Γραφείο Τύπου
Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 2026
Έβδομη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη της Επιτροπής για την αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της Eurojust

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της 7ης Διακοινοβουλευτικής Συνάντησης της Επιτροπής για την Αξιολόγηση των Δραστηριοτήτων της Eurojust (Ευρωπαϊκή Μονάδα Δικαστικής Συνεργασίας), που πραγματοποιήθηκαν χθες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες. Τη Βουλή των Ελλήνων εκπροσώπησαν τα μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης κ. Χαράλαμπος Αθανασίου και κ. Ευαγγελία Λιακούλη. Στη συνεδρίαση συμμετείχε ο Προέδρος της Eurojust, κ. Michael Schmid, ο οποίος ενημέρωσε για τις τρέχουσες δράσεις του Οργανισμού και παρουσίασε την ετήσια Έκθεση, καθώς και εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Eurojust.
Ο κ. Χαράλαμπος Αθανασίου κατά την τοποθέτησή του στην ενότητα για την ετήσια Έκθεση της Eurojust, τις τρέχουσες εξελίξεις και τις μελλοντικές προοπτικές του Οργανισμού, υπογράμμισε αρχικά ότι τα στοιχεία της ετήσιας Έκθεσης επιβεβαιώνουν τον καθοριστικό ρόλο της Eurojust στην καταπολέμηση του σοβαρού οργανωμένου διασυνοριακού εγκλήματος και στην ενίσχυση της δικαστικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών, επισημαίνοντας, παράλληλα, την ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι πρακτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δικαστικοί λειτουργοί. Στη συνέχεια, έθεσε τρία ερωτήματα. Ειδικότερα, αναφορικά με τη συνεργασία της Eurojust με τρίτες χώρες, τόνισε ότι η διεθνής διάσταση του οργανωμένου εγκλήματος καθιστά αναγκαία την ενίσχυση της δικαστικής συνεργασίας πέραν των συνόρων της ΕΕ, επισημαίνοντας τη γεωγραφική θέση της Ελλάδας, με αναφορά στα Δυτικά Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις προσπάθειες της χώρας για την επίσπευση διεθνών συμβάσεων και διακρατικών συμφωνιών, την έγκαιρη ενσωμάτωση δικαστικών εργαλείων και την προσαρμογή των δικονομικών κανόνων, ζητώντας να ενημερωθεί για τις νέες προκλήσεις που ανακύπτουν στη διεθνή δικαστική συνεργασία με τρίτες χώρες. Ως προς τη συνεργασία μεταξύ Eurojust και Europol, έθεσε το ζήτημα των ενδεχόμενων κενών στον συντονισμό των δύο Οργανισμών, δεδομένων των διαφορετικών αρμοδιοτήτων και μηχανισμών λειτουργίας τους, και ζήτησε να προσδιοριστούν οι αναγκαίες αλλαγές για την ενίσχυση της συμπληρωματικότητας και της αποτελεσματικότητάς τους. Τέλος, αναφερόμενος στις προοπτικές της Eurojust και της ευρωπαϊκής δικαστικής συνεργασίας, ζήτησε να προσδιοριστεί η σημαντικότερη εξέλιξη που αναμένεται να καθορίσει το μέλλον τους, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο τα κράτη μέλη μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην υλοποίησή της.
Από την πλευρά της, η κ. Ευαγγελία Λιακούλη ανέδειξε στοιχεία της ετήσιας Έκθεσης του Οργανισμού, σύμφωνα με τα οποία καταγράφηκαν σχεδόν 14.000 υποθέσεις και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων ύψους 1,2 δισ. ευρώ. Υπογράμμισε ότι το έγκλημα αναπτύσσεται πλέον σε ένα ψηφιακό, παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον χωρίς σύνορα, την ώρα που η Δικαιοσύνη εξακολουθεί να προσκρούει σε εθνικούς φραγμούς και καθυστερήσεις.
Ο κ. Αθανασίου κατά την παρέμβασή του στη δεύτερη ενότητα σχετικά με τη συμβολή της Eurojust στην καταπολέμηση της διαδικτυακής απάτης, του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και της τρομοκρατίας, απηύθυνε ερωτήματα σχετικά με τα ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία και την ανάκτηση περιουσιακών στοιχείων. Ειδικότερα, αναφέρθηκε στην αυξανόμενη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών και εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης από οργανωμένες εγκληματικές ομάδες για τη διενέργεια διαδικτυακών απατών, ζητώντας να διευκρινιστεί ο ρόλος της Eurojust στην υποστήριξη των εθνικών αρχών για την αποτελεσματική εφαρμογή του ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου για τα ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία [Κανονισμός (ΕΕ) 2023/1543 και Οδηγία (ΕΕ) 2023/1544]. Το δεύτερο ερώτημά του αφορούσε τις δυσκολίες στον εντοπισμό, τη δέσμευση, τη δήμευση και την ανάκτηση παράνομων περιουσιακών στοιχείων, τα οποία μεταφέρονται μεταξύ διαφορετικών δικαιοδοσιών, ζητώντας να ενημερωθεί για τον τρόπο με τον οποίο η Eurojust μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη ανάκτηση των παράνομων εσόδων και στην αποκατάσταση των θυμάτων. Έθεσε στη συνέχεια το ζήτημα της τρομοκρατίας και ειδικότερα των ενεργειών δολιοφθοράς σε κυβερνητικές και δημόσιες υποδομές στην Ευρώπη, οι οποίες αποδίδονται σε πολιτικά υποκινούμενους αναρχικούς και ακροαριστερούς εξτρεμιστές. Ζήτησε να διευκρινιστεί εάν η Eurojust υποστηρίζει τις σχετικές έρευνες, με ποιον τρόπο και κατά πόσον παρατηρείται ενίσχυση ή εξέλιξη του φαινομένου. Τέλος, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που δημιουργεί η χρήση κρυπτογραφημένων επικοινωνιών και ψηφιακών μέσων από εγκληματικά και τρομοκρατικά δίκτυα για τη συλλογή ψηφιακών αποδεικτικών στοιχείων ζητώντας να προσδιοριστούν οι τρόποι με τους οποίους η Eurojust μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπισή τους.
Η κ. Λιακούλη στη δεύτερη παρέμβαση της επισήμανε ότι η Ελλάδα κατατάσσεται δεύτερη, μετά την Ιταλία, στις υποθέσεις απάτης της Eurojust (από σύνολο άνω των 4.800 υποθέσεων), με τις επενδυτικές απάτες μέσω κρυπτοστοιχείων, τεχνητής νοημοσύνης και deepfakes να αποτελούν πλέον καθημερινή πραγματικότητα στα ελληνικά δικαστήρια. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «ένα κρυπτοστοιχείο μετακινείται σε λεπτά, ενώ ένα αίτημα δέσμευσης φτάνει συχνά σε… άδειο πορτοφόλι». Για την αντιμετώπιση του προβλήματος ζήτησε την καθιέρωση συγκεκριμένων δεικτών ταχύτητας, την πιλοτική εφαρμογή του νέου συστήματος CMS σε συνεργασία με τα εθνικά γραφεία, καθώς και τη δημιουργία ειδικού 24ωρου πρωτοκόλλου ταχείας δέσμευσης ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων. Παράλληλα, πρότεινε τη συγκρότηση κοινού ευρωπαϊκού δικτύου εμπειρογνωμόνων στην ανάλυση κρυπτοστοιχείων και ζήτησε απαντήσεις για την ουσιαστική αποζημίωση των θυμάτων απάτης. Αναφερόμενη, επίσης, στην αύξηση των υποθέσεων τρομοκρατίας κατά 11%, ζήτησε στοιχεία για την αποτελεσματικότητα και την προστασία των δεδομένων του Ευρωπαϊκού Δικαστικού Μητρώου, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ανησυχητική εμπλοκή ανηλίκων, για τους οποίους ζήτησε την υιοθέτηση ενιαίων βέλτιστων πρακτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο κ. Αθανασίου τοποθετούμενος αναφορικά με την επικείμενη αναθεώρηση του Κανονισμού της Eurojust και την ενίσχυση της δικαστικής συνεργασίας μέσω ενός νέου νομικού και θεσμικού πλαισίου, υπογράμμισε την ανάγκη διατήρησης του συλλογικού οργάνου (College) της Eurojust, καθώς αυτό διασφαλίζει ότι η λειτουργία του Οργανισμού παραμένει συνδεδεμένη με τις ανάγκες των εθνικών δικαστικών αρχών. Επισήμανε ότι, υπό το πρίσμα της πρότασης του νέου Κανονισμού για την ενίσχυση της δυνατότητας της Eurojust να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες αυτεπαγγέλτως, χωρίς προηγούμενο αίτημα των εθνικών αρχών, ανακύπτουν ζητήματα ως προς τη σχέση του Οργανισμού με τις εθνικές δικαστικές αρχές και τη διασφάλιση της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών. Καταλήγοντας, έθεσε το ερώτημα πού πρέπει να τίθεται το όριο μεταξύ της αυτεπάγγελτης πρωτοβουλίας της Eurojust και της ανεξαρτησίας των εθνικών αρχών κατά τη διεξαγωγή των ερευνών τους, υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει προς αυτή την κατεύθυνση το συλλογικό όργανο.
Η κα Λιακούλη στη τρίτη παρέμβαση της, χαιρέτισε την ενίσχυση του επιχειρησιακού ρόλου της Eurojust, θέτοντας, ωστόσο, τέσσερις σαφείς προϋποθέσεις: την αποφυγή γραφειοκρατικών επικαλύψεων και τη διατήρηση του κεντρικού ρόλου του Κολλεγίου, τον σεβασμό στην ανεξαρτησία των εθνικών δικαστικών αρχών μέσω της υποχρέωσης αιτιολογημένης απάντησης σε αιτήματα ερευνών, τη σαφή οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων και τη συμπληρωματικότητα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η δράση της οποίας ανέδειξε κρίσιμες υποθέσεις στην Ελλάδα, καθώς και θωράκιση των δικαιωμάτων της υπεράσπισης με ισχυρή κοινοβουλευτική λογοδοσία. Ολοκληρώνοντας η κα Λιακούλη σημείωσε ότι «Ποιότητα δικαιοσύνης σημαίνει γρήγορη δικαιοσύνη, με απόλυτο σεβασμό στις δικονομικές εγγυήσεις. Θέλουμε μια ισχυρότερη Eurojust, με εξουσίες αλλά και ακλόνητες εγγυήσεις προστασίας των δικαιωμάτων και τήρησης των αρχών της δίκαιης δίκης».
Φωτογραφίες υψηλής ανάλυσηςΟι φωτογραφίες αναρτώνται για την πληρέστερη προβολή της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας και η αναδημοσίευσή τους είναι ελεύθερη.
Επιστροφή