Ομιλίες Προέδρου Βουλής
ΑθηνΑ, 7 Μαϊου 2026
Χαιρετισμός του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Νικήτα Κακλαμάνη στην εκδήλωση «Διαχρονία και Οικουμενικότητα: Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στον Σύγχρονο Κόσμο»
Είναι μεγάλη η χαρά και η συγκίνηση για μένα να βρίσκομαι απόψε κοντά σας για να αγκαλιάσουμε μαζί την εκδήλωση που αφιερώνεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Και είναι διπλή η περηφάνια μου να γιορτάζουμε με αυτόν τον τρόπο και τη διπλή επέτειο της συμπλήρωσης 35 ετών τής Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στο θρόνο του Προκαθήμενου της Ορθοδοξίας, που συμπίπτει με το ορόσημο των 65 ετών από την αφετηρία τής ιερατικής του αποστολής.
Εδώ και δεκαετίες, ως ένθερμος υποστηρικτής και -θα τολμούσα να πω- σταθερός μελετητής τού ιστορικού και πολιτισμικού οικοσυστήματος τού Ελληνισμού τής Πόλης, με συνδέουν στενοί δεσμοί και ανησυχίες με το ανθρώπινο κεφάλαιό της.
Σε αυτό λοιπόν το ζωντανό, δημιουργικό κύτταρο της φυλής μας δεσπόζει ο πυρήνας της πίστης, η μητέρα της ύπαρξής μας, η κοιτίδα της μοναδικής μας υπόστασης.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, σαν ένα καράβι που διαπλέει τους αιώνες, αφήνει πίσω του ένα λαμπρό ίχνος και χαράσσει νέους φωτεινούς προορισμούς. Αυτή η ιερή αποστολή ευλογήθηκε από τον Θεό, αλλά υπηρετήθηκε από τους ανθρώπους.
Και δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Γιατί, όπως ο Ιερός Αυγουστίνος έλεγε “ο Θεός δίνει τον άνεμο. Ο άνθρωπος όμως πρέπει να σηκώσει το πανί”...
Έτσι λοιπόν κάποτε, σαν ένας άνθρωπος μεταξύ ανθρώπων, “ο πρῶτος «ρωμηός» Ἅγιος” , ὁ «μυστολέκτης τῆς θείας οἰκονομίας Χριστοῦ», θεμελίωσε την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Απόστολος Ανδρέας καταθέτοντας ένα συγκλονιστικό αποστολικό έργο, έθεσε τα θεμέλια του ήθους και των διδαχών του Ευαγγελίου, διαδίδοντας την αλήθεια στους λαούς και συμπυκνώνοντας την πίστη σε Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, με προίκα την ορθόδοξη πίστη και με κρυστάλλινη ελληνική φωνή, το Οικουμενικό Πατριαρχείο περπάτησε τους αιώνες, κρατώντας ως κέντρο τής Ορθοδοξίας την Κωνσταντινούπολη.
Με σεβασμό στα επιμέρους εθνοτικά χαρακτηριστικά των λαών, που ενέταξε κάτω από τις φτερούγες του, το Πατριαρχείο κατόρθωσε να οικοδομήσει μια αληθινή κοινότητα πίστης, εδραιωμένη στην αγάπη για τον Θεό και τον άνθρωπο.
Μέσα στο χρόνο και παρότι η γένεση νέων κρατών στη Βαλκανική συμπαρέσυρε τη δημιουργία αυτοκέφαλων τοπικών Εκκλησιών, το Πατριαρχείο συνέχισε την αβίαστα τη συμπεριληπτική του δράση, χάρη στη γνήσια ηγετική του φυσιογνωμία και στην ειλικρινή συνεργασία με τις διορθόδοξες, τις διαδογματικές αλλά και τις ετερόδοξες πίστεις.
Με λόγο καθαρό, πνεύμα ρεαλιστικό και διάλογο ουσιαστικά ενωτικό, το Οικουμενικό Πατριαρχείο κράτησε ψηλά την ορθόδοξη κληρονομιά αλλά και την οικουμενική αλήθεια της αγάπης, πλέοντας διαχρονικά περισσότερο σε ταραγμένα παρά σε ήρεμα νερά.
Σήμερα, από την Πατριαρχική Έδρα του Φαναρίου, ο 270ος οικουμενικός μας ‘οδηγός’, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο Πρώτος,
συνεπικουρούμενος από το σύνολο του ποιμαντικού του δυναμικού, φωτίζουν χάρη στην ακάματη δράση τους δεκάδες κοινότητες, ενοριακούς ναούς και μονές, προσκυνήματα, φιλόπτωχες αδελφότητες, ιδρύματα και συνδέσμους.
Πέρα όμως από όλα αυτά, το έργο του Πατριαρχείου αποδεικνύεται πραγματικά ζωτικό τόσο εντός του υπάρχοντος ιστορικού, γεωγραφικού και πολιτικού πλαισίου, όσο και στον οικουμενικό του ρόλο μέσα στα παγκόσμια τεκταινόμενα: στην οικολογία και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, στον διαθρησκευτικό διάλογο, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην πνευματική και τη θρησκευτική ελευθερία, αλλά και στο πολύτιμο αγαθό της Παιδείας, όπως εξάλλου αποδεικνύεται και από τον αδιάκοπο αγώνα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Ένα κύτταρο πίστης, παράδοσης και προσφοράς. Μια μήτρα πνεύματος και δράσης. Ένας φάρος για εκατοντάδες εκατομμύρια πιστών. Αλλά και ένας θεσμικός και γεωπολιτικός κόμβος.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξακολουθεί να επιβάλλεται ως κορυφαίο και πολυδιάστατο θεσμικό σύμβολο: είτε ως εκκλησιολογική, είτε ως διεθνής νομική οντότητα με ιδιαίτατο κύρος. Είτε ως ηγετική, ενωτική μορφή που εποπτεύει και καθοδηγεί τη δική μας Επικράτεια και το Άγιον Όρος.
Είτε, ως ένα παγκόσμιο θεσμικό πρότυπο που προστατεύει τον απανταχού Ελληνισμό, που πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις και αντιστέκεται στις προκλήσεις που προκύπτουν από τις εύθραυστες ισορροπίες της κομβικής του θέσης...
Αυτός είναι ο δικός μας πολύτιμος, θεμέλιος λίθος πίστης. Αυτός είναι ο δικός μας φύλακας που περπατά σε “ένα μονάχα δρόμο που οδηγεί στο Θεό. Στον ανήφορο”, όπως έγραφε χαρακτηριστικά ο Καζαντζάκης στην “Αναφορά στον Γκρέκο”.
Σε αυτόν τον άγρυπνο φρουρό της Ορθοδοξίας, που γεννήθηκε από τον “Πρωτόκλητο των Αποστόλων”, μεγάλωσε στα χέρια των φωτισμένων πατέρων μας ανά τους αιώνες και λαμπρύνεται σήμερα στο πρόσωπο του Οικουμενικού μας Πατριάρχη, οφείλουμε τιμή και ευγνωμοσύνη.
Γιατί σε αυτό χρωστάμε την ύπαρξη, τη συνοχή και τη συνέχειά μας.
Μαζί με αυτά τα λόγια καρδιάς, θέλω κλείνοντας να συγχαρώ την εθελοντική ομάδα «Ρωµιών Πράξεις» που κρατά ζωντανό το οικουµενικό κύτταρο του Ελληνισµού της Πόλης, αλλά και όλους όσοι συνέβαλαν ενεργά στην αποψινή λαμπρή εκδήλωση για το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Για την Ορθοδοξία μας και τον Ελληνισμό.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς.
Επιστροφή