Ενημέρωση : Γραφείο Τύπου

Γραφείο Τύπου

Αθήνα 17 Μαρτίου 2015

Η Πρόεδρος της Βουλής ανακοίνωσε τη συγκρότηση Επιτροπής για τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους

Τη συγκρότηση Επιτροπής του Κοινοβουλίου για τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους και την προαγωγή της διεθνούς συνεργασίας της Βουλής με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα Κοινοβούλια άλλων χωρών και άλλους Διεθνείς Οργανισμούς σε θέματα χρέους, ανακοίνωσε σήμερα η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Η Πρόεδρος της  Βουλής στην εισαγωγική ομιλία της υπογράμμισε ότι η  συγκρότηση αυτής αποτελεί ελάχιστο χρέος προς την ελληνική κοινωνία και προς την ευρωπαϊκή κοινότητα για Δικαιοσύνη και Αλήθεια και πρόσθεσε :
«Η αποστολή της Επιτροπής αποτελεί αίτημα του λαού και της κοινωνίας και αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών:
- Να ελεγχθεί, να αποκωδικοποιηθεί και να αναλυθεί το δημόσιο χρέος που εδώ και πέντε χρόνια χρησιμοποιείται ως άλλοθι υπαναχώρησης από θεμελιώδεις αρχές του κοινωνικού κράτους δικαίου και από αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα και ελευθερίες αλλά και ως εργαλείο καταδυνάστευσης και εξανδραποδισμού του λαού. 
-Να αναζητηθούν όλες οι παράμετροι και οι συμβάσεις που στοιχειοθετούν και συγκροτούν το χρέος. Να αντιστοιχηθούν τα δάνεια στους πραγματικούς σκοπούς για τους οποίους δαπανήθηκαν τα αντίστοιχα ποσά.
- Να διερευνηθεί ποιο μέρος των δανείων διασπαθίσθηκε σε συμβάσεις διαφθοράς, μίζας, διαπλοκής, ποιο μέρος καταβλήθηκε απευθείας στους δανειστές, ποιοι τόκοι έχουν πληρωθεί και πώς συμφωνήθηκαν.»
«Η απλουστευτική αφήγηση ΄΄Η Ελλάδα χρωστάει΄΄ ή ΄΄Οι Έλληνες χρωστούν και πρέπει να πληρώσουν΄΄, τόνισε η κυρία Κωνσταντοπούλου, που μεταφράζεται σε καταναγκαστικές θυσίες χάριν της αποπληρωμής, παραγνωρίζει βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου, του Ευρωπαϊκού Δικαίου, του Ανθρωπιστικού Δικαίου».
«Το ερώτημα», συνέχισε, «ποιο τμήμα των δανείων πράγματι δαπανήθηκε σε κοινωνικούς σκοπούς, σε συλλογικούς σκοπούς και ποιο τμήμα των δανείων εξανεμίσθηκε ερήμην του λαού και εν αγνοία της κοινωνίας» είναι συνυφασμένο με το ερώτημα «ποιο τμήμα του χρέους είναι νόμιμο και ποιο τμήμα του χρέους είναι επαχθές, απεχθές και επονείδιστο, είναι δηλαδή παράνομο και μη οφειλόμενο».
            «Οι αποδεδειγμένες,  ομολογημένες και συνομολογημένες υποθέσεις διαφθοράς -ενδεικτικά αναφέρομαι στις υποθέσεις της SIEMENS ή των εξοπλιστικών προγραμμάτων - έχουν αναντίρρητα και αποδεδειγμένα συμβάλει στη διόγκωση του δημοσίου χρέους. Αντιστοίχως, στη διόγκωση του δημοσίου χρέους έχουν συμβάλει πρακτικές συνομολόγησης λεόντειων ρητρών, επιτοκίων και τόκων, που εκτίναξαν στην κυριολεξία το χρέος σε δυσθεώρητα ύψη.»
Κεντρικό ρόλο στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους, όπως είπε η Πρόεδρος της Βουλής, αναλαμβάνουν η Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σοφία Σακοράφα και ο ειδικός επιστήμων για θέματα παράνομου και επονείδιστου χρέους ο Eric Toussaint.
«Το αίτημα λογιστικού ελέγχου του χρέους πηγάζει από την ίδια την κοινωνία στην οποία το Κοινοβούλιο θα αναζητήσει στηρίγματα και αρωγούς. Είναι άλλωστε γνωστό ότι στη χώρα μας το αίτημα αυτό είναι ζωντανό εδώ και αρκετά χρόνια και έχει υλοποιηθεί η κατάκτηση μιας κοινωνικής διεκδίκησης, μέσα από κινήματα και μέσα από πρωτοβουλίες, στις οποίες έχει πρωτοστατήσει η Σοφία Σακοράφα» ανέφερε η κυρία Κωνσταντοπούλου και πρόσθεσε:
«Εκτός από κοινωνικό αίτημα, ο λογιστικός έλεγχος αποτελεί και θεμελιώδη υποχρέωση και της κοινοβουλευτικής λειτουργίας προς τις νέες γενιές και προς τις επόμενες γενιές. Γιατί όταν μιλούμε για χρέος που πρέπει να αποπληρωθεί και όταν το χρονοδιάγραμμα της αποπληρωμής του εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες, εκείνο που πρέπει να είναι συνείδηση όλων είναι ότι καλούνται να πληρώσουν ένα χρέος που δεν δημιούργησαν γενιές οι οποίες δεν φέρουν την παραμικρή ευθύνη για τη δημιουργία του.
Τέλος, το ζήτημα του χρέους τίθεται με κεντρικό τρόπο στο δημόσιο διάλογο σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο και είναι επιτακτικό τα Κοινοβούλια να έχουν όχι μόνον λόγο αλλά και γνώση των θεμάτων και των αιτημάτων, ώστε το ζήτημα του χρέους, ζήτημα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο, να μην μετατρέπεται σε αφορμή για νέου τύπου ενδοευρωπαϊκούς ρατσισμούς, όπως ο ρατσισμός που θέλει τους λαούς του Νότου να είναι άχρηστοι, τεμπέληδες και οφειλέτες, ρατσισμός ο οποίος τελικά διαρρηγνύει τις βασικές και θεμελιώδεις αρχές της ευρωπαϊκής συνύπαρξης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»
Όπως σημείωσε η κυρία Κωνσταντοπούλου, η  Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους θα συγκροτηθεί με απόφαση της Προέδρου της Βουλής σύμφωνα με το άρθρο 49 του Κανονισμού της Βουλής, που προβλέπει τη συγκρότηση Επιτροπών και Αντιπροσωπειών, οι οποίες είναι απαραίτητες για την προαγωγή της διεθνούς συνεργασίας της Βουλής με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα Κοινοβούλια άλλων χωρών και άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 του Β’ Μέρους του Κανονισμού της Βουλής που προβλέπει τη συγκρότηση Επιτροπών από μη κοινοβουλευτικά πρόσωπα με ειδικές γνώσεις ή εμπειρία, για τη μελέτη ειδικών θεμάτων ή την εκτέλεση έργου έξω από το συνήθη κύκλο των καθηκόντων και των υπηρεσιών της Βουλής.
Δεν θα  είναι μια επιτροπή μελέτης, τόνισε η Πρόεδρος της Βουλής, αλλά μια επιτροπή εξωστρεφής με δύο τρόπους: αφ’ ενός με απευθείας επικοινωνία με τους Έλληνες πολίτες και την κοινωνία και αφ’ ετέρου, με ανοιχτή απεύθυνση στους ευρωπαϊκούς λαούς μέσω και των Ευρωπαϊκών Εθνικών Κοινοβουλίων και του Ευρωκοινοβουλίου.
Το ζήτημα  της σχέσης και της επικοινωνίας των πορισμάτων και των συμπερασμάτων της Επιτροπής στο Ευρωκοινοβούλιο και στα Ευρωπαϊκά Εθνικά Κοινοβούλια αναλαμβάνει η Σοφία Σακοράφα, είπε η Πρόεδρος της Βουλής, προσθέτοντας: «Είμαι βέβαιη ότι θα είναι η καλύτερη πρέσβυς των αιτημάτων που σχετίζονται με τον λογιστικό έλεγχο και τη συνοδό αποτίμηση του κομματιού εκείνου του χρέους που πρέπει να διαγραφεί».
Ο Eric Toussaint, από την άλλη πλευρά, αναλαμβάνει το κομμάτι του επιστημονικού συντονισμού μιας διεθνούς ομάδας -που είναι ήδη στη διαδικασία συγκρότησης- από ανθρώπους αφιερωμένους στο αντικείμενο του λογιστικού ελέγχου και του συνακόλουθου, του επακόλουθου αιτήματος διαγραφής, μιας διεθνούς ομάδας η οποία θα συμπράττει μαζί με τους Έλληνες επιστήμονες, ειδικούς, φορείς της κοινωνίας, που θα συγκροτήσουν αυτήν την Επιτροπή».
Η Επιτροπή, σύμφωνα με την Πρόεδρο της Βουλής, θα ξεκινήσει τις εργασίες της στις αρχές Απριλίου. Στην εναρκτήρια συνεδρίαση θα ανακοινωθεί και η πλήρης σύνθεσή της, ενώ προγραμματίζεται η διενέργεια ενός Διεθνούς Συνεδρίου για τον Ιούνιο, οπότε και αναμένεται να υπάρχουν κάποια πρώτα συμπεράσματα από τον Έλεγχο.
 
Η Σοφία Σακοράφα  στην παρέμβασή της τόνισε ότι  όλες οι Κυβερνήσεις από το 2010 και μετά αρνήθηκαν επίμονα και σκόπιμα το λογιστικό έλεγχο του χρέους, αρνήθηκαν δηλαδή την αποκάλυψη της αλήθειας.
«Αρνήθηκαν την απονομή της Δικαιοσύνης. Αρνήθηκαν το ξεσκέπασμα πράξεων, παραλείψεων και ενεργειών συγκεκριμένων προσώπων που υπηρετούσαν τις συγκεκριμένες πολιτικές που μας έφτασαν μέχρι εδώ. Το αρνήθηκαν περίπου με τη λογική «δεν θα βάλω εγώ τα χέρια μου να βγάλω τα μάτια μου», υπογράμμισε η Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε:
«Η σημερινή Κυβέρνηση όμως έχει μια άλλη λογική. Προσκαλεί την Κοινωνία των Πολιτών να θέσει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, πάνω δηλαδή στα βαθιά αποτυπώματα, στις ανοιχτές πληγές που άφησαν στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας και τα πέντε τελευταία χρόνια, αλλά και τα χρόνια που προηγήθηκαν».
Εξηγώντας την αποστολή της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το χρέος τόνισε ότι: «η Επιτροπή δεν είναι τίποτε άλλο από τη χαμένη αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία μιας ολόκληρης κοινωνίας. Δεν είναι τίποτε άλλο από το να γίνει η αλήθεια κτήμα του λαού μας. Δεν είναι τίποτε άλλο από τη συλλογική μας χειραφέτηση απέναντι σε άδικες και τιμωρητικές πολιτικές. Δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ανοικτό δημόσιο βήμα που αποκαλύπτει μεθοδεύσεις, που αποκαλύπτει ένοχες πολιτικές, που αποκαλύπτει τις βαθιές αιτίες, που διαπαιδαγωγεί σε συλλογικές μορφές δράσης, που τελικά αποτελεί ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο στο μεγάλο αγώνα μας για την επιβίωση του λαού, στο μεγάλο αγώνα μας για να ονοματίσουμε και να καταδείξουμε την παρανομία και την αδικία».

Ο Eric Toussaint  στην εισαγωγική του ομιλία τόνισε:
«Αθέμιτο δημόσιο χρέος, είναι ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί χωρίς το σεβασμό στο γενικό συμφέρον. Είναι ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί για να ενθαρρύνει συγκεκριμένα συμφέροντα μίας προνομιούχου μειοψηφίας.
Ένα παράνομο χρέος, είναι ένα χρέος που έχει αναληφθεί χωρίς σεβασμό στο Συνταγματικό Δίκαιο ή στην ισχύουσα έννομη τάξη στη χώρα η οποία ανέλαβε αυτό το χρέος και στη ζώνη στην οποία δημιουργήθηκε αυτό το χρέος.
 Ένα επονείδιστο χρέος, είναι είτε ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί από ένα δεσποτικό, αυταρχικό καθεστώς, είτε ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί με παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
 Ένα μη βιώσιμο χρέος, επαχθές, είναι ένα χρέος του οποίου η εξόφληση εμποδίζει τους πολίτες μίας χώρας να απολαύσουν και να απολαμβάνουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους.
Ένα χρέος θεωρείται αθέμιτο, όταν αναλαμβάνεται προς όφελος του συμφέροντος μίας συγκεκριμένης μειοψηφίας και εις βάρος του γενικού συμφέροντος».
Αναφερόμενος στους στόχους της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους τόνισε: «Θα εξετάσουμε ποιους στόχους επιδίωκαν, όταν αναλήφθηκαν αυτά τα χρέη από την Ελλάδα, για να εξυπηρετήσουν  το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού, αλλά και των λαών της Ευρωζώνης ή για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα και αν ναι, ποια; Για παράδειγμα, αυτά ορισμένων ιδιωτικών μεγάλων τραπεζών. Όλα αυτά θα τα αναλύσουμε με αυστηρά επιστημονικό τρόπο και σε βάθος».

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΥΠΟΥ :

Τρίτη 17 Μαρτίου 2015
Ώρα 12:00
 
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Να σας καλημερίσουμε. Να ευχαριστήσουμε για την προσέλευσή σας και για την αναμονή μέχρι να τακτοποιηθούν τα τεχνικά ζητήματα.
Η σημερινή Συνέντευξη Τύπου έχει ως αντικείμενο την επίσημη ανακοίνωση της συγκρότησης, με απόφαση Προέδρου της Βουλής, Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων για το λογιστικό έλεγχο του χρέους, με αντικείμενο και αποστολή αυτό που αποτελεί αίτημα του λαού και της κοινωνίας και αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών:
Να ελεγχθεί, να αποκωδικοποιηθεί και να αναλυθεί το δημόσιο χρέος που εδώ και πέντε χρόνια χρησιμοποιείται ως άλλοθι υπαναχώρησης από θεμελιώδεις αρχές του κοινωνικού κράτους δικαίου και από αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα και ελευθερίες αλλά και ως εργαλείο καταδυνάστευσης και εξανδραποδισμού του λαού.
Να αναζητηθούν όλες οι παράμετροι και οι συμβάσεις που στοιχειοθετούν και συγκροτούν το χρέος.
Να αντιστοιχηθούν τα δάνεια στους πραγματικούς σκοπούς για τους οποίους δαπανήθηκαν τα αντίστοιχα ποσά.
Να διερευνηθεί ποιο μέρος των δανείων διασπαθίστηκε σε συμβάσεις διαφθοράς, μίζας, διαπλοκής, ποιο μέρος καταβλήθηκε απευθείας στους δανειστές, ποιοι τόκοι έχουν πληρωθεί και πώς συμφωνήθηκαν.
Η απλουστευτική αφήγηση «Η Ελλάδα χρωστάει» ή «Οι Έλληνες χρωστούν και πρέπει να πληρώσουν» που μεταφράζεται σε καταναγκαστικές θυσίες χάριν της αποπληρωμής, παραγνωρίζει βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου, του ευρωπαϊκού δικαίου, του ανθρωπιστικού δικαίου.
Το ερώτημα «ποιο τμήμα των δανείων πράγματι δαπανήθηκε σε κοινωνικούς σκοπούς, σε συλλογικούς σκοπούς και ποιο τμήμα των δανείων εξανεμίσθηκε ερήμην του λαού και εν αγνοία της κοινωνίας» είναι συνυφασμένο με το ερώτημα «ποιο τμήμα του χρέους είναι νόμιμο και ποιο τμήμα του χρέους είναι επαχθές, απεχθές και επονείδιστο», είναι δηλαδή παράνομο και μη οφειλόμενο.
 Οι αποδεδειγμένες και ομολογημένες και συνομολογημένες υποθέσεις διαφθοράς -ενδεικτικά αναφέρομαι στις υποθέσεις της SIEMENS ή των εξοπλιστικών προγραμμάτων- έχουν αναντίρρητα και αποδεδειγμένα συμβάλει στη διόγκωση του δημοσίου χρέους. Αντίστοιχα, στη διόγκωση του δημοσίου χρέους έχουν συμβάλει πρακτικές συνομολόγησης λεόντειων ρητρών επιτοκίων και τόκων, που εκτίναξαν στην κυριολεξία το χρέος σε δυσθεώρητα ύψη.
Ιστορικά παραδείγματα διαγραφής χρέους υπάρχουν πάρα πολλά και θα αναφερθούν σε αυτά και οι, επίσης, παρεμβαίνοντες και αναλαμβάνοντες θέση ευθύνης σε αυτήν την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους, η Ευρωβουλευτής η Σοφία η Σακοράφα και ο ειδικός επιστήμων για θέματα παράνομου και επονείδιστου χρέους ο Eric Toussaint.
Πριν μιλήσω ειδικότερα για την πρωτοβουλία αυτή, θέλω απλώς να αναφέρω ότι ιστορικό παράδειγμα γενναίας διαγραφής χρέους και, μάλιστα, όχι επί τη βάσει της απονομιμοποίησης λόγω των παραμέτρων που ανέφερα, είναι το ιστορικό παράδειγμα της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της Γερμανίας στη Διάσκεψη του Λονδίνου το 1953. Ιστορικό παράδειγμα, το οποίο θέτει όλους προ των ιστορικών ευθυνών, ιδίως εν όψει του ότι σήμερα η ελληνική κοινωνία και ο ελληνικός λαός βρίσκονται ενώπιον ενός ασφυκτικού φερόμενου χρέους, χωρίς να έχουν ανάλογη ευθύνη για διεθνή εγκλήματα, όπως εκείνα για τα οποία λογοδότησε η Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το αίτημα λογιστικού ελέγχου του χρέους πηγάζει από την ίδια την κοινωνία στην οποία το Κοινοβούλιο θα αναζητήσει στηρίγματα και αρωγούς. Είναι άλλωστε γνωστό ότι στη χώρα μας το αίτημα αυτό είναι ζωντανό εδώ και αρκετά χρόνια και έχει υλοποιηθεί η κατάκτηση μιας κοινωνικής διεκδίκησης, μέσα από κοινωνικά κινήματα και μέσα από πρωτοβουλίες, στις οποίες έχει πρωτοστατήσει η Σοφία η Σακοράφα και θα σας μιλήσει εν συνεχεία.
Ταυτόχρονα, εκτός από κοινωνικό αίτημα, ο λογιστικός έλεγχος αποτελεί και θεμελιώδη υποχρέωση και της κοινοβουλευτικής λειτουργίας προς τις νέες γενιές και προς τις επόμενες γενιές. Γιατί όταν μιλούμε για χρέος που πρέπει να αποπληρωθεί και όταν το χρονοδιάγραμμα της αποπληρωμής του εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες, εκείνο που πρέπει να είναι συνείδηση όλων είναι ότι καλούνται να πληρώσουν ένα χρέος που δεν δημιούργησαν γενιές οι οποίες δεν φέρουν την παραμικρή ευθύνη για τη δημιουργία του.
Τέλος, το ζήτημα του χρέους τίθεται με κεντρικό τρόπο στο δημόσιο διάλογο σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο και είναι επιτακτικό τα κοινοβούλια να έχουν όχι μόνον λόγο αλλά και γνώση των θεμάτων και των αιτημάτων, ώστε το ζήτημα του χρέους, ζήτημα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο, να μην μετατρέπεται σε αφορμή νέου τύπου ενδοευρωπαϊκών ρατσισμών, όπως ο ρατσισμός που θέλει τους λαούς του Νότου να είναι άχρηστοι, τεμπέληδες και οφειλέτες, ρατσισμός ο οποίος τελικά διαρρηγνύει τις βασικές και θεμελιώδεις αρχές της ευρωπαϊκής συνύπαρξης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η συγκρότηση αυτής της Επιτροπής για τον λογιστικό έλεγχο του χρέους αποτελεί τελικά καθ’ εαυτή ελάχιστο χρέος προς την κοινωνία και προς την ευρωπαϊκή κοινότητα για δικαιοσύνη και για αλήθεια.
Θέλω τώρα να αναφερθώ στο περιεχόμενο και στον πυρήνα της λειτουργίας αυτής της Επιτροπής, στην οποία κεντρικό ρόλο αναλαμβάνουν η Σοφία η Σακοράφα και ο Eric Toussaint. Θέλω να τους ευχαριστήσω από καρδιάς για την πραγματικά πολύτιμη παρουσία, συμβολή τους, για την αφιέρωση που έχουν δείξει στο θέμα αυτό όλα αυτά τα χρόνια και για την δέσμευση, ο καθένας από τον ρόλο και από τη θέση που αναλαμβάνει, να συμπράξουμε, ούτως ώστε αυτό που αποτέλεσε ένα αίτημα, ένα όνειρο, μια διεκδίκηση να γίνει πραγματικότητα.
Η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους θα συγκροτηθεί με απόφαση Προέδρου της Βουλής σύμφωνα με το άρθρο 49 του Κανονισμού της Βουλής, που προβλέπει τη συγκρότηση επιτροπών και αντιπροσωπειών, οι οποίες είναι κατά την κρίση του ή της απαραίτητες για την προαγωγή της διεθνούς συνεργασίας της Βουλής με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα κοινοβούλια άλλων χωρών και άλλους διεθνείς οργανισμούς, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 του Β’ Μέρους του Κανονισμού της Βουλής που προβλέπει τη συγκρότηση επιτροπών από μη κοινοβουλευτικά πρόσωπα με ειδικές γνώσεις ή εμπειρία, για τη μελέτη ειδικών θεμάτων ή την εκτέλεση έργου έξω από το συνήθη κύκλο των καθηκόντων και των υπηρεσιών της Βουλής.
Αυτή η Ειδική Επιτροπή δεν προορίζεται να είναι μια Επιτροπή απλώς μελέτης, αλλά μια Επιτροπή εξωστρεφής, ανοιχτή στην κοινωνία. Εξωστρεφής με δύο τρόπους: Αφ’ ενός μεν, με απ’ ευθείας επικοινωνία με τους πολίτες και την κοινωνία και αφ’ ετέρου, με ανοιχτή απεύθυνση στους ευρωπαϊκούς λαούς μέσω και των ευρωπαϊκών κοινοβουλίων και του Ευρωκοινοβουλίου.
Αυτό το πολύ σημαντικό κομμάτι, δηλαδή της απεύθυνσης, της σχέσης και της επικοινωνίας των πορισμάτων και των συμπερασμάτων της Επιτροπής στο Ευρωκοινοβούλιο και στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια αναλαμβάνει η Σοφία η Σακοράφα και είμαι βέβαιη ότι θα είναι η καλύτερη πρέσβυς των αιτημάτων που σχετίζονται με τον λογιστικό έλεγχο και τη συνοδό αποτίμηση του κομματιού εκείνου του χρέους που πρέπει να διαγραφεί.
Ο Eric Toussaint, από την άλλη πλευρά, αναλαμβάνει το κομμάτι του επιστημονικού συντονισμού μιας διεθνούς ομάδας -που είναι ήδη στη διαδικασία συγκρότησης- από ανθρώπους αφιερωμένους στο αντικείμενο του λογιστικού ελέγχου και του συνακόλουθου, του επακόλουθου αιτήματος διαγραφής, μιας διεθνούς ομάδας η οποία θα συμπράττει μαζί με το ελληνικό σκέλος της Επιτροπής, τους Έλληνες επιστήμονες, ειδικούς φορείς της κοινωνίας, που θα συγκροτήσουν αυτήν την Επιτροπή.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Eric, διότι σε ένα μήνα έρχεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα γι’ αυτόν τον σκοπό. Έχει με πραγματική αφιέρωση ασχοληθεί με τη συγκρότηση της Επιτροπής σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι ένας αναντικατάστατος σύμμαχος σε αυτόν το σκοπό.
Όσον αφορά τον προγραμματισμό, η Επιτροπή θα έχει ομάδες, κατ’ αρχήν κατά περίοδο που θα διερευνηθεί, αλλά ενδεχομένως και ανά είδος του χρέους.
Θα συγκροτείται από πρόσωπα εγνωσμένου κύρους του διεθνούς στερεώματος, αλλά και της χώρας και πρόσωπα που έχουν καταγεγραμμένη διαδρομή σε αυτή την κατεύθυνση. Είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι υπάρχουν πολλές απαντήσεις από πολύ σημαντικούς συμμάχους.
Ταυτόχρονα, όμως, θέλω να δώσω το μήνυμα ότι η σημερινή συνέντευξη τύπου είναι και μια πρόσκληση, πρόσκληση εγρήγορσης, πρόσκληση συμμετοχής, πρόσκληση σύμπραξης στον σκοπό του λογιστικού ελέγχου και της χρήσης του αποτελέσματός του.
Η πρώτη συνάντηση της Επιτροπής θα γίνει στις αρχές Απριλίου εδώ, στην Αθήνα. Τότε θα γίνει και επίσημα η παρουσίαση της πλήρους συγκρότησής της. Στόχος είναι τον Ιούνιο να υπάρχουν κάποια πρώτα συμπεράσματα που θα παρουσιαστούν σε ένα διεθνές συνέδριο, με αντικείμενο το χρέος. Στην επιτέλεση του ρόλου και του σκοπού της η Επιτροπή θα ζητήσει και το Κοινοβούλιο θα πιέσει προκειμένου να υπάρξει η άμεση αποτελεσματική και ειλικρινής συνδρομή των αρμοδίων Υπουργείων, των αρμοδίων κρατικών και δημοσίων φορέων και οντοτήτων που είναι δημόσιες ή έχουν ευρωπαϊκή ή διεθνή διάσταση ή εδρεύουν σε άλλα κράτη -μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στην έδρα διεθνών Οργανισμών.
Θα ήθελα να κάνω μια ειδική μνεία στο ότι βρίσκεται μαζί μας και ο Γιώργος Κατρούγκαλος, Αναπληρωτής Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, αλλά κυρίως -θα υπογραμμίσω αυτή του την ιδιότητα- έγκριτος συνταγματολόγος και δημοσιολόγος που έχει αναφερθεί και ασχοληθεί ειδικά με τα θέματα χρέους. Αν προλάβουμε, θα του ζητήσουμε να κάνει μια παρέμβαση.
Θέλω, επίσης, να πω ότι είναι μαζί μας η Γ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής κυρία Δέσποινα Χαραλαμπίδου, αλλά και η πρώην Βουλευτής Μαρία Μπόλαρη. Είναι, ακόμη, εδώ άνθρωποι που έχουν συμπράξει στο αίτημα και την υπόθεση του λογιστικού ελέγχου του χρέους και τους ευχαριστούμε που είναι ανάμεσά μας. Για να μην ξεχάσω κανέναν, θα επιφυλαχθώ γιατί βλέπω διάσπαρτα πρόσωπα.
Δίνω αμέσως το λόγο στη Σοφία Σακοράφα, προκειμένου να μιλήσει από τη θέση ευθύνης που πάντα είχε η Σοφία και από θέση πρωτοβουλίας, γιατί μην ξεχνάμε ότι η Σοφία ήταν η πρώτη που έθεσε αυτό το ζήτημα σε αυτό εδώ το κτήριο, στο Κοινοβούλιο.
Σοφία Σακοράφα, έχεις το λόγο.
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Να σας καλημερίσω και να ευχαριστήσω τον καθένα σας προσωπικά, ακριβώς για το ενδιαφέρον που δείχνετε για τη συγκεκριμένη Επιτροπή, όπως, επίσης, θα μου επιτρέψετε και θα με συγχωρήσετε αν ξεκινήσω από μια προσωπική αναφορά. Και αυτό γιατί για μένα σήμερα είναι μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή. Είναι μια από αυτές τις σπάνιες και τις πολύτιμες στιγμές στη ζωή σου σαν νιώσεις και βλέπεις να παίρνει σάρκα και οστά ο αγώνας για κάτι που έχεις διεξάγει και το οποίο τελικά γίνεται κατάκτηση.
Πριν από πέντε χρόνια, όπως είπε και η Πρόεδρος, εδώ δίπλα στην Ολομέλεια, είχα ζητήσει με τον πιο επίσημο τρόπο και με τη μεγαλύτερη αγωνία για τα επερχόμενα τη συγκρότηση της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους. Αρνούμενη τότε να αποδεχθώ την προπαγάνδα του μοιραίου μονόδρομου της καταστροφικής πολιτικής, αντέτεινα τη μόνη διαδικασία που πίστευα, δηλαδή την απονομιμοποίηση του χρέους μέσα από την αποκάλυψη της αλήθειας για το πώς φτάσαμε μέχρι εδώ, με την ολοκληρωτική συμμετοχή της Κοινωνίας των Πολιτών.
Ακολούθησαν συγκεκριμένες και μαζικές πρωτοβουλίες, πρέπει να πω, στην κατεύθυνση αυτή. Ο αγώνας για τη συγκρότηση της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου απλώθηκε στην κοινωνία, στις συλλογικότητες, όπως απλώθηκε και σε πάρα πολλά σωματεία σε ολόκληρη την Ελλάδα. Έγινε, θα έλεγα, ένα πάνδημο αίτημα της κοινωνίας που καταστρεφόταν και δεν καταλάβαινε ούτε το γιατί ούτε από ποιους, αλλά ούτε και πώς, ή καλύτερα, ενώ τα καταλάβαινε όλα αυτά, δεν είχε τον τρόπο, δεν είχε τα μέσα και τη δυνατότητα να τα αποκαλύψει.
Φυσικά, όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά αρνήθηκαν επίμονα και σκόπιμα το λογιστικό έλεγχο του χρέους, αρνήθηκαν, δηλαδή, την αποκάλυψη της αλήθειας. Αρνήθηκαν την απονομή της δικαιοσύνης. Αρνήθηκαν το ξεσκέπασμα πράξεων, παραλείψεων και ενεργειών συγκεκριμένων προσώπων που υπηρετούσαν τις συγκεκριμένες πολιτικές που μας έφτασαν μέχρι εδώ. Το αρνήθηκαν περίπου με τη λογική «δεν θα βάλω εγώ τα χέρια μου να βγάλω τα μάτια μου».
Η σημερινή Κυβέρνηση, όμως, έχει μια άλλη λογική. Προσκαλεί την Κοινωνία των Πολιτών να θέσει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, πάνω δηλαδή στα βαθιά αποτυπώματα, στις ανοιχτές πληγές που άφησαν στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας και τα πέντε τελευταία χρόνια, αλλά και τα χρόνια που προηγήθηκαν.
Τόσο εσείς εδώ στην Ελλάδα, όσο και εγώ πιο έντονα και ίσως πιο συχνά στην Ευρώπη γινόμαστε αποδέκτες μιας σκληρής αμείλικτης προπαγάνδας που λέει ότι οι λαοί της Ευρώπης πληρώνουν με το αίμα τους, με τον ιδρώτα τους το χρέος του ελληνικού λαού, που λέει ότι ο ελληνικός λαός επιβιώνει σε βάρος του ευρωπαίου φορολογούμενου.
Είναι γνωστή η μεθοδολογία αυτής της προπαγάνδας. Εφαρμόστηκε σαν κοινωνικός αυτοματισμός στην ελληνική κοινωνία όλα τα προηγούμενα χρόνια και σήμερα απλώνεται στους λαούς της Ευρώπης, προκειμένου να δουν το δέντρο και να χάσουν το δάσος, που είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί και οι Πορτογάλοι, αλλά και οι λαοί της κεντρικής Ευρώπης και οι λαοί ολόκληρου του κόσμου πληρώνουν πολύ ακριβά τη διάσωση των τραπεζών και αυτού του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Ο κ. Σόιμπλε μόλις προχθές είπε σε συνέντευξή του και υποστήριξε ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να μάθει την αλήθεια. Διαβεβαιώνω λοιπόν τον κ. Σόιμπλε ότι ναι, ο ελληνικός λαός θα μάθει όλη την αλήθεια. Θα μάθει ποιοι και γιατί παρήγαγαν τα σκάνδαλα της SIEMENS, όπως ανέφερε και η Πρόεδρος προηγουμένως, και των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Θα μάθει πώς και γιατί εκτοξεύτηκε το δημόσιο χρέος, θα μάθει πώς φτάσαμε στο Καστελόριζο το 2010, αλλά και στο πρώτο και στο δεύτερο Μεσοπρόθεσμο. Θα μάθει και για το ρόλο των τραπεζών. Θα μάθει τι πληρώσαμε, πού τα πληρώσαμε και γιατί τα πληρώσαμε.
Και τον διαβεβαιώνω και για κάτι άλλο. Με τη δύναμη και τις δυνατότητες που παρέχει ο θεσμικός μου ρόλος του Ευρωβουλευτή, θα καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε αυτή η αλήθεια να ακουστεί στα Κοινοβούλια όλων των χωρών της Ευρώπης, αυτή η αλήθεια να φτάσει στον Ευρωπαίο πολίτη, που σκόπιμα η κυρίαρχη προπαγάνδα, η δική του προπαγάνδα τον τοποθετεί απέναντι στο λαό μας.
Θέλω, με αυτή την ευκαιρία, να απευθύνω ανοικτό κάλεσμα σε όλους τους πολίτες, σε όλες τις συλλογικότητες, με τους οποίους όλα τα προηγούμενα πέντε χρόνια αγωνιστήκαμε διεκδικώντας το λογιστικό έλεγχο του χρέους, αλλά και στους πολίτες που πληρώνουν το βάρος μιας κρίσης για την οποία δεν ευθύνονται, τονίζοντας με έμφαση ότι μόνο με τη συμμετοχή τους και την ενεργοποίησή τους ο αγώνας μας θα γίνει κατάκτηση.
Άλλωστε η ΕΛΕ δεν είναι τίποτε άλλο από τη χαμένη αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία μιας ολόκληρης κοινωνίας. Δεν είναι τίποτε άλλο από το να γίνει η αλήθεια κτήμα του λαού μας. Δεν είναι τίποτε άλλο από τη συλλογική μας χειραφέτηση απέναντι σε άδικες και τιμωρητικές πολιτικές. Δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ανοικτό δημόσιο βήμα που αποκαλύπτει μεθοδεύσεις, που αποκαλύπτει ένοχες πολιτικές, που αποκαλύπτει τις βαθιές αιτίες, που διαπαιδαγωγεί σε συλλογικές μορφές δράσης, που τελικά αποτελεί ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο στο μεγάλο αγώνα μας για την επιβίωση του λαού, στο μεγάλο αγώνα μας για να ονοματίσουμε και να καταδείξουμε την παρανομία και την αδικία.
Το γεγονός ότι η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου βρίσκεται υπό την αιγίδα του ελληνικού Κοινοβουλίου, αυτό αποδεικνύει την ισχυρή πολιτική βούληση και εγγυάται τον έγκυρο, απρόσκοπτο και εφ’ όλης της ύλης έλεγχο. Και γι’ αυτό θέλω να συγχαρώ από καρδιάς την Πρόεδρο της Βουλής κυρία Κωνσταντοπούλου που αναλαμβάνει αυτή την πρωτοβουλία.
Το γεγονός, φυσικά, ότι επικεφαλής του τεχνικού κλιμακίου αναλαμβάνει ο κ. Eric Toussaint, ένας άνθρωπος με βαθιά γνώση και εμπειρία, ενισχύει το κύρος της Επιτροπής. Αυτό που απομένει και είναι στόχος όλων μας είναι η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου να γίνει και μαζική και μορφή συλλογικής δράσης και παράδειγμα συλλογικής κατάκτησης. Αυτό εξαρτάται άμεσα από το βαθμό εμπλοκής της ίδιας της κοινωνίας και των πολιτών.
Γι’ αυτό το λόγο τελειώνοντας, δεν έπαψα και δεν θα πάψω ποτέ να λέω ότι η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου είσαι εσύ, είμαστε εμείς και τελικά είναι όλοι οι πολίτες.
Σας ευχαριστώ. 
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστούμε πολύ την Σοφία Σακοράφα.
Κυρία Ευρωβουλευτά, έχετε αποτελέσει και αποτελείτε και θα συνεχίσετε να αποτελείτε πηγή έμπνευσης σε αυτό το ταξίδι της αναζήτησης της αλήθειας και της κατάκτησής της και μαζί της κατάκτησης δικαιοσύνης.
Πριν δώσω το λόγο στον Eric Toussaint, θα ήθελα να αναφέρω ότι είναι, επίσης, ανάμεσά μας άνθρωποι που έχουν συμπράξει για το λογιστικό έλεγχο του χρέους και με αφιέρωση πραγματικά έχουν καταναλώσει ατελείωτο χρόνο για το σκοπό αυτό. Είναι ο Γιώργος Μητραλιάς και η Σόνια Μητραλιά, ο Μωυσής Λίτσης, ο Λεωνίδας Βατικιώτης.
Τώρα δίνω το λόγο στον Eric Toussaint. Για όσους δεν τον γνωρίζετε -που δεν νομίζω να είστε πολλοί- είναι ίσως ο πλέον αρμόδιος να μιλήσει για το λογιστικό έλεγχο του χρέους στην πράξη, έχοντας συμμετάσχει σε αυτή τη διαδικασία με τον πλέον επίσημο τρόπο και στον Ισημερινό και αλλού, αλλά έχοντας ταυτόχρονα αφιερώσει πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής του και τη συγγραφής του στην υπόθεση της αποκωδικοποίησης αυτού του μηχανισμού που λέγεται υπερχρέωση κρατών και λαών και έχοντας με πολύ ευκρινή, με κρυστάλλινο τρόπο αναδείξει τις πραγματικές διαστάσεις αυτού που κάποιοι μονοσήμαντα παρουσιάζουν ως χρέος προς αποπληρωμή.
Eric, έχεις το λόγο.
ERIC TOUSSAINT: Ευχαριστώ πολύ.  
Είναι μεγάλη τιμή για μένα η παρουσία μου εδώ, στη Βουλή των Ελλήνων, μαζί με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τη Σοφία Σακοράφα.
Πρόκειται για μία ιστορική απόφαση. Αναφέρομαι στην απόφαση που έλαβε η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων με την ευρεία –νομίζω- στήριξη της κοινής γνώμης και με την ευρεία στήριξη όσων εδώ και αρκετά χρόνια επιθυμούν τη διενέργεια ενός πραγματικού λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους.
Είναι πολύ μεγάλη τιμή για μένα που μοιράζομαι το βήμα εδώ όχι μόνο με την Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, αλλά και με τη Σοφία Σακοράφα. Θυμάμαι ότι ήμουν στο Βέλγιο όταν έμαθα το νέο, ότι, δηλαδή, το Δεκέμβριο του 2010 η Σοφία Σακοράφα, ούσα τότε Βουλευτής στο ελληνικό Κοινοβούλιο -αν δεν απατώμαι- πρότεινε τη σύσταση Επιτροπής για το λογιστικό έλεγχο του ελληνικού χρέους για πρώτη φορά.
Είναι μεγάλη τιμή για μένα, λοιπόν, που θα έχω τη δυνατότητα να συνεργαστώ με την κυρία Σακοράφα. Έχουμε δουλέψει μαζί. Ανταποκριθήκαμε μαζί σε ένα αίτημα της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής του Κοινοβουλίου της Βραζιλίας. Πήγαμε μαζί στη Βραζιλία πριν από λίγα χρόνια για ένα τέτοιο ζήτημα.
Είναι τιμή για μένα που συναντώ τη Ζωή, την Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, η οποία νομίζω ότι είναι και η εμβληματική προσωπικότητα μίας πολύ πιο σε βάθος εκδοχής της Δημοκρατίας. Σε μία Ευρώπη η οποία στοχεύει με δομημένο τρόπο σε δημοκρατικό έλλειμμα η άσκηση της Δημοκρατίας είναι μια μόνιμη μάχη και νομίζω ότι το Ελληνικό Κοινοβούλιο σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς και σε όλα τα Κοινοβούλια των χωρών της Ευρώπης θα παρουσιάσει ένα εξαιρετικό παράδειγμα και είμαι βέβαιος ότι αυτό θα έχει πολύ σημαντικές επιπτώσεις.
Ξέρετε ότι πολύ συχνά τίθεται το εξής ερώτημα: Τι είναι το αθέμιτο, τι είναι το παράνομο, τι είναι το επονείδιστο, τι είναι το επαχθές ή το μη βιώσιμο χρέος;
Θα ήθελα, λοιπόν, να κάνω ορισμένες διευκρινίσεις. Μία Επιτροπή Ελέγχου η οποία είναι επιφορτισμένη με το καθήκον να αποκαλύψει και να εντοπίσει παρατυπίες ή παραβιάσεις ή παραβάσεις Συνθηκών, αρχών της εσωτερικής έννομης τάξης, στοχεύει στο να προσδιορίσει ποιο μέρος του χρέους είναι θεμιτό και ποιο είναι αθέμιτο, ποιο είναι νόμιμο και ποιο παράνομο, ποιο είναι αποδεκτό και ποιο είναι επονείδιστο και άρα, απορριπτέο, ποιο μέρος του χρέους είναι βιώσιμο και ποιο μέρος του χρέους είναι μη βιώσιμο, δηλαδή, επαχθές.
Αθέμιτο δημόσιο χρέος, λοιπόν, είναι ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί χωρίς το σεβασμό στο γενικό συμφέρον. Είναι ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί για να ενθαρρύνει συγκεκριμένα συμφέροντα μίας προνομιούχου μειοψηφίας. Ένα παράνομο χρέος είναι ένα χρέος που έχει αναληφθεί χωρίς σεβασμό στο Συνταγματικό Δίκαιο ή στην ισχύουσα έννομη τάξη στη χώρα η οποία ανέλαβε αυτό το χρέος και στη ζώνη στην οποία δημιουργήθηκε αυτό το χρέος. Ένα επονείδιστο χρέος είναι είτε ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί από ένα δεσποτικό, αυταρχικό καθεστώς, είτε ένα χρέος το οποίο έχει αναληφθεί με παραβίαση και υπό τον όρο ότι παραβιάζονται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Ένα μη βιώσιμο χρέος, επαχθές, είναι ένα χρέος του οποίου η εξόφληση εμποδίζει τους πολίτες μίας χώρας να απολαύσουν και να απολαμβάνουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους.
Αυτά τα πολύ συγκεκριμένα κριτήρια μεταξύ άλλων είναι αυτά τα οποία θα χρησιμοποιήσουμε, αυτά πάνω στα οποία θα στηριχτούμε για να αναλύσουμε σε βάθος τα χρέη τα οποία είναι απαιτητά από την Ελλάδα.
Θα ήθελα να ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή το 80% περίπου του χρέους που απαιτείται από την Ελλάδα, απαιτείται από αυτό το οποίο αποκαλούμε σήμερα «θεσμικά όργανα» ή «θεσμούς», απαιτείται από αυτούς τους οποίους αποκαλούσαμε παλαιότερα «η Τρόικα».
Επομένως, το ελληνικό χρέος αποτελείται κατά 80% από διμερή χρέη έναντι των μελών της Ευρωζώνης που έδωσαν δάνεια στην Ελλάδα ύψους 53 δισεκατομμυρίων περίπου. Αυτό το 80%, επίσης, αποτελείται από χρέη προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και χρέος προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία αγόρασε τίτλους ελληνικού χρέους στη δευτερογενή αγορά ύψους περίπου 30 δισεκατομμυρίων και χρέος έναντι του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο αντικαταστάθηκε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ύψους περίπου 140 δισεκατομμυρίων.
Σε αυτό το εγχείρημα της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους θα αναλύσουμε και θα εξετάσουμε σε βάθος το καθεστώς αυτού του χρέους, το οποίο αναλήφθηκε με σεβασμό στην ισχύουσα έννομη τάξη; Το Μάιο του 2010, όταν η τότε Τρόικα ανήγγειλε ότι θα δάνειζε στην Ελλάδα 110 δισεκατομμύρια, σεβάστηκε τότε αυτό που προτάσσει και επιτάσσει το Ελληνικό Σύνταγμα; Το Κοινοβούλιο διαβουλεύθηκε για αυτό το δάνειο, τους όρους και τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων θα δινόταν αυτό το δάνειο; Έγινε σεβαστή η ευρωπαϊκή έννομη τάξη, το άρθρο 125 της Συνθήκης της Λισαβόνας, της ιδρυτικής Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα, το οποίο προβλέπει ότι καμία χώρα δεν μπορεί να δεσμευθεί ως συνυπεύθυνη για το χρέος άλλης χώρας, έχει τηρηθεί και εφαρμοστεί;
Το καταστατικό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το οποίο προβλέπει ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν μπορεί να χορηγήσει δάνεια σε μέλος του παρά μόνο εάν, χορηγώντας το εν λόγω δάνειο, το χρέος καταστεί βιώσιμο. Επομένως, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τήρησε το δικό του καταστατικό, χορηγώντας αυτό το δάνειο στην Ελλάδα;
Η βασική αρχή του Ενοχικού Δικαίου, του Δικαίου των Συμβάσεων και κυρίως στο αγγλικό δίκαιο, είναι αυτή που ονομάζουμε «αυτονομία της βούλησης». Για να έχει ισχύ μία σύμβαση, θα πρέπει αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη να μπορούν να έχουν αυτόνομη βούληση να μπουν στην εκάστοτε σύμβαση. Επομένως, η Ελλάδα μπόρεσε να ασκήσει αυτονόμως τη βούλησή της κατά την υπογραφή των δανειακών συμβάσεων;
Τίθενται αυτά τα ερωτήματα από πλευράς ισχύουσας έννομης τάξης και τίθενται και διάφορα άλλα ερωτήματα από πλευράς ισχύουσας έννομης τάξης και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και στην Ευρώπη.
Στη συνέχεια, υπάρχει και το θέμα των διμερών συμβάσεων. Οι χώρες της Ευρωζώνης που σύνηψαν διμερείς δανειακές συμβάσεις με την Ελλάδα, ύψους 53 δισεκατομμυρίων, τήρησαν τη δική τους έννομη τάξη έτσι όπως προβλέπεται από τα δικά τους αντίστοιχα Συντάγματα;
Βεβαίως, υπάρχει και το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αναφέρομαι στο Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου. Υπάρχει ο αρμόδιος Επίτροπος εκεί, ο κ. Muiznieks, ο οποίος έχει καταρτίσει μία εξαιρετικά σημαντική έκθεση για τις επιπτώσεις της πολιτικής δημοσιονομικής προσαρμογής που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τις επιπτώσεις στην ελεύθερη άσκηση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών.
Υπάρχει η έκθεση του κ. Cephas Lumina για την Ελλάδα, η οποία εκπονήθηκε το 2013. Ο κ. Lumina ήταν ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμων ο οποίος διορίστηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για να αναλύσει τις επιπτώσεις του χρέους στην άσκηση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπ’ αυτή την έννοια, τότε εκπόνησε μια πολύ σημαντική έκθεση για την Ελλάδα.
Υπάρχουν, επίσης, οι εργασίες του Andreas Fischer-Lescano και άλλων εξεχουσών προσωπικοτήτων, εξαίρετων νομικών, με διεθνή φήμη και κύρος, οι οποίοι στις μελέτες και στις γνωμοδοτήσεις τους ξέρουν και τεκμηριώνουν ότι έχει παραβιαστεί σειρά άρθρων διαφόρων διεθνών Συνθηκών και Συμβάσεων που έχουν προσυπογράψει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη. Υπάρχει σειρά άρθρων που έχουν παραβιαστεί στη διεθνή νομολογία, στις διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις, βάσει της τεκμηριωμένης ανάλυσης διεθνών νομικών υψηλού κύρους. Η παραβίαση όλων αυτών των άρθρων της διεθνούς νομολογίας έχει γίνει με την υπογραφή και την εφαρμογή των συγκεκριμένων μνημονίων.
Τα μνημόνια αυτά είναι εξαιρετικά συγκεκριμένα και λεπτομερή. Αναφέρουν με κάθε λεπτομέρεια την εφαρμογή μιας σειράς μέτρων. Σκοπός της Επιτροπής είναι να αντιπαραβάλει τα μέτρα των μνημονίων με τα προβλεπόμενα στις διάφορες διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις για να εξετάσει κατά πόσο τα μέτρα των μνημονίων συνάδουν με την έννομη τάξη σε διεθνές και εθνικό επίπεδο και να εξετάσει το κατά πόσο αντίκεινται και μάλιστα, πλήρως.
Είπα προηγουμένως ότι ένα χρέος θεωρείται αθέμιτο, όταν αναλαμβάνεται προς όφελος του συμφέροντος μίας συγκεκριμένης μειοψηφίας και εις βάρος του γενικού συμφέροντος. Θα εξετάσουμε, λοιπόν, ποιους στόχους επιδίωκαν, όταν αναλήφθηκαν αυτά τα χρέη από την Ελλάδα. Αναλήφθηκε αυτό το χρέος για να εξυπηρετήσει το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού, αλλά και των λαών της Ευρωζώνης ή αναλήφθηκαν αυτά τα χρέη και συνήφθησαν για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα και αν ναι, ποια; Για παράδειγμα, αυτά ορισμένων ιδιωτικών μεγάλων τραπεζών. Όλα αυτά θα τα αναλύσουμε με αυστηρά επιστημονικό τρόπο και σε βάθος.
Πιστεύω ότι η απόφαση που πήρε η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων με τη στήριξη των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου είναι εξαιρετικά σημαντική. Νομίζω ότι αποτελεί μάθημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό το τεκμηριώνω επί τη βάσει ενός άρθρου του Ευρωπαϊκού Κανονισμού, ο οποίος εγκρίθηκε το Μάιο του 2013. Είναι ο πολύ γνωστός Κανονισμός 472/2013. Το άρθρο αναφέρεται στις χώρες που υπόκεινται σε προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής. Αναφέρω το εδάφιο 9 του άρθρου 7, το οποίο είναι και πολύ συγκεκριμένο. Λέει ότι ένα κράτος-μέλος το οποίο αποτελεί αντικείμενο προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής, πραγματοποιεί πλήρη λογιστικό έλεγχο των δημοσίων οικονομικών του, έτσι ώστε κυρίως να αξιολογήσει τους λόγους που το έφεραν στη συσσώρευση αυτής της υπερβολικής χρέωσης, αλλά και για να αποκαλύψει ενδεχομένως παρατυπίες. Τέλος της παράθεσης. Αυτά αναφέρονται στον Κανονισμό.
Υπάρχει μέσα στον Κανονισμό, λοιπόν, αυτή η δυνατότητα ως άσκηση εθνικής κυριαρχίας από την πλευρά ενός κράτους. Υπάρχει, λοιπόν, αυτός ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός και τίθεται το εξής ερώτημα: Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τα οποία έχουν τόσες απαιτήσεις έναντι της εκάστοτε ελληνικής Κυβέρνησης, γιατί δεν απαίτησαν από την προηγούμενη Κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά την εφαρμογή αυτού του άρθρου; Λέει το άρθρο -και επαναλαμβάνω- ότι ένα κράτος-μέλος διενεργεί πλήρη λογιστικό έλεγχο. Δεν λέει «δύναται να διενεργήσει». Λέει «διενεργεί».
Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: Γιατί η Ελλάδα στο δεύτερο μισό του 2013 και το 2014, μετά την έγκριση αυτού του Κανονισμού, δεν προχώρησε σε λογιστικό έλεγχο του χρέους; Γιατί οι ευρωπαϊκές αρχές δεν αποκάλυψαν αυτή τη μη τήρηση του εν λόγω άρθρου, του εν λόγω Κανονισμού, ενώ οι ευρωπαϊκές αρχές είναι εξαιρετικά ενδελεχείς, όταν πρόκειται για την εφαρμογή αυστηρών μέτρων λιτότητας και είναι εξαιρετικά άκαμπτες έναντι της ελληνικής κοινωνίας και των μέτρων των διαφόρων μνημονίων;
Επομένως, η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους θα δώσει απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα και σε συνεργασία με το Ελληνικό Κοινοβούλιο, βεβαίως, θα αναλύσει και την περίοδο πριν από το 2010. Θα εξετάσει τις συμβάσεις εξοπλισμών, τις συβάσεις για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τις συμβάσεις για την αγορά υλικού πληροφορικής, ασφάλειας, εξοπλισμού για τις μεταφορές με μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις. Διότι όλα αυτά έχουν συμβάλει στην υπερχρέωση της χώρας, στο χρέος μάλλον της χώρας. Η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους θα εξετάσει και τις συμβάσεις σε σχέση με τη SIEMENS, τον ΟΤΕ, τον εξοπλισμό και τη μετάβαση στην ψηφιακή επικοινωνία μεταξύ άλλων. Βεβαίως, ως Επιτροπή γι’ αυτόν τον έλεγχο θα εξετάσουμε αυτές τις συμβάσεις και το χρέος που δημιούργησαν.
Θα ήθελα για άλλη μία φορά να σας ευχαριστήσω θερμά και με κάθε ειλικρίνεια για την εμπιστοσύνη που δείχνετε στο πρόσωπό μου. Για μένα αυτό είναι μία εξαιρετική ευθύνη. Θα δώσω προτεραιότητα σ’ αυτό το κομμάτι της δουλειάς μου στο ελληνικό σκέλος και θα  αφιερώσω όλες μου τις δυνάμεις προς αυτήν την κατεύθυνση, γιατί θέλουμε να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων για τον ελληνικό λαό, την Ελληνική Δημοκρατία, για τη δημοκρατία στην Ελλάδα και για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θεωρούμε ότι η δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ενισχυθεί και να υπάρχει περισσότερη εφαρμογή των δημοκρατικών αρχών στην πράξη.
Ευχαριστώ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστούμε πολύ τον Eric Toussaint για την πραγματικά ανεπιφύλακτη εκ μέρους του αποδοχή της πρότασης και για όσα –νομίζω πολύ διαφωτιστικά- ανέφερε, τα οποία είναι κρίμα να μην τα ακούμε να αποτελούν πεδίο συζήτησης και αντιπαράθεσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Θέλω να τον ευχαριστήσω, επίσης, γιατί ουσιαστικά προσφέρει αυτήν την επιστημονική και τεχνική βοήθεια, ακριβώς όπως το είπε, για τον ελληνικό λαό και την ελληνική κοινωνία, διότι έχουμε ακούσει για πολλές βοήθειες που ήταν εναντίον του λαού.
Είχε ζητήσει να κάνει μία παρέμβαση ο κ. Γιώργος Κατρούγκαλος και αμέσως θα σας δώσω το λόγο για ερωτήσεις.
Ορίστε, κύριε Κατρούγκαλε, έχετε το λόγο.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης): Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν είμαι εδώ με την κυβερνητική μου ιδιότητα, γιατί αυτή είναι μία πρωτοβουλία της Βουλής, για την οποία δεν μπορώ παρά να συγχαρώ ανεπιφύλακτα και θερμά την Πρόεδρό της που πραγματικά φαίνεται να αναδεικνύεται ήδη από τις πρώτες ημέρες σε μία ιστορική φιγούρα για το αξίωμα αυτό.
Είμαι εδώ, κυρίως, με την ιδιότητα του συνταγματολόγου και του ενεργού πολίτη. Ήδη, από το πρώτο άρθρο μου λίγες μέρες μετά το Καστελόριζο, το Μάιο του 2010, είχα προσπαθήσει να αναδείξω αυτές τις έννοιες του επονείδιστου χρέους, την έννοια της κατάστασης ανάγκης, μία πάγια αρχή του διεθνούς δικαίου, κατά την οποία τα κράτη κατά προτεραιότητα ικανοποιούν τις βασικές κοινωνικές λειτουργίες, την υγεία, την παιδεία, τη δημόσια τάξη, την άμυνα και όχι κατά προτεραιότητα τις απαιτήσεις των δανειστών, οι οποίες αναγκαστικά περνούν σε δεύτερο πλάνο.
Στη συνέχεια, είχα την τύχη με τη Σοφία Σακοράφα και με τη βοήθεια του Eric, να συμμετέχω στις πρωτοβουλίες για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που πραγματικά, όπως είπε η Σοφία, ήταν ένα αίτημα της κοινωνίας εκείνη την εποχή.
Θα ήθελα να πω δυο λέξεις, γιατί νομίζω ότι ειπώθηκαν πολλά πράγματα και δεν είναι ο ρόλος μου εδώ να προσθέσω άλλα. Η πολιτική διάσταση του χρέους και η ανάγκη να γίνει μία διεθνής ρύθμιση σε επίπεδο Ευρώπης γι’ αυτό είναι γνωστή. Δεν μπορεί να επιβιώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αν εξακολουθήσει να είναι χωρισμένη σε χώρες οφειλέτιδες και σε χώρες δανειστές, τα ελλείμματα των μεν να αντιστοιχούν πλήρως στα πλεονάσματα των δε. Αυτή είναι πολιτική αναγκαιότητα.
Όμως, υπάρχει και αυτή η διάσταση των δικαιωμάτων. Ξέρετε ότι το ελληνικό κράτος δεν ψήφισε υπέρ του ψηφίσματος που κατατέθηκε στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στη βάση της έκθεσης του ειδικού, για την οποία μας μίλησε ο κ. Toussaint, του Cephas Lumina; Αυτό το ψήφισμα μιλούσε για την προτεραιότητα που πρέπει να υπάρχει υπέρ των δικαιωμάτων και όχι υπέρ των απαιτήσεων των δανειστών. Αυτό το ψήφισμα που ήταν υπέρ των εθνικών συμφερόντων, που ήταν υπέρ των εθνικών μας δικαιωμάτων, δεν υποστηρίχθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Αντίστοιχη ήταν η στάση που ακολουθήθηκε και όταν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, ήρθε ανάλογο ψήφισμα που ήθελε να υπάρχουν κανόνες αποδεκτοί από το διεθνές δίκαιο για τη σχέση οφειλέτιδων κρατών και των δανειστών τους.
Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτή η πρωτοβουλία της Προέδρου είναι σημαντική, ακριβώς για να δούμε και τη διάσταση αυτή τη σχετική με τα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Τα αιτήματα της Ελλάδας δεν είναι αιτήματα που αφορούν το δικό της συμφέρον. Προφανώς, για εμάς το χρέος είναι μία μυλόπετρα στο λαιμό της ελληνικής οικονομίας που δεν επιτρέπει την ανάκαμψη. Όμως, υπάρχει η ευρύτερη διάσταση, η πολιτική ευρωπαϊκή που σας την ανέφερα, αλλά και αυτή των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Αυτά τα λίγα ήθελα να σας πω. Αναγκαστικά πρέπει να φύγω, γιατί έχω μία συνάντηση στο πλαίσιο των εθιμοτυπικών συναντήσεων με το Γερμανό πρεσβευτή και είμαι σίγουρος ότι κι αυτός θα ήθελε να ακούσει αυτά τα οποία έγιναν σήμερα.
Σας ευχαριστώ.
(Στο σημείο αυτό ο κ. Γεώργιος Κατρούγκαλος εξέρχεται της Αιθούσης)
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστούμε πολύ το Γιώργο Κατρούγκαλο που θα μεταφέρει αμέσως και την είδηση και τα νέα.
Ας προχωρήσουμε τώρα στο στάδιο των ερωτήσεων.
Θα ήθελα να παρακαλέσω ο καθένας να δηλώνει το όνομά του και το μέσο που εκπροσωπεί. Θα σας δώσω το λόγο με τη σειρά.
Ορίστε, έχετε το λόγο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗΣ: Καλημέρα σας.
Ονομάζομαι Γιάννης Χρυσοβέργης από το Ισπανικό Πρακτορείο Ειδήσεων EFE.
Κυρία Πρόεδρε, μέχρι τώρα η ελληνική Κυβέρνηση έθετε το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους στη βάση της μη βιωσιμότητας. Η συγκρότηση αυτής της Επιτροπής σημαίνει ότι θα προτείνετε στο Κοινοβούλιο την, ούτως ή άλλως, μη ικανοποίηση του μέρους του χρέους που θα αποδειχθεί επαχθές ή παράνομο;
Ευχαριστώ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Σας ευχαριστούμε για την ερώτηση.
Η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου συγκροτείται ακριβώς για να αναδείξει ποιο κομμάτι του χρέους είναι νόμιμο και ποιο δεν είναι. Αυτονόητο είναι ότι όταν υπάρχουν τα απαραίτητα πορίσματα και στοιχεία, σημαντικό μέρος των οποίων ήδη υπάρχει εν σπέρματι ή ακόμα και σε ανάλυση, αυτά τα στοιχεία θα αξιοποιηθούν αναλόγως και κατά την αρμοδιότητα της κάθε λειτουργίας. Αντιλαμβάνεσθε ότι ένα πόρισμα σχετικό με το παράνομο του χρέους ενεργοποιεί και τις τρεις λειτουργίες της δημοκρατίας, την Εκτελεστική, τη Νομοθετική-Κοινοβουλευτική και τη Δικαστική. Θεωρώ επίσης  αυτονόητο ότι ο καθένας από τη θέση ευθύνης του θα αναλάβει το μερίδιο που του αναλογεί.
Ορίστε, έχετε το λόγο.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΓΙΑΝΝΗ: Γεια σας και από εμένα.
Ονομάζομαι Γραμματικογιάννη Βασιλική από το site EuroPolis.
Έχω δύο ερωτήσεις. Η μία είναι εάν το χρέος θα εξεταστεί σε σύνολο, δηλαδή μέχρι το 2009 και από εκεί και ύστερα το 2010 που μπήκαμε στα μνημόνια ή ξεχωριστά, δηλαδή τα πρώτα δάνεια και τα μετά. Τα πρώτα αφορούν και τη διαπλοκή.
Η δεύτερη ερώτηση είναι η εξής: Επειδή ο κ. Toussaint έχει αναφερθεί στον Κανονισμό 472/2013 και σε άρθρο του, έχει υπάρξει ερώτηση από Έλληνες Ευρωβουλευτές ως προς την Επιτροπή και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς γιατί δεν πιέστηκε η Ελλάδα στο να πραγματοποιήσει λογιστικό έλεγχο;
Ευχαριστώ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Εν σχέσει με το πρώτο τμήμα του ερωτήματος, το χρέος θα εξεταστεί και ανά περιόδους, όπως είπα και στην αρχή, δηλαδή τη μνημονιακή περίοδο και την προμνημονιακή περίοδο, αλλά και συνολικά. Δεν είναι αλληλοαποκλειόμενες αυτές οι προσεγγίσεις. Αντίθετα, πρέπει να συνδυαστούν. Η σκέψη είναι η Επιτροπή να λειτουργήσει με υποεπιτροπές που θα κατανείμουν αυτό το αντικείμενο.
Για το ζήτημα της Ευρωβουλής, θα δώσω το λόγο στη Σοφία Σακοράφα και στη συνέχεια και στον Eric Toussaint σε σχέση με τον Κανονισμό που μπορεί να έχει και κάποια ειδικότερη πληροφόρηση.
Ορίστε, έχετε το λόγο.
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Αυτό που θέλω εγώ να σας πω πάνω στο συγκεκριμένο θέμα είναι ότι το θέμα του χρέους για μας δεν έχει τελειώσει ποτέ και ειδικά της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, όπου δεν χάνουμε ποτέ την ευκαιρία εξαιτίας της παρουσίας μας στο Ευρωκοινοβούλιο να το θέτουμε παντού. Προσπαθούμε να κάνουμε το απαραίτητο λόμπι ώστε να πιέσουμε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γιατί πρέπει να ξέρετε ότι και οποιαδήποτε ερώτηση έχει απαντήσεις οι οποίες είναι απαντήσεις με υπεκφυγές και κλείνουν το θέμα μ’ αυτόν τον τρόπο.
Θεωρώ ότι η συγκεκριμένη πράξη σήμερα και έτσι όπως έχει γίνει από το ελληνικό Κοινοβούλιο εξαιτίας της βούλησης κατ’ αρχήν της κυρίας Προέδρου, μας δίνει τη δυνατότητα πια και με μία θεσμική απόφαση να πιέσουμε το Ευρωκοινοβούλιο, ώστε να ενεργοποιηθεί η συγκεκριμένη διάταξη του συγκεκριμένου Κανονισμού.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ορίστε, έχετε το λόγο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΕΦΗΜΕΡΟΣ: Ονομάζομαι Κώστας Εφήμερος από το «The Press Project».
Ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Πώς περιμένει η Επιτροπή να αντιμετωπιστεί από τους θεσμούς όπου θα πρέπει να αποκτήσει πρόσβαση; Για παράδειγμα, θα πρέπει να συνεργαστεί με την Τράπεζα της Ελλάδας που δεν μπορούμε να μάθουμε ούτε τους μετόχους της αυτή τη στιγμή ή θα πρέπει να συνεργαστεί με θεσμούς όπως το ΤΑΙΠΕΔ, στους οποίους δεν έχουμε πρόσβαση ούτε όσον αφορά τα Πρακτικά. Θα μπορέσει η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου να αποκτήσει την πρόσβαση στα δεδομένα που πρέπει, ώστε να μπορέσει να φθάσει σε ένα σοβαρό αποτέλεσμα, να πάρει τα στοιχεία στα χέρια της;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Θεωρώ αυτονόητο ότι οι κατέχοντες θέση ευθύνης στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αντιλαμβάνονται την υποχρέωση συνδρομής σ’ αυτήν την Επιτροπή. Θεωρώ αδιανόητο ότι θα υπάρξει φορέας ή υπεύθυνος παράγων σε θέση ευθύνης στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα που θα αρνηθεί τη χορήγηση στοιχείων σε μία Επιτροπή που είναι επιτροπή του Κοινοβουλίου και η οποία ενεργεί στο όνομα του ελληνικού λαού.
Ορίστε, έχετε το λόγο.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΟΥΡΟΥΝΗ: Ονομάζομαι Κουρούνη Αγγελική από τα γαλλόφωνα Μέσα.
Ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχουν ανάλογες ενέργειες και από άλλες χώρες που έχουν εξίσου πρόβλημα με το χρέος τους, όπως είναι η Ιταλία, η Πορτογαλία, ούτως ώστε να υπάρχει ένα κοινό μέτωπο –για να το πούμε έτσι- ή τουλάχιστον μία κοινή συλλογική πράξη, ώστε να υπάρχει πιο μεγάλη δύναμη στην ελληνική πρωτοβουλία.
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι αυτός είναι ο ρόλος που αναλαμβάνω εγώ εκτός Ελλάδας. Νομίζω ότι το εξήγησε η Πρόεδρος στην αρχή της ομιλίας της. Είναι μία διαδικασία η οποία είναι αρκετά επίπονη και χρονοβόρα, γιατί δεν είναι εύκολο να βρεις ανθρώπους οι οποίοι θα συμπράξουν στη δική σου σκέψη –θέλει πολλή δουλειά- ακριβώς γιατί φοβούνται αυτές τις Επιτροπές, αλλά και γιατί ποτέ στην Ευρώπη δεν ξανασυστήθηκε τέτοιου είδους επιτροπή.
Θέλω να πω κάτι, για να γίνει και ξεκάθαρο. Πολλές φορές και παλαιότερα, αλλά και τώρα, τίθεται το ερώτημα «μα, καλά, τέτοιες επιτροπές έχουν γίνει στη Λατινική Αμερική, όπου υπάρχει ένα τελείως διαφορετικό καθεστώς, ειδικές συνθήκες, κλπ». Εγώ θα ήθελα να πω ότι η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου δεν ασχολείται ούτε με τη χάραξη πολιτικής –αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο- ούτε με τη χάραξη στρατηγικής, οι οποίες σαφώς είναι τελείως διαφορετικές από χώρα σε χώρα. Αυτό που κάνει η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου είναι να προσπαθήσει μέσα από τη διαδικασία που αναφέραμε προηγουμένως να έχει κάποια απτά αποτελέσματα, τα οποία θα αποτελέσουν ένα όπλο στην Κυβέρνηση, ώστε να διαπραγματευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το χρέος.
Επίσης, είπα και στην ομιλία μου ότι αυτό που επισημαίνει –και για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό- είναι το τι πρέπει να αποφευχθεί από εδώ και πέρα ώστε να μην πάμε ξανά στα ίδια λάθη. Ξέρετε, στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια περνάμε μία σκληρή πραγματικότητα με την επιβολή σκληρής πολιτικής και σκληρών μέτρων στους πολίτες, αλλά κανείς δεν έκανε τον κόπο να μας πει όχι τι πληρώσαμε μόνο, αλλά ποιοι το δημιούργησαν το χρέος, πώς και γιατί δημιουργήθηκε –αυτό θα έπρεπε να γίνει από την πρώτη στιγμή, αν θέλαμε να λέμε ότι μία Κυβέρνηση απέναντι στους πολίτες τουλάχιστον ηθικά είναι εντάξει- καθώς και τον τρόπο που φθάσαμε εδώ πέρα.
Αυτό για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό σαν ένα πεδίο που θα μας δώσει τη δυνατότητα να μην ξαναπάμε σε λάθη το επόμενο χρονικό διάστημα. Κανείς δεν ξέρει τι κάναμε και φθάσαμε μέχρι εδώ και, άρα, πώς θα πορευτούμε από εδώ και πέρα για το μέλλον, ώστε να μη φθάσουμε ξανά στην ίδια διαδικασία και είμαστε ξανά στη δυσάρεστη θέση να μην έχουμε χρήματα και να χρειάζεται να δανειζόμαστε. Τα περισσότερα κράτη, βέβαια, δανείζονται, αλλά θα πρέπει να δανειζόμαστε από τις αγορές από άλλα κράτη, κλπ. και να είμαστε πάλι σ’ αυτή τη δυσμενή θέση. Θα πρέπει, λοιπόν, να μάθουμε τον τρόπο, το πώς δηλαδή φθάσαμε εδώ. Αυτό είναι για μένα ίσως το πιο σημαντικό απ’ όλα.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Επίσης, να σας πω, για να συμπληρώσω, ότι στις αρχές Φλεβάρη -ήταν τις πρώτες ημέρες της λειτουργίας του Κοινοβουλίου- επισκέφτηκε τη χώρα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής των Αντιπροσώπων, στον οποίο -ήδη τότε είχαμε κάνει τις πρώτες συναντήσεις και με τον Eric και με τη Σοφία- έθεσα το θέμα της πρωτοβουλίας αυτής και δημοσίως, και δημοσίως, και εκείνος εκφράστηκε θετικά προς μία τέτοιαν κατεύθυνση.
Στο πλαίσιο που υπάρχει -και το οποίο πιστέψτε με είναι ευρύτατο- θα αναλάβουμε όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες κινητοποίησης και εγρήγορσης και ενημέρωσης των άλλων Κοινοβουλίων. Ήδη υπάρχει στις 20 και 21 Απριλίου του 2015 συνάντηση των προέδρων των Ευρωπαϊκών Κοινοβουλίων στη Ρώμη. Εκεί εγώ θα προσκαλέσω τη Σοφία για να είμαστε μαζί και θα τεθεί το ζήτημα από πλευράς Ελληνικού Κοινοβουλίου.
 Άρα, να ξέρετε ότι και οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες είναι πολλές και θα τις αξιοποιήσουμε, γιατί ο ρόλος τελικά των εκπροσώπων του λαού είναι και η μεταλαμπάδευση των αιτημάτων που είναι κοινά και κοινωνικά σε ένα ευρύτατο ευρωπαϊκό, αλλά εγώ θα σας πω και παγκόσμιο επίπεδο. Το ίδιο συμβαίνει και με το Ευρωκοινοβούλιο. Στην επίσημη εκδήλωση του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που έγινε στην Αθήνα, επίσης έθεσα το θέμα.
 Να μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αυτά δεν είναι μονομερείς απευθύνσεις, αλλά βρίσκουν ευήκοα ώτα και επιστρέφουν με συμπράξεις.
Ο κ. Αντωνόπουλος έχει το λόγο.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ («Star Channel»): Κυρία Κωνσταντοπούλου, θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Αυτή η κίνηση, η σημερινή, έρχεται σε συνέχεια της ανακοίνωσης  για την επανασύσταση της Επιτροπής για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Πιστεύετε ότι, ενώ οι διαπραγματεύσεις φαίνεται ότι είναι σε ένα τεντωμένο σχοινί, τέτοιες κινήσεις δρουν ευεργετικά για την πορεία των διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη;
Επίσης, θα ήθελα να μου πει ο κ. Toussaint αν ξέρει, αν μπορεί να μαντέψει, με την εμπειρία που έχει, ένα χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου μπορεί να ολοκληρωθεί το έργο αυτής της επιτροπής.
Ευχαριστώ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων): Θα σας παρακαλέσω να εξηγήσετε το πρώτο σκέλος της ερώτησής σας.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ («Star Channel»): Πολύ ευχαρίστως.
Παρατηρούμε, λοιπόν, στο εξωτερικό μία σειρά αρνητικών δημοσιευμάτων, που δεν παρουσιάζουν την Ελλάδα με τα καλύτερα χρώματα. Αυτό δεν δημιουργεί μία μορφή πίεσης προς την Ελλάδα; Ή για να το πούμε διαφορετικά δεν βάζει μια «θηλιά» στο λαιμό μας για να πάρουμε μέτρα; Αυτές είναι οι απαιτήσεις. Η Ελλάδα ανθίσταται. Το σχοινί τεντώνεται. Θα ήθελα, λοιπόν, μία εξήγηση πάνω σε αυτό. Εμείς, δηλαδή, δεν προσφέρουμε επιχειρήματα επιπλέον ή ρίχνουμε λάδι στη φωτιά που είναι αναμμένη;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων): Ευχαριστώ που το εξηγήσατε.
Νομίζω ότι από το ίδιο το περιεχόμενο του ερωτήματος καταδεικνύεται πόσο επιτακτική είναι η ενεργοποίηση όλων εκείνων των διαδικασιών και όλων εκείνων των εργαλείων, τα οποία θα αποκαταστήσουν και τη δικαιοσύνη και την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλήθεια.
Αλίμονο εάν ένας λαός και μία κοινωνία που έχει γονατίσει και θυματοποιηθεί αποδεχθεί τη μοίρα της, ότι πρέπει, δηλαδή να θυσιαστεί. Αλίμονο εάν συνομολογήσουμε εκείνο που είναι ερευνητέο.
Μέσα από αυτήν την αρνητική προπαγάνδα –το ανέφερε και η Σοφία προηγουμένως και ο Eric Toussaint και εγώ- προβάλλεται ως δεδομένο ότι υπάρχει ένας λαός φταίχτης, ένας λαός ένοχος, που πρέπει να τιμωρηθεί. Αυτή είναι μία προσέγγιση αφενός εκδικητική και ασύμβατη με το πνεύμα και το γράμμα των ευρωπαϊκών συνθηκών και αφετέρου –και κυρίως- ασυμβίβαστη με την πραγματικότητα, που είναι ότι ο λαός αυτός και η κοινωνία αυτή δεν επωφελήθηκε –και αυτό νομίζω ότι θα καταδειχθεί με τρόπο απροσμάχητο- από εκείνα τα ποσά που αναζητούνται με τρόπο καταναγκαστικό και καταδυναστευτικό.
Αντιθέτως, νομίζω ότι η αποτίμηση, η αποκωδικοποίηση και ο λογιστικός έλεγχος θα καταδείξουν και πόσο μεγάλα ποσά έχουν καταβληθεί εν είδει αποπληρωμής και αποπληρωμής τόκων, αλλά και ποιοι έχουν επωφεληθεί.
Θα ήθελα, επίσης, να σας παρακαλέσω, μια και εκπροσωπείτε ελληνικό μέσο ενημέρωσης, η αναπαραγωγή των δημοσιευμάτων και των δημοσιεύσεων που γίνονται στο εξωτερικό να μην είναι τόσο μονομερής.
Τι θέλω να πω; Υπάρχουν αυτά τα δημοσιεύματα στα οποία αναφερθήκατε, αλλά υπάρχουν και πάμπολλα άλλα δημοσιεύματα που αναλύουν ακριβώς τα αντίθετα, που είναι πρέσβεις των αιτημάτων του ελληνικού λαού. Οι συνεντεύξεις και τα άρθρα του Eric Toussaint, για παράδειγμα, αναπαράγονται ευρύτατα σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά σε μικρότερο βαθμό στην Ελλάδα και αυτό είναι κρίμα γιατί δείχνει ότι και κάποια μέσα ενημέρωσης εδώ στην Ελλάδα επιλέγουν να απομονώνουν, να ανακυκλώνουν και να προβάλλουν αυτήν μόνο την πλευρά. Αυτό το λέω γενικότερα γιατί στην ενημέρωση είναι σημαντικό να έχουμε και την πλήρη εικόνα και την πλήρη αλήθεια και φυσικά, στο βαθμό που όλοι συμμεριζόμαστε το δίκαιο αίτημα του λαού μας να απαλλαγεί από αυτήν τη μέγκενη, πρέπει τα εργαλεία που δίνονται, τα όπλα και τους συμμάχους που προσφέρονται, να τα αξιοποιούμε.
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Αν μου επιτρέπετε μισό λεπτό να πω το εξής: Βάσει και του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον οποίο αναφέρθηκε και προηγουμένως ο  κ. Toussaint, θα συσταθεί αυτή η επιτροπή για να μάθει και ο ελληνικός λαός, βάσει της δήλωσης του κ. Σόιμπλε, ο οποίος, όπως σας είπα προηγουμένως, είπε ότι θα πρέπει επιτέλους ο ελληνικός λαός να μάθει -και εμείς θέλουμε να μάθει την αλήθεια ο ελληνικός λαός- και επιτέλους θα πρέπει να καταλάβει και η Ευρωπαϊκή Ένωση ότι θα πρέπει να αλλάξει πολιτική και να ακολουθήσει το δρόμο της λογικής και το δρόμο των αρχών που η ίδια αξιώνει.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων): Ο Eric Toussaint έχει το λόγο.
ERIC TOUSSAINT: Νομίζω ότι δεν θα πρέπει να υποτιμούμε τη συμπάθεια που υπάρχει στην Ευρώπη προς αυτό το εγχείρημα που ξεκίνησε στις 25 Ιανουαρίου στην Ελλάδα με τις ελληνικές εκλογές, οι οποίες έφεραν στην εξουσία τη νέα ελληνική κυβέρνηση υπό τον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα.
Υπάρχουν πολλές προσδοκίες από πολλές χώρες. Υπάρχουν προσδοκίες για πολιτική αλλαγή στην Ισπανία, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του 2015. Η Ισπανία είναι μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης διάκειται πολύ ευμενώς έναντι του νέου εγχειρήματος του ελληνικού λαού. Αυτό καταρχάς.
Κατά δεύτερο λόγο, ρωτάτε εάν η δράση μας θα περιπλέξει τις διαπραγματεύσεις αυτήν τη στιγμή. Απαντώ λέγοντας ότι διενεργώντας έναν λογιστικό έλεγχο, ο οποίος προβλέπεται από ευρωπαϊκό κανονισμό του Μαΐου του 2013 και ο οποίος έχει υιοθετηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ελλάδα αποτελεί παράδειγμα. Εγώ σας ζητώ, λοιπόν, αυτό να παρουσιάσετε στους αναγνώστες και στους ακροατές σας και στους θεατές σας, διότι είναι ευρωπαϊκός Κανονισμός. Το εάν είναι κανείς υπέρ ή κατά δεν έχει σημασία. Είναι υποχρέωση του ελληνικού κράτους να το πράξει. Προβλέπεται από ευρωπαϊκό κανονισμό.
Ίσως, λοιπόν, θα πρέπει τα μέσα ενημέρωσης να ρωτήσουν γιατί η κυβέρνηση Σαμαρά δεν εφήρμοσε το συγκεκριμένο άρθρο του κανονισμού.
 Είναι ένα στοιχείο σε αυτήν τη διενέργεια του λογιστικού ελέγχου του χρέους. Να λάβουμε, δηλαδή, υπόψη μας, πότε κάτι τεκμηριωμένο μπορεί να συμβάλει θετικά.
Ξέρετε, θα πρέπει να εμφανιστώ στο δελτίο ειδήσεων της βελγικής τηλεόρασης στις 14.00. Μάλλον θα πρέπει να εγκαταλείψω για λίγα λεπτά την αίθουσα και θα επιστρέψω. Το δελτίο ειδήσεων της βελγικής δημόσιας τηλεόρασης έχει αποφασίσει να έχει ως πρώτη είδηση τη διενέργεια της συγκεκριμένης Συνέντευξης Τύπου σήμερα στην Ελλάδα, η οποία παρουσιάζεται και στο διεθνές κανάλι TV5. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η δημόσια τηλεόραση μίας χώρας, του Βελγίου, αποφασίζει ως πρώτη είδηση να παρουσιάσει είδηση που αφορά μία άλλη χώρα. Το λέω, λοιπόν, αυτό για να απαντήσω στην ερώτησή σας. Νομίζω ότι αυτή η πρωτοβουλία του ελληνικού Κοινοβουλίου θα βρει μεγάλη απήχηση, θα βρει ευήκοα ώτα και στο γερμανικό και στο βελγικό και στο γαλλικό Κοινοβούλιο και στο Κοινοβούλιο των Κάτω Χωρών, αλλά και των λοιπών κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί είναι πάρα πολλοί οι βουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες, από διαφορετικά πολιτικά κόμματα σήμερα στην Ευρώπη, που συνειδητοποιούν και καταγγέλλουν το έλλειμμα δημοκρατίας που υπάρχει στη ζώνη του ευρώ. Είναι πολλοί οι βουλευτές σε όλη την Ευρώπη, που θα θελήσουν να εμπνευστούν και να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Βουλής των Ελλήνων, ώστε να απαιτήσουν και να ζητήσουν στις αντίστοιχες χώρες τους την ανάληψη σχετικών ή παρόμοιων πρωτοβουλιών.
Σας καλώ να παρακολουθείτε εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις, γιατί σίγουρα θα υπάρξουν εκπλήξεις προς αυτήν την κατεύθυνση.
Ευχαριστώ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων): Eric, έχεις την άδεια να φύγεις για το Σύνταγμα και να μας ξαναέρθεις!
Ο κ. Ιωάννου, εν συνεχεία ο κ. Βενετσάνος και μετά θα πάω πάλι αριστερά, που μου αρέσει πιο πολύ.
ΧΑΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ («Εφημερίδα των Συντακτών»): Κυρία Πρόεδρε, να μείνω λίγο στο προηγούμενο ζήτημα.
Μιλήσατε σήμερα για διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Ο κ. Toussaint είπε ότι υπάρχει και ζήτημα εγκυρότητας των δανειακών συμβάσεων της Ελλάδας με τα κράτη της Ευρώπης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
 Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Με δεδομένο ότι τη Δευτέρα ο Πρωθυπουργός θα συναντηθεί με την καγκελάριο Μέρκελ στο Βερολίνο, εάν θεωρείτε ότι αυτά τα ζητήματα πρέπει να τα θέσει στην Άνγκελα Μέρκελ.
Επίσης, πιστεύετε ότι η σύσταση αυτής της πολύ σημαντικής επιτροπής πρέπει να εγκριθεί και να ψηφιστεί από την Ολομέλεια της Βουλής;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Θα ξεκινήσω από το δεύτερο ερώτημά σας. Σας είπα σε ποιο πλαίσιο συστήνεται η Επιτροπή. Συστήνεται με απόφαση Προέδρου. Αυτή είναι η πρόβλεψη του Κανονισμού. Βεβαίως, μακάρι να αναληφθούν πρωτοβουλίες –και κοινοβουλευτικές- υποστήριξης της Επιτροπής αυτής.
Ήδη, είναι πολύ θετική η ανταπόκριση από πάρα πολλά μέλη του Κοινοβουλίου. Ωστόσο, ξεκαθαρίζω ότι δεν είναι μία διακομματική Επιτροπή, όπως η Επιτροπή για τις γερμανικές αποζημιώσεις, για τις γερμανικές οφειλές που συστήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα -ακριβώς πριν από μία εβδομάδα- η πρόταση για την οποία ψηφίστηκε ομόφωνα από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου.
Τα ζητήματα τίθενται αρμοδίως και δημοσίως. Το ζήτημα ήδη ετέθη δημοσίως. Ο κύβος ερρίφθη. Η Επιτροπή θα λειτουργήσει και από εκεί και πέρα νομίζω ότι όλοι οι αρμόδιοι μπορούν να αναλάβουν τις δέουσες πρωτοβουλίες, αλλά και εκείνοι που δεν έχουν αρμοδιότητα να απόσχουν από παρεμβάσεις οι οποίες δεν είναι εποικοδομητικές.
Αναφέρομαι αυτήν τη στιγμή σε κάποιες αντιδράσεις που υπήρξαν στην απόφαση της Βουλής να συστήσει Επιτροπή για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Θα πρέπει να είναι απολύτως σαφές σε όλους ότι η σύσταση αυτής της Επιτροπής αποτελεί δικαίωμα του ελληνικού λαού, αποτελεί όμως ακόμη περισσότερο δικαίωμα της ανθρωπότητας, γιατί τα εγκλήματα που διεπράχθησαν επί ναζιστικής Κατοχής, οι θηριωδίες οι οποίες κατεγράφησαν και έχουν θύματα και καταστροφές χαρακτηρίζονται ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Εκείνοι οι οποίοι κηρύσσουν τη λήθη και την αμνήστευση χωρίς λογοδοσία, χωρίς αλήθεια, χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς αποκατάσταση δεν υπηρετούν τους οικουμενικούς σκοπούς που έχει η ανθρωπότητα αναγορεύσει σε πανανθρώπινες αξίες.
Με τον ίδιο τρόπο θα ήθελα να πω ότι αυτή η Επιτροπή που συστήνουμε αποτελεί την άσκηση ενός δημοκρατικού δικαιώματος των λαών, να γνωρίζουν και να γνωρίζει και ο ελληνικός, αλλά και οι ευρωπαϊκοί λαοί, τι είναι, στα αλήθεια, αυτό το χρέος με το οποίο καταδυναστεύονται κοινωνίες, τι είναι αυτό το χρέος για το οποίο καλούνται άλλες κοινωνίες να συμβάλλουν, πώς δημιουργήθηκε, ποιοι το δημιούργησαν και ποιοι επωφελήθηκαν.
Κυρία Σακοράφα, θέλετε να προσθέσετε κάτι σχετικά με αυτό;
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Όχι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Ο κ. Βενετσάνος.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ: Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα μία διευκρίνιση όσον αφορά το θέμα της ερεύνης του χρέους. Γιατί, όταν λέμε λογιστικός έλεγχος, φυσικά το μυαλό μας δεν πρέπει να πηγαίνει στο εάν έχουν γραφτεί σωστά οι αριθμοί ή εάν γίνει οι προσθέσεις. Το χρέος, λοιπόν, έχει δύο σκέλη: Αφενός το ίδιο το κεφάλαιο που δανείστηκε, το ποσό που δανείστηκε και αφετέρου το επιτόκιο. Γιατί το χρέος είναι κυρίως θέμα επιτοκίων. Λυπάμαι που έφυγε ο κ. Toussaint. Στο βιβλίο του λέει ότι…
 
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Θα ξαναέρθει ο κ. Toussaint. Έφυγε μόνο για να δώσει αυτή τη συνέντευξη στη βελγική τηλεόραση.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ: Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 το συνολικό χρέος των τρίτων χωρών ήταν 70 δισεκατομμύρια δολάρια. Το 2005 ήταν 580 δισεκατομμύρια. Αυτό δεν έγινε γιατί αυξήθηκαν οι λήψεις δανείων, αλλά διότι τα επιβάρυναν τα επιτόκια και η ανάγκη δανείων για αποπληρωμή προηγούμενων δανείων. Το ίδιο πράγμα φυσικά συμβαίνει και στην Ελλάδα.
Για να μην μακρηγορήσω, όσον αφορά το λογιστικό έλεγχο του χρέους, θα ήθελα, παρακαλώ πολύ και ιδιαίτερα την κ. Σακοράφα, να διευκρινιστεί αυτό, πώς θα πάμε στο έλεγχο; Θα πάμε γιατί δανειστήκαμε αυτά τα συγκεκριμένα κεφάλαια και με τι επιτόκια, συγκρίνοντάς τα με άλλες χώρες; Διότι δεν καταλαβαίνω αυτό για τα γραφεία που λένε ότι η Γερμανία πρέπει να δανείζεται με 0,25% και η Ελλάδα με 10%.
Εμένα μου αρέσει να χρησιμοποιώ και ανθρώπους που βρίσκονται σε άλλο ιδεολογικό στρατόπεδο. Ο κ. Κεφαλογιάννης ως Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας -όχι ως απλός Βουλευτής- κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων του κ. Λουκά Παπαδήμου είχε πει, απευθυνόμενος προς την Ολομέλεια της Βουλής: «Γνωρίζετε πόσο αποπληρώσαμε πέρυσι» –το πέρυσι ήταν το 2010- «ένα δάνειο 1 δισεκατομμυρίου εικοσιπενταετές που πήρε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1985;». Έκανε μία μικρή παύση και είπε: «56 δισεκατομμύρια».
Όταν το άκουσα, είπα ότι είτε δεν ξέρει τι λέει ο άνθρωπος είτε δεν άκουσα καλά. Πήρα την άλλη μέρα στο γραφείο του και μου έστειλε το λόγο του, την εισήγησή του στη Βουλή, η οποία προφανώς είναι στα Πρακτικά, κυρία Πρόεδρε, για να τη δούμε. Τα 56 δισεκατομμύρια εκείνης της στιγμής ήταν περισσότερο από το 1/6 του συνόλου του δημόσιου εξωτερικού χρέους. Αυτό είναι το ένα σκέλος της ερωτήσεώς μου.
Το δεύτερο σκέλος είναι καθαρώς ερώτηση, αλλά με πληροφόρηση ταυτόχρονα, κυρία Πρόεδρε. Στις 10 Φεβρουαρίου 2009 συνήλθε το ECOFIN και συζήτησε μία άκρως εμπιστευτική –έτσι χαρακτηρίζεται- έκθεση της Κομισιόν δεκαεπτά σελίδων, στην οποία επεσημαίνετο ότι το σύνολο των «τοξικών» περιουσιακών στοιχείων που είχαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες ήταν 16,3 τρισεκατομμύρια λίρες Αγγλίας. Αυτό, εκείνη την εποχή που το υπολόγισα, ήταν τουλάχιστον 18,6 τρισεκατομμύρια ευρώ. Προβληματίστηκαν, είπαν «να δούμε τι θα κάνουμε» και είδαμε τι έκαναν. Δημοσιεύτηκε την επομένη, στις 11 Φεβρουαρίου, στην «Daily Telegraph», αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της και μετά από τέσσερις ημέρες, στις 14 Φεβρουαρίου, άλλαξε το περιεχόμενο, απαλείφθηκε δηλαδή το «16,3», αλλά παρέμεινε στην ταυτότητα της αναρτήσεως. Εκεί –δεν είμαι τεχνικός- είτε δεν μπορούσε να φύγει είτε δεν το παρέλειψαν. Στην ταυτότητα, λοιπόν, της αναρτήσεως λέει 16,3 τρισεκατομμύρια. Και εκεί επισημαίνουν οι εισηγητές ότι αν πάμε να διασώσουμε εμείς το τραπεζικό σύστημα, θα διαλυθεί όχι μόνο η ΟΝΕ, αλλά πιθανότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση και έκαναν αυτό που έκαναν, το οποίο επιβεβαιώθηκε -συγγνώμη γιατί μακρηγόρησα- από μία έκθεση την οποία έχω -γιατί μου στέλνουν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- της Επιτροπής Οικονομικών και Χρηματοπιστωτικών του Κοινοβουλίου, που λέει μέσα –αυτό έγινε το καλοκαίρι του 2013, την έχω και θα σας τη δώσω- ότι «Επιτροπή από υψηλότατου επιπέδου εμπειρογνώμονες που είχαμε ορίσει το Φεβρουάριο μας είπε τι πρέπει να κάνουμε με τις τράπεζες, για να μην επιβαρύνει το σύνολο τους φορολογούμενους». Δηλαδή, αντί να λέει να μην επιβαρύνει καθόλου τους φορολογούμενους, αναγνωρίζει όμως αυτό που έχει γράψει η «Daily Telegraph».
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Σας ευχαριστούμε πολύ. Νομίζω ότι ανταποκρίνεστε στο κάλεσμα για συμβολή και συνδρομή της κοινωνίας.
Δεν υπήρχε στην πραγματικότητα ερώτηση, παρά μόνο σε σχέση με το επιτόκιο. Ναι, θα ερευνηθεί και αυτό το κομμάτι των τόκων και των επιτοκίων.
Ο κ. Μπατζόγλου.
ΦΕΡΡΥ ΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ (γερμανικά μέσα, Stern, Berliner Zeitung, Wiener Zeitung): Θέλω να προστρέξω λίγο και να θέσω ένα ερώτημα ως συνήγορος του διαβόλου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Ο διάβολος έχει πάρα πολλούς συνηγόρους τελικά, αυτό έχω καταλάβει.
ΦΕΡΡΥ ΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ (γερμανικά μέσα, Stern, Berliner Zeitung, Wiener Zeitung): Εάν και εφόσον η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα και στο πόρισμα ότι ένα χ΄ μέρος, χ΄ ποσό του ελληνικού δημοσίου χρέους –θέλω να σταθώ στην ελληνική περίπτωση- το οποίο ανέρχεται σε 324 δισεκατομμύρια ευρώ στα τέλη του 2014 βάσει του επίσημου δελτίου δημοσίου χρέους του Υπουργείου Οικονομικών και βρίσκει η Ελλάδα σε ό,τι αφορά μία τυχόν απαίτηση αυτό να διαγραφεί τείχος, η Επιτροπή ή εσείς ως επικεφαλής ή τα μέλη, έχοντας υπόψη την περίπτωση της Ελλάδος, δηλαδή μέλος της Ευρωζώνης, αγγλικό δίκαιο, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου σε ό,τι αφορά δικαστικές διενέξεις, θα εξετάσει και τι ενέργειες μπορούν να γίνουν; Με άλλα λόγια, μπορούν να γίνουν και μονομερείς ενέργειες; Επ’ αυτού θα ήθελα την απάντησή σας.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Νομίζω ότι έγινε αντιληπτό ότι καθεαυτή η σύσταση της Επιτροπής είναι μία πολυμερής ενέργεια, δεν είναι μία μονομερής ενέργεια, η οποία θα εμπλουτίζεται όσο προχωρά.
Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, στο ίδιο πνεύμα που απάντησα προηγουμένως να σας πω ότι αυτή η Επιτροπή έχει αποστολή και χρέος να αποδώσει την πραγματικότητα και να ενημερώσει όλους τους ενδιαφερόμενους. Και ενδιαφερόμενοι, βέβαια, αντιλαμβάνεσθε ότι δεν είναι μόνο οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι ή οι επιτετραμμένοι μίας ιεραρχίας, ενδιαφερόμενοι πρωτίστως είναι οι λαοί και οι κοινωνίες.
Θα σας έλεγα ότι η μέχρι σήμερα ανταπόκριση και φοβερή αλληλεγγύη που υπάρχει σε αυτό το αίτημα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, αποτελεί εγγύηση ότι αυτό το σενάριο το οποίο αναπτύξατε δεν θα το δούμε να υλοποιείται, κυρίως γιατί προϋποθέτει ενός τύπου διμερή διεκδίκηση, ενώ το θέμα είναι διευρωπαϊκό, πανευρωπαϊκό, κοινωνικό και παλλαϊκό. Η Επιτροπή δεν απευθύνει ένα πόρισμα προς κάποιαν άλλη Επιτροπή για να το αποδεχθεί. Η Επιτροπή αποδίδει το οφειλόμενο στους λαούς, στον ελληνικό λαό, αλλά και στους ευρωπαϊκούς λαούς και από εκεί και πέρα ξέρετε ότι οι λαοί έχουν πολλαπλές εκπροσωπήσεις.
Ας μην κάνουμε, λοιπόν, σενάρια πρόσκρουσης σε τοίχο, γιατί πάντοτε η Ευρώπη που υλοποιεί τα ιδεώδη και της κοινωνικής ευημερίας, αλλά και της ισότιμης ειρηνικής συνύπαρξης δεν είναι μία Ευρώπη ούτε του μαθητή και του δασκάλου, ούτε του επαίτη και του φιλανθρώπου, είναι μία Ευρώπη του διαλόγου, της διαδραστικής συνύπαρξης και της εξεύρεσης λύσεων.
Θα μου επιτρέψετε ακόμη να πω ότι όταν η Ευρώπη έδωσε λύση για τη Γερμανία, μιας και εκπροσωπείτε γερμανικά μέσα, έδωσε λύση για την ηττημένη Γερμανία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που δεν είχε το ηθικό πλεονέκτημα της Ελλάδας, αλλά βασίσθηκε αυτή η απόφαση στην κοινή συνείδηση ότι ο γερμανικός λαός, για να ορθοποδήσει και για να απομακρυνθεί απ’ αυτό το ζοφερό παρελθόν, έπρεπε να έχει την ευκαιρία να ανασάνει. Όταν οι ευρωπαϊκοί λαοί και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν την ωριμότητα και τη σοφία να πράξουν έτσι πριν από εξήντα δύο ολόκληρα χρόνια για τον αντίπαλό τους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και για τη χώρα που καταδυνάστευσε τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, είναι ασύλληπτο και αδιανόητο να μην έχουν οι ίδιες χώρες και οι ίδιοι οι λαοί την ίδια ωριμότητα και την ίδια θυμοσοφία και πολύ περισσότερο ο γερμανικός λαός που με θάρρος ανέλαβε το μερίδιο ευθύνης του και δεν έχτισε το μέλλον του πάνω σε μία φενάκη, αλλά έχτισε το μέλλον του και προόδευσε πάνω στην ανάληψη ευθύνης.
Είναι, λοιπόν, αδιανόητο αυτό που υπήρξε σε εκείνη τη συγκυρία και πριν από τόσα χρόνια να μην υπάρξει σήμερα με εντελώς άλλα δεδομένα και σε ένα πεδίο που νομίζω ότι δεν έχει αναπτυχθεί και δεν έχω ακούσει και θα ήθελα να ακούσω. Δεν έχω ακούσει κανένα ηθικό, λογικό, ιστορικό ή πολιτικό επιχείρημα που να υποστηρίζει ότι ένα χρέος που δεν οφείλεται, ένα χρέος που στηρίζεται σε συμβάσεις διαφθοράς ή ένα χρέος που εν πολλοίς έχει αποπληρωθεί λόγω των λεόντειων ρητρών ή ένα χρέος που δημιουργήθηκε με μη νόμιμες διαδικασίες, θα πρέπει παρ’ όλα αυτά να χρησιμοποιείται σε βάρος εγώ δεν θα σας πω λαών, αλλά θα σας πω γενεών, που όποια προσέγγιση κι εάν υιοθετήσει κανείς, δεν έφταιξαν σε τίποτα.
Στο Κοινοβούλιο, ξέρετε, έρχονται κάθε μέρα σχολεία, μαθητές, παιδιά του Λυκείου, του Γυμνασίου και του Δημοτικού και ρωτάνε με αγωνία για το μέλλον τους. Σε αυτά τα παιδιά κανείς απ’ όλους όσοι επισείουν το χρέος δεν μπορεί να απαντήσει γιατί θα πρέπει να πληρώσουν με τη ζωή τους και την αξιοπρέπειά τους χρέη που δεν δημιούργησαν.
Ο κ. Παπαδημητρίου έχει το λόγο. Κύριε Τσιμπίδα, θα πάρετε το λόγο μετά.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Σας άκουσα πριν, κυρία Πρόεδρε, να λέτε -και κράτησα τη φράση σας- γιατί δημιουργήθηκε το χρέος και ποιοι το δημιούργησαν το χρέος. Θα αποδοθούν ευθύνες;
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Θα μου επιτρέψετε να πω ότι η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου δεν είναι δικαστήριο. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό.
Κατ’ αρχήν, είναι ένα εργαλείο που αποδίδει και θα αποδώσει στο λαό και στους λαούς την αλήθεια. Από εκεί και πέρα, υπάρχει κράτος, υπάρχουν θεσμοί οι οποίοι θα αναλάβουν το μέρος που τους αναλογεί. Σε αυτήν τη διαδικασία η Κυβέρνηση έχει δείξει την πολιτική της βούληση. Πρέπει και το ίδιο το κράτος, οι θεσμοί δηλαδή, να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους.
Από εκεί και πέρα, αυτό που οφείλω να πω είναι ότι σε αυτές τις διαδικασίες σαφώς και υπάρχουν ένοχοι και δεν γίνεται τίποτε αν κάποιος δεν είχε κάνει λάθη. Αυτά τα λάθη, μέσα από τη διαδικασία που σας ανέφερα προηγουμένως, νομίζω ότι θα πρέπει να αποδοθούν και όπως θα κρίνει η δικαιοσύνη, να υπάρξει και η ανάλογη τιμωρία. Γιατί δεν μπορούμε να λέμε ότι έχουμε τεράστια ζητήματα στην ελληνική κοινωνία και αναφέρθηκαν προηγουμένως –θα σας πω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, η SIEMENS, η οποία ταλανίζει σχεδόν ολόκληρη την κοινωνία και είναι και το πιο γνωστό θέμα- και να λέμε ότι δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος. Φυσικά και υπάρχουν υπεύθυνοι και οι υπεύθυνοι θα απολογηθούν όταν και όπως πρέπει και από εκείνους που πρέπει, όχι από την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, στους θεσμούς.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ο κ. Τσιμπίδας έχει το λόγο.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ: Ονομάζομαι Νίκος Τσιμπίδας από την Ελληνική Ραδιοφωνία και το «Κόκκινο».
Είπατε ότι τον Ιούνιο τα πρώτα συμπεράσματα θα παρουσιαστούν σε διεθνές επίπεδο. Θα μπορούσε αυτή η διαδικασία για το χρέος να λάβει και χαρακτήρα διάσκεψης, εννοώντας ότι θα μπορούσαν εκεί να έχουν προσκληθεί και αντιπρόσωποι, εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών κοινοβουλίων ή και των θεσμών και έτσι αυτό να μην είναι απλά ένα συνέδριο, αλλά να είναι κάτι πιο ουσιώδες και κάτι πιο απτό;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Κατ’ αρχάς, έχουμε κάθε σκοπό να είναι και ουσιώδες και απτό. Κατά δεύτερον, εισπράττω την ερώτησή σας ως συμβολή της κοινωνίας και της δημοσιογραφικής κοινότητας στις εργασίες της Επιτροπής.
Είναι νωρίς για να δώσουμε σε τέτοια λεπτομέρεια τις διαστάσεις του συνεδρίου που θα γίνει τον Ιούνιο, αλλά οπωσδήποτε είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα αυτή η οποία αναπτύχθηκε. Και σίγουρα, πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση αυτή, δηλαδή της άμεσης εμπλοκής και παραγόντων που έχουν αποφασιστική αρμοδιότητα όχι απλώς δεν αποκλείεται, αλλά αντίθετα είναι σύμφυτη με τον τρόπο και το ρόλο που θα έχει αυτή η διαδικασία.
Νομίζω ότι θα πρέπει, όμως, να αναμείνετε λίγο, τουλάχιστον μέχρι την πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής, για να μην τα πούμε όλα σήμερα και να μην προκαταλάβουμε και μια διαδικασία η οποία θα είναι και συλλογική και πάρα πολύ πλούσια.
Παρακαλώ.
ΜΩΥΣΗΣ ΛΙΤΣΗΣ: Λίτσης από την εφημερίδα «Ναυτεμπορική».
Κατ’ αρχήν, κυρία Πρόεδρε, να σας ευχαριστήσω για τα καλά σας λόγια και την αναφορά σας στην αρχή της εισήγησής σας.
Θέλω να ρωτήσω ότι παρόλο που δεν αποτελείτε κυβερνητική, ας το πούμε, Επιτροπή, αν θα συστήνατε ένα μορατόριουμ τουλάχιστον για το χρέος, με δεδομένο ότι και η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, τουλάχιστον στον Ισημερινό, πριν αποφανθεί το πόρισμα, είχε προχωρήσει σε αναστολή πληρωμών του χρέους, αλλά και με το δεδομένο ότι μόνο τώρα τον Μάρτιο πληρώνουμε εκατομμύρια ευρώ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και άλλους πιστωτές και κινδυνεύουμε -απ’ ό,τι λέγεται- να εξαντλήσουμε και την υπάρχουσα ρευστότητα… Τη στιγμή που υπάρχει αμφισβήτηση αυτού του χρέους, αν θα συστήνατε, τουλάχιστον μέχρι να βγει ένα οριστικό πόρισμα και να εξεταστούν όλες αυτές οι παράμετροι του χρέους, αν θα μπορούσε να γίνει μια τέτοια πρόταση προς την Κυβέρνηση, να ζητήσει ένα μορατόριουμ για το χρέος, δηλαδή αναστολή πληρωμών έως ότου ολοκληρωθεί το πόρισμα τουλάχιστον της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το Χρέος.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Είμαστε σήμερα στο πρώτο βήμα, που είναι ότι ανακοινώνουμε τη σύσταση της Επιτροπής. Επίσης, σας ανακοινώνουμε ότι από τις 3 μέχρι τις 7 ή από τις 4 μέχρι τις 8 Απριλίου -θα οριστικοποιηθεί αυτό τις αμέσως επόμενες ημέρες- θα συνεδριάσει η Επιτροπή. Λίγη υπομονή και νομίζω ότι θα μπορέσετε να έχετε και αμεσότερη εικόνα του τρόπου που θα δράσει και των προτεραιοτήτων που θα βάλει.
Όμως, πρέπει να το πούμε καθαρά. Η Επιτροπή αυτή θα κάνει τη δουλειά της, θα κάνει το καθήκον της, ανεξαρτήτως κάθε άλλης παραμέτρου.
Παρακαλώ.
ΜΑΚΗΣ ΤΟΥΜΑΣΗΣ: Δύο ερωτήσεις θα κάνω.
Πρώτον, πόσο αποχυμώνει και αποδυναμώνει την επιχειρηματολογία της χώρας μας και της Επιτροπής στο συγκεκριμένο αγώνα επανεξέτασης και αντιμετώπισης ή και διαγραφής του επονείδιστου χρέους προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και λοιπούς δανειστές, όταν κάποια μέλη της σημερινής Ελληνικής Κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος την εποχή του Καστελόριζου και της πρόσκλησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα το χαρακτήρισαν ως αναγκαίο. Η συμμετοχή, λοιπόν, προσώπων που συμμετείχαν και σε εκείνη την Κυβέρνηση δεν αποδυναμώνει και δεν αποτελεί αποχύμωση της διεκδικητικότητας, σημειολογικά τουλάχιστον;
Και ένα δεύτερο ερώτημα προς την κ. Σακοράφα. Η επίκληση δικαιικών δεδικασμένων στο παρελθόν για ανάλογους κρατικούς δανεισμούς, για χρέη που ήταν άδικα και επονείδιστα και επαχθεί, όπως εκείνο της Αργεντινής αλλά και της χώρας μας επί Κυβερνήσεως Ιωάννου Μεταξά το ’38, συνιστούν εν δυνάμει διαπραγματευτικό όπλο και επιχείρημα στην προσπάθεια δικαίωσης;
Ευχαριστώ πολύ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Νομίζω ότι, χωρίς να υιοθετώ το περιεχόμενο της ερώτησης, θα ήθελα να σας απαντήσω επί της ουσίας. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να αποδυναμώσει το αίτημα ενός λαού και το συνολικό αίτημα για διαφάνεια και για αλήθεια.
Θα έλεγα, αντίθετα, ότι αυτό το αίτημα -δεν ξέρω γιατί, έτσι το διέγνωσα από πολλές ερωτήσεις- και από πλευράς της Κυβέρνησης, απ’ όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις της Κυβέρνησης και των προσώπων ευθύνης στην Κυβέρνηση, είναι ένα αίτημα καθ’ όλα συμβατό και με τις κυβερνητικές προγραμματικές δηλώσεις που ψηφίσθηκαν από τη Βουλή και με τις κυβερνητικές δεσμεύσεις. Δεν θα μπερδέψουμε εδώ τους ρόλους «είναι άλλο η πρωτοβουλία του Κοινοβουλίου και είναι άλλο η δράση της Κυβέρνησης». Αισθάνομαι, όμως, την ανάγκη να επισημάνω, επειδή παρακολουθώ και μια παραφιλολογία αποπροσανατολιστική, ότι καμία σύγκρουση δεν υπάρχει μεταξύ των δύο. Το αντίθετο.
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Μπορείτε να επαναλάβετε το δεύτερο ερώτημα, κύριε Τουμάση;
ΜΑΚΗΣ ΤΟΥΜΑΣΗΣ: Η επίκληση δικαιικών δεδικασμένων στο παρελθόν για ανάλογους κρατικούς δανεισμούς της χώρας μας ή άλλων χωρών, για χρέη που ήταν άδικα, επονείδιστα και επαχθή, όπως αυτό της Αργεντινής αλλά και της χώρας μας επί Κυβερνήσεως Ιωάννου Μεταξά το ’38, μπορούν να αποτελέσουν και συνιστούν διαπραγματευτικό όπλο και επιχείρημα στην προσπάθεια δικαίωσης;
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι μάλλον δεν προσέξατε τα όσα είπα και στην αρχική μου ομιλία αλλά και στις μικρές και λίγες απαντήσεις που έδωσα στους συναδέλφους, δηλαδή ότι εκτός από «διαπραγματευτικό όπλο» -που το θεωρώ πραγματικά διαπραγματευτικό όπλο και όχι μόνο στα χέρια του ελληνικού λαού αλλά και στα χέρια όλων των λαών της Ευρώπης, γιατί έτσι είναι-, η λέξη που το χαρακτήρισα είναι και «εργαλείο». Και δυστυχώς μέχρι σήμερα καμία κυβέρνηση δεν το χρησιμοποίησε σαν εργαλείο.
Θα περίμενα σας πολίτης -και δεν σας λέω σαν Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου- οι κυβερνήσεις οι οποίες μας έβαλαν σε αυτήν τη διαδικασία, τη σκληρή διαδικασία για τον ελληνικό λαό, τουλάχιστον να έχουν κάνει μια αποτίμηση για το πώς φτάσαμε μέχρι εδώ. Και αυτό να είναι ο οδηγός μας για το μέλλον, για να μην ξανακάνουμε τα ίδια λάθη. Γιατί αν πορευτούμε με την ίδια διαδικασία, φοβάμαι ότι πάρα πολύ σύντομα θα είμαστε στο αρχικό σημείο. Οφείλουμε, λοιπόν, αυτή η Επιτροπή να φτάσει μέχρι το τέλος.
Το πώς η Κυβέρνηση, το πώς ο λαός, τα κινήματα θα χρησιμοποιήσουν τα αποτελέσματα αυτής της Επιτροπής είναι ένα άλλο θέμα. Και αυτό είναι προς συζήτηση και θα το δούμε στο μέλλον.
Αλλά είμαστε υποχρεωμένοι, πρέπει να το κάνουμε και επιβάλλεται να πιέζει ο ελληνικός λαός αυτή η Επιτροπή από τη στιγμή που ξεκίνησε με τη βούληση της Προέδρου, μέσα από διαδικασίες κοινοβουλευτικές, να φτάσει μέχρι το τέλος για το καλό όλων μας και κυρίως, για το καλό της χώρας.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ο κ. Τζανετάτος έχει το λόγο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΤΟΣ: Ήθελα να ρωτήσω το εξής: Με βάση ότι θα έχουμε μια πρώτη σχετική εικόνα για το τι συμβαίνει στο ελληνικό δημόσιο χρέος τον Ιούνιο, που θεωρητικά τουλάχιστον είναι η εποχή στην οποία η Ελληνική Κυβέρνηση θα πάει σε μια νέα διαπραγμάτευση με τους εταίρους, προκειμένου να διαμορφώσει ένα διαφορετικό πρόγραμμα, ξεπερνώντας αυτό που έχουμε τώρα, το πρόγραμμα γέφυρα, και επειδή θεωρητικά πάλι θα πρέπει να τεθεί και η συζήτηση για την απομείωση του ελληνικού χρέους, τα αποτελέσματα, έστω αυτά τα πρώιμα, της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το Χρέος η Ελληνική Κυβέρνηση θα τα χρησιμοποιήσει σε αυτήν τη διαπραγμάτευση; Αυτό ήθελα να ρωτήσω.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Το ζήτημα είναι να τα έχει σε αυτήν τη διαπραγμάτευση. Και για αυτό η Επιτροπή θα εργαστεί για να τα έχει όχι μόνο η Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά συνολικά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και όχι μόνο οι κυβερνήσεις, αλλά συνολικά οι ευρωπαϊκοί λαοί, για να τα χρησιμοποιήσουν όλοι αυτοί.
ARNE SYLVAN (TV France): Εργάζομαι για τη γαλλική δημόσια τηλεόραση και λέγομαι Arne Sylvan.
Συστήσατε αυτήν την Επιτροπή και ανακοινώνετε τη σύστασή της δυο-τρεις μέρες πριν από την Ευρωπαϊκή Σύνοδο. Είναι μήνυμα ενδεχομένως που θέλετε επίσης να απευθύνετε στους Ευρωπαίους συνομιλητές της Ελληνικής Κυβέρνησης;
Σας ευχαριστώ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Νομίζω ότι είναι αυτονόητο ότι η Επιτροπή είναι από μόνη της μήνυμα, αλλά είναι ταυτόχρονα το αποτέλεσμα μηνυμάτων. Το αίτημα για αυτήν την Επιτροπή θα το πει και η κ. Σακοράφα, που έχει υπάρξει πραγματικά στην πρώτη γραμμή αυτού του αιτήματος.
Το αίτημα είναι μήνυμα και το ότι αυτό το αίτημα και το μήνυμα έρχεται εδώ και καιρό και από πάρα πολλές πηγές κοινωνικές, ευρωπαϊκές, από μόνο του πολλαπλασιάζει το μήνυμα που συγκροτεί η δημιουργία αυτής της Επιτροπής. Προσοχή όμως! Το μήνυμα είναι μήνυμα διαλόγου και μήνυμα σύμπραξης σ’ αυτή τη διαδικασία αναζήτησης. Είναι ταυτόχρονα μήνυμα εγρήγορσης, γιατί τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται αυτονόητο. Κυρίως είναι και μήνυμα πρόσκλησης, συμμετοχής και σύμπραξης σε ένα αίτημα που πάνω απ’ όλα είναι δημοκρατικό.
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Και προεκλογική μας δέσμευση.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ορίστε, έχετε το λόγο.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΑΛΟΝΑΚΗ: Ονομάζομαι Γκαλονάκη Δήμητρα από το Πρακτορείο Ειδήσεων ΙΝ-ΟΝ.
Θέλω να γίνω πιο συγκεκριμένη. Θέλω να μιλήσω για την ΕΛΣΤΑΤ. Την εποχή που ήταν Υπουργός Οικονομικών ο κ. Παπακωνσταντίνου, με βάση στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ξεκίνησε το δημοσιονομικό μας πρόβλημα και έτσι μπήκαμε και στο ΔΝΤ. Πάνω εκεί, λοιπόν, θέλω να ακούσω τι θα γίνει με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, όπως και τι γίνεται με το Γεωργίου.
Επίσης, η κυρία η οποία εργαζόταν στην ΕΛΣΤΑΤ και τη διώξανε, θα συμμετέχει στην Επιτροπή που έχει στοιχεία από την ΕΛΣΤΑΤ;
Ευχαριστώ.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Το ζήτημα της ΕΛΣΤΑΤ είναι ένα ζήτημα που άπτεται της καθεαυτής διερεύνησης των αιτίων και των αιτιών της υπαγωγής της χώρας στο μνημόνιο. Νομίζω ότι έχει υπάρξει σαφής εξαγγελία από πλευράς της Κυβέρνησης ότι θα κατατεθεί πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, ειδικής επιτροπής γι’ αυτό το θέμα. Το εάν η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους θα αξιοποιήσει πορίσματα και ευρήματα μίας τέτοιας Επιτροπής το θεωρώ αυτονόητο. Γενικά, η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου θα αξιοποιήσει όλες τις πηγές και όλα τα πορίσματα και κάθε στοιχείο που μπορεί να είναι χρήσιμο.
 Όμως, όπως είπε και η Σοφία Σακοράφα προηγουμένως, να μη δημιουργούμε μία σύγχυση των αντικειμένων. Εδώ αντικείμενο έχουμε την αποκωδικοποίηση του χρέους και του πώς δημιουργήθηκε. Φυσικά, η παράμετρος που αναφέρατε, δηλαδή η διόγκωση του ελλείμματος μέσα από την αλλοίωση στοιχείων, είναι κάτι που ενδιαφέρει, αλλά δεν είναι το μόνο που ενδιαφέρει. Είναι κάτι που ενδιαφέρει ιδιαιτέρως και είναι και αντικείμενο και άλλης διαδικασίας και άλλης διερεύνησης που έχει προαναγγελθεί ότι θα ζητηθεί από τη Βουλή.
Θα μιλήσουν τώρα ο κ. Perrier και η κυρία Κοντογεώργη.
FABIEN PERRIER: Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι για το χρέος βεβαίως. Είναι ένα θέμα ευρωπαϊκό. Ενδεχομένως, απευθύνομαι περισσότερο στην κυρία Σακοράφα, αλλά και σε σας, κυρία Πρόεδρε.
Πώς θα θέσετε το θέμα αυτό σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Πώς επιθυμείτε να βρει απήχηση στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Το ρωτώ αυτό γιατί η GUE, η πολιτική ομάδα στην οποία ανήκετε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενδεχομένως δεν είναι και η πιο ισχυρή. Για παράδειγμα, είστε σε συζήτηση με τους Σοσιαλιστές, για να τεθεί το θέμα σε πιο ευρεία βάση;
Ευχαριστώ.
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Θα μου επιτρέψετε να πω ότι τώρα ξεκινά αυτό που στην τελευταία σας πρόταση είπατε, δηλαδή να αρχίσει μία επαφή, να δημιουργηθεί το λόμπι –για να χρησιμοποιήσω και μια έκφραση που τη χρησιμοποιούμε στο Κοινοβούλιο και την έμαθα τώρα τελευταία- μεταξύ των Ευρωβουλευτών των Ομάδων και των ανθρώπων, των προσωπικοτήτων, οι οποίοι μπορούν να συνταχθούν και να μας βοηθήσουν σ’ αυτήν την προσπάθειά μας.
Εγώ αυτό που θέλω να πω και το θεωρώ σημαντικό είναι ότι αυτή τη στιγμή για την ελληνική Κυβέρνηση υπάρχει μία πάρα πολύ μεγάλη πίεση. Βρίσκεται σε μία πολύ συγκεκριμένη μάχη. Δίνει έναν πάρα πολύ σκληρό αγώνα, για να μπορέσει να κερδίσει, αν θέλετε, τα όσα έχει υποσχεθεί στον ελληνικό λαό και να τα κάνει πράξη.
Θεωρώ ότι όποια μάχη κερδίζεται δεν είναι μάχη της συγκεκριμένης Κυβέρνησης, αλλά είναι μάχη των λαών και της δημοκρατίας. Όποια μάχη χάνεται, είναι μάχη που χάνεται στο όνομα των υπερκερδών των τραπεζών.
Γι’ αυτό, αυτό που θέλω επίσης να τονίσω είναι πως ό,τι κερδηθεί μέσα από τη διαδικασία αυτού που είπαμε προηγουμένως, μέσα από τον αγώνα που η ίδια η Κυβέρνηση κάνει, θα ωφελήσει, αν θέλετε, κυρίως την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά την επιβίωσή της, αλλά και τους λαούς της Ευρώπης.
Μ’ αυτήν την έννοια, λοιπόν, ο αγώνας δεν είναι ελληνικός. Ο αγώνας αφορά όλους τους λαούς. Θα πρέπει και οι συνάδελφοι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταλάβουν πως σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται σ’ αυτή τη δύσκολη θέση, αλλά –το ξέρουν πάρα πολύ καλά ορισμένοι από εκείνους- αύριο είναι και η δική τους ώρα. Θα πρέπει να είμαστε μαζί.
Θα πρέπει να συμμαχήσουμε σ’ αυτόν τον αγώνα, για να πιέσουμε την Ευρώπη να αλλάξει πολιτική ρότα και να αλλάξει προς την κατεύθυνση που σας είπα προηγουμένως, προς την κατεύθυνση της λογικής και των αρχών που η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση επαίρεται ότι υπηρετεί, αλλά επί της ουσίας η ίδια διαστρεβλώνει.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Η κυρία Κοντογεώργη έχει το λόγο.
ΚΕΛΛΥ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΗ: Δεν ξέρω αν είναι πολύ νωρίς γι’ αυτό που θα ρωτήσω. Μόλις σήμερα ανακοινώσατε τη σύσταση της Επιτροπής. Εκτός, όμως, από την κυρία Σακοράφα και τον κ. Toussaint που θα έχει τον επιστημονικό συντονισμό, όπως μας είπατε, θα υπάρχουν κι άλλες προσωπικότητες; Μπορείτε να μας δώσετε κάποια ονόματα, κάποιους φορείς ή ανθρώπους που έχετε ήδη στο μυαλό σας, οι οποίοι θα συμμετέχουν σ’ αυτήν την αρχική ομάδα;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Θα τα έχετε όλα στην έναρξη της πρώτης συνεδρίασης της Επιτροπής που θα γίνει, όπως σας είπα, στις 3 ή 4 Απριλίου. Μέχρι τότε θα αγωνιάτε.
Ορίστε, έχετε το λόγο.
ΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ (ARD): Ευχαριστώ πολύ.
Σε συνέχεια του συναδέλφου από τη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, θα ήθελα να επιμείνω στο εξής: Μέχρι η Επιτροπή να καταλήξει στο όποιο αποτέλεσμα και πόρισμα και μέχρι να υπάρξει η όποια διεκδίκηση από πλευράς Αθήνας, δεν αποτελεί πρόβλημα που αυτήν την εβδομάδα και το διάστημα που ακολουθεί, η Ελλάδα πληρώνει αυτό το χρέος;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Τι εννοείτε;
ΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ (ARD): Το λέω με την έννοια ότι πληρώνοντας το χρέος…
Την Παρασκευή πρέπει να πληρωθεί ένα αρκετά μεγάλο ποσό, της τάξης των 350 εκατομμυρίων ευρώ στο ΔΝΤ. Την άλλη εβδομάδα πρέπει να πληρωθεί ένα άλλο ποσό, όπως και τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Μιλάμε για τεράστια ποσά, δισεκατομμύρια ευρώ. Μόνο φέτος είναι μάλλον 22 εκατομμύρια ευρώ μαζί με τα έντοκα γραμμάτια που αναχρηματοδοτούν στην ουσία το χρέος. Αυτό δεν αποτελεί νομικά και πολιτικά πρόβλημα στην όλη διεκδίκηση από πλευράς της Αθήνας;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Πάντως, θα είχε ενδιαφέρον να ακούγαμε αυτό το ερώτημα να τίθεται μετ’ επιτάσεως, ίσως όχι ως νομικό πρόβλημα, στις τηλεοπτικές εκπομπές που ασχολούνται μ’ αυτό το θέμα.
Όχι, δεν είναι πρόβλημα, διότι είναι σαφής η απαίτηση να αποκωδικοποιηθεί το χρέος και να προσδιοριστεί το κομμάτι του που είναι παράνομο. Επ’ ουδενί έχει υπάρξει συνομολόγηση ούτε αποδοχή του συνόλου του χρέους. Γνωρίζετε ότι αυτό το χρέος έχει αμφισβητηθεί όχι μόνο από πολιτικές δυνάμεις, όχι μόνο από κοινωνικές δυνάμεις, αλλά και από πάρα πολύ έγκριτους νομικούς, συνταγματολόγους, οικονομολόγους, επιστήμονες. Έχει αμφισβητηθεί όχι μόνο από την Αθήνα, όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά από πάρα πολλές ευρωπαϊκές –και όχι μόνο- χώρες.
Άρα, θα το πω πολύ ευθέως. Η προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων σε μία διεκδίκηση τώρα ξεκινά να υλοποιείται και αρνήθηκαν πεισματικά να την υλοποιήσουν υπεύθυνοι και ιθύνοντες που έχουν μερίδιο ευθύνης στη δημιουργία του χρέους. Δεν μιλώ μόνο για ελληνικές κυβερνήσεις, διότι ευθύνες υπάρχουν όχι μόνο στη μία πλευρά. Όταν υπάρχουν συμπράξεις και δανειακές συμβάσεις, υπάρχουν και ευθύνες εκατέρωθεν γι’ αυτά που συνομολογούνται και γι’ αυτά που ζητούνται. Για να μη μιλήσω και για την ευθύνη που υπάρχει όταν ο δανειστής αναλαμβάνει να υποδείξει στο δανειζόμενο με ποιον τρόπο θα τον αποπληρώσει και τον οδηγεί στην καταστροφή. Αυτή είναι μία άλλη παράμετρος που θα τη συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή.
Υπάρχει άλλη ερώτηση;
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΓΙΑΝΝΗ (Europolis.com): Θα μπορούσα να κάνω μία καλοπροαίρετη επισήμανση;
Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης κάνει υπερβολική ζέστη, ενώ είναι και το παράθυρο ανοιχτό. Εν μέσω κρίσης, τόσο περιβαλλοντικής, όσο και οικονομικής, νομίζω ότι ως Πρόεδρος της Βουλής θα πρέπει να…
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής):  Και δεν είναι το μόνο. Ευχαριστούμε για την επισήμανση. Είναι πάρα πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν ως προς την εκλογίκευση και ως προς την εξοικονόμηση. Πάντως, προς ενημέρωσή σας, δεν υπάρχει εν ενεργεία σώμα κλιματιστικό. Άρα, η καλή προαίρεση να περιλάβει και το ότι υπολάβατε ότι λειτουργούν καλοριφέρ, ενώ δεν λειτουργούν.
ΕΙΡΗΝΗ ΚΩΣΤΑΚΗ (Vouliwatch): Είπατε ότι θα χρησιμοποιήσετε το άρθρο 49 για τη συγκρότηση της Επιτροπής. Άρα, δεν θα είναι διακομματική και δεν θα περάσει από την Ολομέλεια. Μήπως αυτό δεν συνάδει με το μεγάλο ρόλο που θέλετε να διαδραματίσει αυτή η Επιτροπή; Δηλαδή, μήπως η μη έγκριση της σύστασής της –όχι μόνο του χρονοδιαγράμματος, αλλά και των πραγμάτων που θα κάνει αυτή η Επιτροπή και των προσώπων που θα συμμετέχουν- από την Ολομέλεια, την υποβαθμίζει;
Επίσης, στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου προβλέπεται ότι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Βουλής προσδιορίζει τη δαπάνη και την αποζημίωση των προσώπων που μετέχουν στις επιτροπές, αποστολές, αντιπροσωπείες. Μιλήσαμε για τη διοργάνωση συνεδρίων, κλπ. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα πράγματα πάνω σ’ αυτά;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ερώτηση.
Κατ’ αρχάς, να επαναλάβω ότι η Επιτροπή θα συσταθεί όχι μόνο επί τη βάσει του άρθρου 49 του Κανονισμού της Βουλής, αλλά και επί τη βάσει του άρθρου 98 του Β΄ Μέρους του Κανονισμού που δεν είναι στο βιβλιαράκι που έχετε. Είναι το μη κοινοβουλευτικό μέρος. Αυτά είναι τα άρθρα που προβλέπουν τη σύσταση επιτροπών από εμπειρογνώμονες και μη κοινοβουλευτικά πρόσωπα που πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε ότι είναι απαραίτητα, όπως και το ότι είναι άκρως επιβεβλημένο να στελεχώνουν αυτήν την Επιτροπή.
Δεν θεωρώ ότι υποβαθμίζεται καθόλου ο ρόλος της. Εξάλλου, στη διάρκεια της λειτουργίας της η προσδοκία είναι να υπάρχουν και ανοιχτές συζητήσεις και κοινοβουλευτικές διαδικασίες, ενημέρωση, συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων σε επίπεδο κοινοβουλίου. Δεν είναι μία Επιτροπή που θα λειτουργήσει ερήμην του Κοινοβουλίου. Όπως σας είπα, δεν είναι καν μία επιτροπή που θα λειτουργήσει κεκλεισμένων των θυρών και των τειχών. Είναι μία Επιτροπή που θα είναι ανοιχτή στην κοινωνία, ούτε καν μόνο στους Βουλευτές.
Σας ευχαριστώ, όμως, ιδιαιτέρως για το τελευταίο σκέλος του ερωτήματος, αυτό της υποψίας που πρέπει πάντα να το απαντούμε.
Θέλω να σας πω ότι από όταν ανέλαβα την Προεδρία της Βουλής δεν έχω χρεώσει τη Βουλή ούτε με ένα ευρώ. Αντίθετα, έχω σταματήσει αποφάσεις που εντόπισα ότι ελήφθησαν ερήμην διαδικασιών.
Με αυτό το πνεύμα θα γίνει και η διαδικασία της συγκρότησης της Επιτροπής και θέλω να σας πω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στους οποίους απευθυνθήκαμε και οι οποίοι ήδη έχουν ανταποκριθεί, ρητά έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν να έχουν οποιαδήποτε αμοιβή για αυτή τους τη συνδρομή. Αντίθετα, το μόνο αξιώνουν και ευλόγως και το μόνο που και το Κοινοβούλιο φυσικά θα αναλάβει να καλύψει είναι τα έξοδα μετάβασης, διαμονής και διατροφής τους, το ελάχιστο δηλαδή προβλεπόμενο και πολύ λιγότερο, βέβαια, από τα δυσθεώρητα ποσά που έχουν δαπανηθεί τα τελευταία πέντε χρόνια για τα έξοδα μετάβασης τροϊκανών αντιπροσωπειών και αντιπροσωπειών της Task Force στη χώρα μας.
Για το προσωπικό που θα επιλεγεί προκειμένου να συνδράμει την Επιτροπή, εκεί θα ακολουθηθούν οι κανόνες της χρηστής διαχείρισης και της διαφάνειας. Να ξέρετε ότι δεν υπάρχει τίποτα που δεν θα δημοσιοποιηθεί. Επίσης, δεν υπάρχει τίποτε το οποίο πρόκειται να εκφύγει των τρεχουσών πρακτικών, όχι αυτών που ίσως κάποτε είχαν κάποιοι συνηθίσει, αλλά αυτών που επιβάλλονται από τις συνθήκες.
Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε πολύ και να ανανεώσουμε το ραντεβού μας για τις 3 Απριλίου.


 
 
 
 Φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

Οι φωτογραφίες αναρτώνται για την πληρέστερη προβολή της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας και η αναδημοσίευσή τους είναι ελεύθερη.





Σχετικά Video



Επιστροφή