περιστυλίου! Επί του... ΔΎΟ ΙΣΤΟΡΙΚΈΣ ΟΜΙΛΊΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΉ ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 ΤΕΥΧΟΣ_105 “Οι ήρωες είναι οι αρμοί που ενώνουν τους κοινούς μας αγώνες, τις κοινές μας αξίες” ΝΊΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΊΔΗΣ “ Ἡ ἀνθρωπότης ἔχει ἀνάγκην μιᾶς σταθερᾶς συναινέσεως ἐπί ἑνός κορμοῦ κοινῶν θεμελιωδῶν ἀξιῶν ” Πατριάρχης Βαρθολομαίος
3 ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 Είκοσι επτά χρόνια μετά την πρώτη του ομιλία την 25η Μαΐου 1999 στη Βουλή ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ.Βαρθολομαίος επανήλθε στο βήμα της Ολομελειας, αυτή τη φορά τιμώμενος από τον Πρόεδρο της Βουλής Ν. Κακλαμάνη. Έχει διανύσει ευδοκίμως συνολικά 35 συναπτά έτη στον Οικουμενικό θρόνο, έχει αποκομίσει μια σπάνια διοικητική και ποιμαντορική εμπειρία ώστε να εκφωνήσει έναν άρτιο καθόλα πνευματικό αλλά, ας μου επιτραπεί η έκφραση, και «πολιτικό» λόγο, χωρίς όμως να παγιδευτεί στη φθορά της τρέχουσας κοσμικής πολιτικής. Για να δανειστούμε έναν από τους όρους της πολιτικής συγκυρίας ο λόγος του κ. Βαρθολομαίου ήταν ένα πνευματικό μανιφέστο διεθνούς επιπέδου που ανέβλυζε από τις γραμμές του μύρο ελληνοχριστιανικών ιδεωδών και παγκόσμιων αξιών, αλλά προσέφερε ταυτόχρονα και ένα οικουμενικό Σύνταγμα ειρηνικής συμβίωσης των λαών. Το πλήρες κείμενο θα το διαβάσετε στο αφιέρωμα που ακολουθεί στις επόμενες σελίδες. Εδώ θα ήθελα να αναδείξω ορισμένα σημεία που εκτιμώ πως συνιστούν πνευματική παρακαταθήκη του Παναγιωτάτου, όχι μόνο προς το Έθνος αλλά και προς σύνολη την Οικουμένη. * Το πρώτο σημείο είναι η θέση που εξέφρασε -σε σχέση με τον ισχυρισμό ορισμένων ότι η παρέμβαση του Πατριαρχείου στα κοινωνικά προβλήματα εμπλέκει την εκκλησία στα κοσμικά,- λέγοντας ότι αυτός στερείται θεολογικής βάσεως.Συγκεκριμένα είπε: ««Τό γεγονός ὅτι ῾τό πολίτευμα ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει᾽ (Φιλιπ. γ’, 20), δέν ἀναιρεῖ, ἀλλά ἐνδυναμώνει τήν μαρτυρίαν ἡμῶν ἐν τῷ κόσμῳ». Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἠγωνίσθη καί ἀγωνίζεται κατά τῆς φαλκιδεύσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου εἰς τάς ποικίλας ὄψεις της, στιγματίζει τόν ρατσισμόν, τάς διακρίσεις καί τάς συγχρόνους μορφάς δουλείας, ἀνθίσταται εἰς τάς δυνάμεις καί τάς τάσεις, αἱ ὁποῖαι ὑποσκάπτουν τήν κοινωνικήν συνοχήν καί τήν εἰρήνην καί καταστρέφουν τήν δημιουργίαν τοῦ Θεοῦ, προάγει τόν διάλογον μέ τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον, μέ τάς ἄλλας θρησκείας καί μέ τόν σύγχρονον πολιτισμόν. Ἡ ἔνστασις ὅτι αὐτή ἡ παρέμβασις ἐμπλέκει τήν Ἐκκλησίαν εἰς τήν ἀμφισημίαν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμά-των, ὅτι ἡ χριστιανική μαρτυρία μετατρέπεται εἰς πολιτικήν πρᾶξιν, στερεῖται θεολογικῆς βάσεως καί εἶναι ἔνδειξις ἐξασθενήσεως τοῦ αἰσθητηρίου διά τήν σημασίαν τῶν ἱστορικῶν ἐξελίξεων, αἱ ὁποῖαι ἐγγίζουν τόν ἄνθρωπον εἰς τό βάθος τῆς ὑπάρξεώς του. Δέν ὑπάρχει «τέλος τῆς ἱστορίας», τέλος τῆς ἀνάγκης καί τῆς εὐθύνης διαχειρίσεως τῶν ἀπροβλέπτων κατά τήν ἔκτασίν των, ἀλλά βεβαίων ἐξελίξεων, πολώσεων καί ἀνακατατάξεων. Σαφεστάτη εἶναι ἐπ’ αὐτοῦ ἡ διακήρυξις τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη, 2016). «Ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας ὑπῆρξε πάντοτε διακριτός καί θά παραμείνῃ εἰς τό διηνεκές μία ὀφειλετική παρέμβασις ὑπέρ τοῦ ἀνθρώπου»». * Το δεύτερο σημείο αφορά την μακροχρόνια δράση του Παναγιωτάτου και του οικουμενικού Πατριαρχείου για την προστασία του περιβάλλοντος, δράση που του προσέδωσε και το προσωνύμιο του «πράσινου Πατριάρχη».Είπε: «Εξ ἀρχῆς, προσηγγίσαμεν τήν οἰκολογικήν κρίσιν ως κοινωνικόν πρόβλημα καί ανεδείξαμεν τήν ἀλληλουχίαν περιβαλλοντικῶν, κοινωνικῶν καί οἰκονομικῶν θεμάτων. Ἐτονίσαμεν ὅτι τό κυρίαρχον πρότυπον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἀνήκει εἰς τά κύρια αἴτια τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως. Ἐπαναλαμβάνομεν καί ἐνώπιόν σας, Ἐξοχώτατοι καί ἀγαπητοί, αὐτό τό ὁποῖον λέγομεν συχνάκις: Ἡ οἰκονομική δραστηριότης, ἡ ὁποία δέν σέβεται τόν οἶκον τῆς ζωῆς, τό φυσικόν περιβάλλον, δέν εἶναι «οἰκονομία», ἀλλά «οἰκο-ἀνομία». Δἐν ἔχομεν μέλλον χωρίς τήν ὁλικήν στροφήν πρός μίαν «οἰκολογικήν οἰκονομίαν». Ἡ οἰκονομική ζωή καί οἱ κοινωνικοί ἀγῶνες ὀφείλουν νά ὑπηρετοῦν τόν ἄνθρωπον καί τά ζωτικάς ἀνάγκας του καί τήν ἀκεραιότητα τῆς δημιουργίας, στόχους, οἱ ὁποῖοι δύνανται νά ἐπιτευχθοῦν μόνον εἰς περιβάλλον εἰρήνης καί σεβασμοῦ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου». * Το τρίτο σημείο σχετίζεται με το ρόλο των θρησκειών στην παγκόσμια ειρήνη και την ανάγκη να υιοθετηθεί παγκοσμίως ένας κοινός κορμός θεμελιωδών αρχών και αξιών.Ο Παναγιώτατος δεν δίστασε μάλιστα να πει ευθέως ότι ο φονταμενταλισμός αποτελεί έκπτωση του θρησκευτικού βιώματος.Ειπε, μεταξύ άλλων: « Ἡμεῖς προσωπικῶς, ἐν ἀκλονήτῳ πεποιθήσει ὅτι ἡ εἰρήνη τῶν λαῶν καί τῶν πολιτισμῶν εἶναι ἀνέφικτος ἄνευ τῆς εἰρήνης μεταξύ τῶν θρησκειῶν καί τῆς εὐρυτέρας συμβολῆς των εἰς τόν παγκόσμιον ἀγῶνα διά τήν εἰρήνην, επαινοῦμεν καί στηρίζομεν πᾶσαν εἰλικρινῆ εἰρηνευτικήν πρωτοβουλίαν, ἀγωνιζόμεθα δέ ἀδιαλείπτως διά τήν διαθρησκειακήν συνεργασίαν καί τήν ἀνάδειξιν καί τήν ἄσκησιν τοῦ εἰρηνοποιητικοῦ ρόλου τῶν θρησκειῶν. Θεωροῦμεν τόν φονταμενταλισμόν ἔκπτωσιν τοῦ θρησκευτικοῦ βιώματος καί οὐδόλως ἕν συμφυές μέ τήν πίστιν φαινόμενον. Τό περί Εἰρήνης κήρυγμα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας δέν εἶναι οὐτοπικόν καί ρητορικόν. Γνωρίζομεν καλῶς ὅτι ὁ δημόσιος λόγος κυριαρχεῖται διεθνῶς ὑπό θεωρήσεων γεωπολιτικῶν καί γεωοικονομικῶν, ὑπό ἀναλύσεων τοῦ λεγομένου «συσχετισμοῦ τῶν δυνάμεων», ὑπό προσεγγίσεων, ὅπως ἀποκαλοῦνται, πραγματιστικῶν. Εἶναι γεγονός ὅτι ἡ σύγχρονος ἐκδοχή τῆς λεγομένης Realpolitik ἔχει κατισχύσει πλήρως τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καί αὐτοῦ τούτου τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ὁ ὁποῖος διέπεται ὑπό τῆς γενικῆς ἀρχῆς τῆς εἰρηνικῆς ἐπιλύσεως τῶν διαφορών. Ὁ περί Εἰρήνης Ὀρθόδοξος λόγος ὑπερβαίνει προδήλως τήν Ἱστορίαν ὡς λόγος σωτηριολογικός, ἀλλά ἡ Ἱστορία ἐκβάλλει ἐκ τῶν σπλάχνων καί τῶν πληγῶν της διδάγματα εὔγλωττα καί ἐναργῆ. Ἡ ἀνθρωπότης ἔχει ἀνάγκην μιᾶς σταθερᾶς συναινέσεως ἐπί ἑνός κορμοῦ κοινῶν θεμελιωδῶν ἀξιῶν, ἡ ὁποία θά λειτουργῆ, παρά τάς πολιτικάς, κοινωνικάς, θρησκευτικάς καί πολιτισμικάς διαφοροποιήσεις καί ἐντάσεις, ὡς βάσις διά τήν συμβίωσιν καί τήν σύμπραξιν τῶν ἀνθρώπων διά τό κοινόν καλόν». * Ο κ. Βαρθολομαίος έκλεισε την εμπνευσμένη ομιλία του με αναφορά στον αγώνα του Πατριαρχείου για την επικράτηση μιας παγκόσμιας αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο: «Το Πατριαρχείον αγωνίζεται διά τήν διαφύλαξιν τῆς πανορθοδόξου ἑνότητος, ἡ ὁποία δοκιμάζεται ἐντόνως ἀπό ὅσους ἀμφισβητοῦν τήν μακραίωνα δομήν καί τήν κοινωνικήν λειτουργίαν τῆς Ἐκκλησίας, ἐν ὀνόματι κοσμικῶν σκοπιμοτήτων. Ἄν καί δέν ἀσχολεῖται μέ τήν πολιτικήν ἐν τῇ στενωτέρᾳ ἐννοίᾳ τοῦ ὅρου το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ἡ πνευματική του μαρτυρία ἐγγίζει καί τόν χῶρον τῶν πολιτικῶν πραγμάτων καί τῶν μεγάλων προκλήσεων ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖ κοινήν ὑπευθυνότητα, κοινήν κινητοποίησιν, κοινήν στοχοθεσίαν, σύμπραξιν καί ἀλληλεγγύην. Προσωπικῶς θεωροῦμεν ὅτι ὁ ὅρος ἀλληλεγγύη ἐκφράζει τήν ὁδόν, τόν τρόπον καί τόν στόχον τῆς πορείας πρός ἕν βιώσιμον μέλλον». TOY ΘΟΔΩΡΉ ΤΖΑΛΑΒΡΆ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ Η παρακαταθήκη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 4 ΤΕΥΧΟΣ_105 03 Η παρακαταθήκη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου Άρθρο της Σύνταξης ΑΦΙΕΡΩΜΑ 06 Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Ο φονταμενταλισμός αποτελεί έκπτωση του θρησκευτικού βιώματος Μήνυμα Πνευματικής Ελπίδας και Αλληλεγγύης 08 Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Ἡ ἀνθρωπότης ἔχει ἀνάγκην μιᾶς σταθερᾶς συναινέσεως ἐπί ἑνός κορμοῦ κοινῶν θεμελιωδῶν ἀξιῶν Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του στη Βουλή 12 Ο ικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Η Ρωμιοσύνη ακυρώνει τη δύναμη των αριθμών Εκδήλωση προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριαρχείου ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚO ΕΡΓΟ 14 Θ . Πετραλιάς: Συμπληρωματικός προϋπολογισμός 800 εκατ. για την ενεργειακή κρίση Η ακρίβεια μηχανισμός φορολογικής αφαίμαξης των πολιτών σύμφωνα με την αντιπολίτευση 18 Σ τήριξη με προτάσεις για βελτιωτικές αλλαγές από τους φορείς Μείωση των φορολογικών προστίμων ζήτησε η ΓΣΕΒΕ 20 Τ. Θεοδωρικάκος: Το νομοσχέδιο είναι οδικός χάρτης για τον παραγωγικό μετασχηματισμό της χώρας Κριτική από την αντιπολίτευση για την ακρίβεια 24 Πράσινο φως από τους φορείς στις ρυθμίσεις για τις λαϊκές αγορές Έκαναν λόγο για βήματα εκσυγχρονισμού 26 Σ τ. Παπασταύρου: Σύντομα θα παρουσιάσουμε το ειδικό χωροταξικό για τις ΑΠΕ Κριτική από την αντιπολίτευση για τον ρόλο της ΔΕΗ 30 Ν αι με ενστάσεις στην προώθηση των ΑΠΕ από τους παραγωγικούς Φορείς Όχι στα πάνελ στο μπαλκόνι από ιδιώτες είπε ο Σύνδεσμος Φωτοβολταϊκών 32 Γ. Κώτσηρας: Ετοιμάζουμε νέα ρύθμιση για τον παράνομο τζόγο Υπέρ του νομοσχεδίου ΝΔ και Ελληνική Λύση 36 Ομόφωνη στήριξη στη νέα παραχώρηση των Κρατικών Λαχείων στον ΟΠΑΠ Η συμφωνία στηρίζει 3.000 πράκτορες και 1.300 λαχειοπώλες 38 Γ ΠΚΒ: Κίνδυνος για αγοραστική δύναμη και ανταγωνιστικότητα ο υψηλός πληθωρισμός Η κρίση στη Μέση Ανατολή περιορίζει την ανάπτυξη για το 2026 40 Θ. Πλεύρης: Σημαντική η μείωση των μεταναστευτικών ροών ΤΕΥΧΟΣ_105 ΦΩΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ Βουλή των Ελλήνων / ΑΛΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 5 ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ Θοδωρής Τζαλαβράς ART DIRECTOR Κώστας Δακανάλης ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ Θωμάς Τσάτσης Γιάννης Φωτούλας Γιώργος Χρυσικός Σκανάρετε το παρακάτω QR Code για να δείτε τα βίντεο των συνεδριάσεων και την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού ή επισκεφθείτε την παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.hellenicparliament.gr/ userfiles/ebooks/periodiko_t105/ index.html ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΝΤΥΠΗ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ενημέρωση για το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ 42 Σ τ. Παπασταύρου: Πετύχαμε προσφορά στις ΑΠΕ 18 giga, υστερούμε στην αποθήκευση Η λιγνιτική μονάδα 5 της Πτολεμαΐδας δεν είναι ανταγωνιστική, σύμφωνα με τον υφυπουργό 44 Δ ιαφωνία για τη νέα διοίκηση της ΕΕΤΤ Ζήτημα ασυμβίβαστου των υποψηφίων, από την αντιπολίτευση 46 Απορροφώνται στην αγορά εργασίας οι απόφοιτοι των σχολών της ΔΥΠΑ Υπερβαίνει το 70% το ποσοστό όσων βρίσκουν εργασία 48 7 2.000 γυναίκες με ευρήματα μετά από 1,2 εκατ. μαστογραφίες στο πρόγραμμα «Φώφη Γεννηματά» Ομόφωνη πρόταση βουλευτών για ανεξάρτητη ειδικότητα Μαστολογίας 50 Η απόδοση δικαιοσύνης το ασθενές σημείο στην καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων Στο επίκεντρο η σύνδεση μετανάστευσης και εμπορίας ανθρώπων 52 Σ ήμα κινδύνου από τον Συνήγορο του Πολίτη: Αναμονή έως και 6 μήνες για την εξέταση ανηλίκων θυμάτων Ζητούνται λύσεις στη μετάλλαξη του trafficking 54 Εγκρίθηκαν οι νέες ηγεσίες της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας και Επιτροπής Βιοηθικής «Ναι» μόνο από τη ΝΔ 56 Τυφλοκώφωση: Οι φορείς ζητούν την αυτοτελή αναγνώρισή της Η «αόρατη» αναπηρία που παραμένει θεσμικά αόρατη 58 Νέο μέλος στην Αρχή για το «μαύρο χρήμα» Αμφισβήτησε την εμπειρία του υποψήφιου η αντιπολίτευση 60 Εγκρίθηκε ο διορισμός του Δ. Κόκκορου στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού Σύγκρουση συμφερόντων κατήγγειλε η αντιπολίτευση 62 Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα για τον Ψηλορείτη ζήτησαν οι φορείς της Κρήτης Σχέδιο για την αναζωογόνηση της ορεινών περιοχών ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΉ ΔΙΠΛΩΜΑΤΊΑ 64 Ν. Χριστοδουλίδης: «Οι ήρωες είναι οι αρμοί που ενώνουν τους κοινούς μας αγώνες» Η Ιστορική Ομιλία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ολομέλεια της Βουλής 66 Μνήμη και Διεθνής Ευθύνη για τη Γενοκτονία των Ποντίων στη Βουλή Ηχηρό μήνυμα ενότητας και διεθνούς λογοδοσίας για τα εγκλήματα κατά του Ποντιακού Ελληνισμού 68 « Θα θυσιάσουμε ακόμη και τη ζωή μας για την πατρίδα» Οι εορτασμοί για την 25η Μαρτίου 1821 στη Νέα Υόρκη 70 Ν . Κακλαμάνης: «Η Ομογένεια σταθερός συνοδοιπόρος σε κάθε κρίσιμη καμπή του έθνους» Στις εκδηλώσεις για την 205η επέτειο της 25ης Μαρτίου στη Νέα Υόρκη ο Πρόεδρος της Βουλής 72 Ν. Κακλαμάνης: «Η Ομογένεια είναι ο πιο ισχυρός και ειλικρινής πρεσβευτής της Ελλάδας» Συνάντηση του Προέδρου της Βουλής με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο 74 A . Kubilius: Η Ευρώπη πρέπει να φροντίσει για τη δική της άμυνα Ο αρμόδιος ευρωπαίος επίτροπος στη Βουλή των Ελλήνων 76 Ι . Πλακιωτάκης: «Η Ελλάδα αλληλέγγυα στα κράτη του Κόλπου» Συνάντηση με τον Υπουργό Επικρατείας του Κατάρ. 78 Μ όνιμη έκθεση της Ελλάδας στη μνήμη των Ελλήνων Εβραίων υπό την αιγίδα της Βουλής στο Μουσείο του Άουσβιτς 79 Η Ελλάδα και η Ιρλανδία αποτελούν πυλώνες για την Ευρώπη 80 Επίσημη επίσκεψη αντιπροσωπείας Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Λιθουανίας στην Αθήνα 82 Συνάντηση του Προεδρείου της ΚΟΦ Ελλάδας - Γαλλίας με γερουσιαστές από την Ομάδα Φιλίας Γαλλίας-Ελλάδας ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 88 Ν. Κακλαμάνης: «Η Βουλή ανοίγει τις πόρτες της στην κοινωνία μέσα από τον πολιτισμό και την αλληλεγγύη» Μοναδική πολιτιστική σύμπραξη με το Μέγαρο Μουσικής 90 Οι εκθέσεις του Ιδρύματος της Βουλής ταξιδεύουν Στη Ρόδο η έκθεση «Κύπρος, 1974. Η μνήμη είναι η μόνη πατρίδα των ανθρώπων» 92 Δ. Ν. Μαρωνίτης (1929-2016): μια πολύπλευρη προσωπικότητα που επηρέασε καθοριστικά την αρχαιογνωσία και τη νεογνωσία μας Ημερίδα «Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης. Η νεοελληνική διάσταση στο έργο του». 96 «Aidez le peuple grec: Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Meynaud, 1967-1974» στη Θεσσαλονίκη ΕΠΙ-ΛΟΓΟΣ & ΕΙΚΟΝΑ 98 Η Βουλή των Ελλήνων Φωταγωγήθηκε στη Μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων περιστυλίου! Επί του...
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΕΡΓΟ 6 ΤΕΥΧΟΣ_105 ΟΠαναγιότατος, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 35 ετών στον Οικουμενικό Θρόνο, δεν περιορίστηκε σε λόγους ευχαριστίας, αλλά ανέπτυξε μια ολοκληρωμένη πρόταση ζωής, βασισμένη στην ακλόνητη πιστότητα στην Ορθόδοξη Παράδοση και την ανύστακτη μέριμνα για τον άνθρωπο και τη δημιουργία. Τον Οικουμενικό Πατριάρχη προσφώνησε ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικήτας Κακλαμάνης, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε: ‘‘Ο Θεός δίνει τον άνεμο. Ο άνθρωπος όμως πρέπει να σηκώσει το πανί’’, εξηγώντας στη συνέχεια: «Με αυτά τα υπέροχα λόγια του Ιερού Αυγουστίνου θα ήθελα να τιμήσω αφενός την πολύτιμη προσφορά του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στα πέρατα του κόσμου και του χρόνου, αφετέρου δε την διπλή επέτειο συμπλήρωσης 35 ετών τής Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στον σεπτό θρόνο του Προκαθήμενου της Ορθοδοξίας, που συμπίπτει με το ορόσημο των 65 ετών από την αφετηρία τής ιερατικής του αποστολής». Ο Πρόεδρος της Βουλής συνέχισε παρομοιάζοντας το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως ένα «καράβι που διαπλέει τους αιώνες» και αφήνει πίσω του ένα λαμπρό ίχνος χαράσσοντας νέους φωτεινούς προορισμούς. «Από τον θεμελιωτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, τον πρώτο “ρωμηό” Άγιο, Απόστολο Ανδρέα, μέχρι τα νεότερα χρόνια, το Οικουμενικό Πατριαρχείο παρέμεινε το εμβληματικό κέντρο τής Ορθοδοξίας, με έδρα την Πόλη των Πόλεων», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ν. Κακλαμάνης, συμπληρώνοντας πως ο κ.κ. Βαρθολομαίος, ως ο 270ος Οικουμενικός οδηγός, με την αξιοσύνη και το ακάματο έργο του «φωτίζει τόσο τον απανταχού Ελληνισμό, όσο και τον πανανθρώπινο πολιτισμό». Στη συνέχεια, σε μια στιγμή υψηλού συμβολισμού, ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων απένειμε στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο το Χρυσό Μετάλλιο της Βουλής των Ελλήνων. Στην ομιλία του ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας αναφέρθηκε σε σειρά θεμάτων αναπτύσσοντας την οπτική της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Δημιουργική Σύζευξη Ελληνισμού και Χριστιανισμού Ξεκινώντας τον λόγο του, ο Πατριάρχης εξήρε το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, το οποίο χαρακτήρισε ως το θεμέλιο του παγκόσμιου πολιτισμού, δωρίζοντας στην ανθρωπότητα την ελευθερία, τη δημοκρατία, την επιστήμη και τον ανθρωπισμό. Αναφέρθηκε με θαυμασμό στη σύζευξη του ελληνικού με το χριστιανικό πνεύμα, ένα γεγονός που πολλοί χαρακτηρίζουν ως «θαύμα». Κατά τον Παναγιότατο, η κληρονομιά της ελληνικής αρχαιότητας δεν χάθηκε, αλλά ενσωματώθηκε, εμπλουτίστηκε και απέκτησε πνοή αιωνιότητας μέσα στο χριστιανικό πνευματικό πλαίσιο. Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη συνάντηση έπαιξε η ελληνική γλώσσα, η οποία χαρακτηρίστηκε ως η «μητρική γλώσσα του πνεύματος». Είναι η γλώσσα που επέτρεψε στον ανθρώπινο νου να κατευθυνθεί προς την ουσία των πραγμάτων και την αλήθεια που βρίσκεται «εν βυθώ». Ο Πατριάρχης τόνισε ότι η Εκκλησία υπήρξε ο θεματοφύλακας αυτής της γλώσσας και του αρχαίου πνεύματος, ιδρύοντας σχολεία και Ακαδημίες σε δύσκολες περιόδους, διασφαλίζοντας την πνευματική ιδιοπροσωπία του Γένους. Ο Άνθρωπος ως «Πρόσωπο» και η Πνευματική Θεμελίωση των Αξιών Ένα από τα πιο καίρια σημεία της ομιλίας ήταν η ανάλυση της φύσης του ανθρώπου. Ο Πατριάρχης προειδοποίησε για τους κινδύνους της θεώρησης του ανθρώπου ως «μηχανής» ή απλής βιολογικής οντότητας, κάτι που οδηγεί στην υποτίμηση και την αντικειμενοποίησή του. Αντιθέτως, η προσέγγιση του ανθρώπου ως «προσώπου» με αναφαίρετη αξιοπρέπεια αλλάζει ριζικά τη στάση μας απέναντί του. Υποστήριξε σθεναρά ότι ο σεβασμός της ανθρώπινης αξίας δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο σε μια νατουραλιστική θεώρηση, αλλά απαιτεί ένα πνευματικό θεμέλιο. Ακόμη και τα ανθρωπιστικά ιδεώδη Σε μια ιστορική και βαθιά συγκινητική συνεδρίαση στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, με αφορμή την απονομή του Χρυσού Μεταλλίου της Βουλής, εκφώνησε μια ομιλία που αποτέλεσε έναν πνευματικό οδοδείκτη για τις σύγχρονες κοινωνίες. ΦΩΤΟ: ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ / ΦΡΟΣΩ ΚΑΝΕΛΛΙΔΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ Μήνυμα Πνευματικής Ελπίδας και Παγκόσμιας Αλληλεγγύης από το Βήμα της Βουλής των Ελλήνων Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Ο φονταμενταλισμός αποτελεί έκπτωση του θρησκευτικού βιώματος Δείτε τη προσφώνηση του Προέδρου της Βουλής Διαβάστε την προσφώνηση του Προέδρου της Βουλής
7 ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 χρειάζονται στήριγμα πέραν του «απλώς ανθρωπίνου». Σε αυτό το πλαίσιο, υπενθύμισε ότι το Προοίμιο του Ελληνικού Συντάγματος, επικαλούμενο την Αγία Τριάδα, παραπέμπει ακριβώς σε αυτή την ανάγκη πνευματικού προσανατολισμού. Η πίστη στον Θεό της αγάπης, όπως τόνισε, δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά πηγή έμπνευσης που οξύνει το αισθητήριο για το κοινωνικό δέον και ενισχύει τους αγώνες για ελευθερία και δικαιοσύνη. Η Οικολογική Κρίση και η «Οικο-ανομία» Ο «Πράσινος Πατριάρχης» δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στην περιβαλλοντική κρίση, την οποία το Οικουμενικό Πατριαρχείο προσέγγισε πρώτο διεθνώς ως κατεξοχήν πνευματικό και κοινωνικό ζήτημα. Η εκκλησιαστική ζωή χαρακτηρίστηκε ως «εφηρμοσμένη οικολογία», καθώς οι προσπάθειες του Θρόνου ανέδειξαν τις ηθικές και θρησκευτικές ρίζες του προβλήματος. Ο Παναγιότατος άσκησε δριμεία κριτική στο κυρίαρχο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, τονίζοντας ότι η οικονομική δραστηριότητα που καταστρέφει το περιβάλλον δεν είναι «οικονομία» αλλά «οικο-ανομία». Το μήνυμά του ήταν σαφές: δεν υπάρχει μέλλον χωρίς μια ολική στροφή προς μια «οικολογική οικονομία» που θα υπηρετεί τον άνθρωπο και την ακεραιότητα της δημιουργίας μέσα σε ένα περιβάλλον ειρήνης και σεβασμού των δικαιωμάτων. Ειρήνη, Θρησκευτικός Φανατισμός και Realpolitik Αναφερόμενος στην παγκόσμια ειρήνη, ο Πατριάρχης σημείωσε ότι αυτή δεν είναι ποτέ αυτονόητη, αλλά αποτέλεσμα διαρκούς αγώνα και απόρριψης της βίας. Στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο των θρησκειών, οι οποίες συχνά κατηγορούνται ότι τροφοδοτούν τον φανατισμό. Ο ίδιος διακήρυξε ότι ο φονταμενταλισμός αποτελεί έκπτωση του θρησκευτικού βιώματος και ότι η γνήσια πίστη είναι ο αυστηρότερος κριτής της μισαλλοδοξίας. Επιπλέον, άσκησε κριτική στη σύγχρονη Realpolitik, η οποία έχει παραγκωνίσει το Διεθνές Δίκαιο και τις αρχές του ΟΗΕ για ειρηνική επίλυση των διαφορών. Παρόλο που ο λόγος της Εκκλησίας είναι σωτηριολογικός, η ίδια η Ιστορία διδάσκει ότι η ανθρωπότητα έχει ανάγκη από έναν κοινό κορμό θεμελιωδών αξιών για τη συμβίωση των λαών. Η Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Ο Πατριάρχης υπεραμύνθηκε της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1948), χαρακτηρίζοντάς την ως το «κοινό ιδανικό» όλων των εθνών. Απάντησε σε όσους αμφισβητούν αυτά τα δικαιώματα ως «δούρειο ίππο της Δύσεως», τονίζοντας ότι η απόρριψή τους πηγάζει από παρανόηση τόσο των ίδιων των δικαιωμάτων όσο και του Ορθόδοξου ήθους. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη θρησκευτική ελευθερία, η οποία αποτελεί βασικό κριτήριο για ένα κράτος δικαίου. Προειδοποίησε, μάλιστα, ότι η λήθη των πνευματικών αξιών οδηγεί σε έναν «πόλεμο πάντων εναντίον πάντων», όπου η αλληλεγγύη εξαφανίζεται και ο συνάνθρωπος αντιμετωπίζεται ως εχθρός ή ανταγωνιστής. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως Φάρος της Ρωμιοσύνης Κλείνοντας, ο Παναγιώτατος υπενθύμισε τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως συμβόλου της παγκοσμιότητας της πίστεως και ζωτικού σημείου αναφοράς για το Γένος. Το Φανάρι, όπως είπε, εμψυχώνει τη Ρωμιοσύνη, στηρίζει την ομογενειακή παιδεία και μεριμνά για τη διάσωση της πολιτισμικής κληρονομιάς στη Μικρά Ασία και τη Θράκη. Παράλληλα, αγωνίζεται για την πανορθόδοξη ενότητα, η οποία δοκιμάζεται από κοσμικές σκοπιμότητες. Το Όραμα της Αλληλεγγύης Η ομιλία ολοκληρώθηκε με μια βαθιά ανάλυση της έννοιας της αλληλεγγύης, την οποία ο Πατριάρχης θεωρεί ως τον μόνο δρόμο για ένα βιώσιμο μέλλον. Η αλληλεγγύη, κατά την ετυμολογία της, σημαίνει να βρισκόμαστε «εγγύς αλλήλων», προσφέροντας απροϋπόθετη συμπαράσταση στον συνάνθρωπο. Είναι μια «έλογος ανθρωπιά» και μια αρετή που απαιτεί επιμονή στο αγαθό και θυσιαστική διακονία της Αλήθειας, η οποία αποτελεί τη ρίζα της αληθινής ελευθερίας. Με αυτό το ηχηρό μήνυμα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπενθύμισε στους εκπροσώπους του Ελληνικού Κοινοβουλίου ότι η δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να προοδεύσει αληθινά χωρίς τον σεβασμό των πνευματικών αξιών που υπενθυμίζουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο «πολίτης του κόσμου», αλλά μια ύπαρξη με απύθμενο βάθος. Η ομιλία του αποτέλεσε μια έκκληση για κοινή υπευθυνότητα και κινητοποίηση απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας. Δείτε το βίντεο της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχη στη Βουλή
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΕΡΓΟ 8 ΤΕΥΧΟΣ_105 Εὐγνωμόνως ἀποδεχόμεθα τήν προσγινομένην πρός τό ταπεινόν πρόσωπόν μας τιμήν τῆς ἀπονομῆς τοῦ Χρυσοῦ Μεταλλίου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, διακηρύσσοντες ὅτι ἡ τιμή αὐτή διαβαίνει ἐπί τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τήν ὁποίαν διακονοῦμεν, θείᾳ εὐδοκίᾳ καί χάριτι, ὡς Προκαθήμενος αὐτῆς, ἐπί 35 συναπτά ἔτη. Ὅσα θά ἀκούσετε ἐν συνεχείᾳ, ἀπηχοῦν καί ἐκφράζουν τό πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τήν ἀκλόνητον πιστότητά του εἰς τήν Παράδοσιν τῆς Ὀρθοδοξίας καί τήν ἀνύστακτον μέριμνάν του διά τόν ἄνθρωπον καί τήν δημιουργίαν. Θαυμάζομεν τό ἀρχαῖον Ἑλληνικόν πνεῦμα, τό ὁποῖον ἐδώρισεν εἰς τήν ἀνθρωπότητα τήν ἐλευθερίαν καί τήν δημοκρατίαν, τόν «λόγον» ὡς διάλογον, τήν ἐπιστήμην, τήν παιδείαν καί τόν ἀνθρωπισμόν, τάς βάσεις δηλαδή τοῦ πολιτισμοῦ. Καί χαίρομεν ὅταν ἀκούωμεν, καί δή ἀπό ξένους, ὅτι ἡ ἐμφάνισις τοῦ φιλοσοφικοῦ στοχασμοῦ εἰς τήν Ἀρχαίαν Ἑλλάδα εἶναι διά τόν πολιτισμόν ὅ,τι ἡ Μεγάλη Ἔκρηξις διά τήν γέννησιν τοῦ σύμπαντος. Συγκλονισμόν αἰσθανόμεθα καί ἀπέναντι εἰς τήν χαρακτηρισθεῖσαν ὡς «θαῦμα», σύζευξιν ἑλληνικοῦ καί χριστιανικοῦ πνεύματος. Ὅ,τι ὑψηλότερον καί πολυτιμότερον εἶχεν ὁ ἀρχαῖος ἑλληνικός πολιτισμός ἐνεσωματώθη εἰς τόν κορμόν τῆς Θεολογίας καί τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ἀποτελεῖ βαθεῖαν ἐμπειρίαν καί ἀκλόνητον πεποίθησίν μας, ὅτι ἡ ἀνεκτίμητος παρα-καταθήκη τῆς ἑλληνικῆς ἀρχαιότητος ἐνεπλουτίσθη, ἀπέκτησε βαθύτερον κοινωνικόν περιεχόμενον, παγκοσμιό-τητα καί πνοήν αἰωνιότητος ἐντός τοῦ χριστιανικοῦ πνευματικοῦ πλαισίου. Η δημιουργική συνάντηση Χριστιανισμού-Ελληνισμού Τό «θαῦμα» τῆς δημιουργικῆς συναντήσεως Ἑλληνισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ συνετελέσθη χάρις εἰς τήν δύναμιν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, τῆς «μητρικῆς γλώσσης τοῦ πνεύματος», τῆς γλώσσης τοῦ Ὁμήρου, τῶν Τραγικῶν καί τῶν Φιλοσόφων, τῆς Καινῆς Διαθήκης, τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ὑμνολογίας. Ἡ γλῶσσα μας, οὐσιαστικῶς φιλοσοφική, στοχαστική καί ποιητική, κατευθύνει τόν νοῦν καί τήν σκέψιν πάντοτε πρός τό βάθος τῶν πραγμάτων, πρός τό οὐσιῶδες καί τό καθολικόν, πρός τήν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία, ὅπως ἔλεγεν ὁ Δημόκριτος, εὑρίσκεται «ἐν βυθῷ». Δέν εἶναι τυχαῖον, ὅτι ἡ ἑλληνική γλῶσσα καί ἡ Ὀρθόδοξος πίστις ἀνήκουν εἰς τόν πυρῆνα τῆς πνευματικῆς καί πολιτισμικῆς ἰδιοπροσωπίας τοῦ Γένους μας. Ἐάν εἰς τήν ἱστορικήν πορείαν του δέν ἔσβησε ποτέ ὁ λύχνος τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πνεύματος, τοῦτο ὀφείλεται μεγάλως εἰς τό γεγονός ὅτι Πατέρες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας ἐτοποθέτουν εὐθαρσῶς τόν λύχνον αὐτόν ἐπί τήν λυχνίαν. Εἰς περιόδους δυστήνους, ἡ Ἐκκλησία ἵδρυσε σχολεῖα καί Ἀκαδημίας, διέσωσε τήν γλῶσσαν μας εἰς τήν λατρευτικήν της ζωήν, μαρτυροῦσα τήν ἀξίαν τῆς συνοχῆς καί τῆς ἑνότητός της διά τήν ἰδιοπροσωπίαν μας. Ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἐσφράγισεν ἀνεξίτηλα τήν διαδρομήν τοῦ Γένους, καλεῖται καί σήμερα νά λειτουργῇ ὡς θετική πρόκλησις ἐν Χριστῷ ζωῆς καί ἐλευθερίας, διά τῆς Ὀρθοδοξίας τῆς πίστεως, τῆς δοξολογικῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ καί τῆς ὀρθῆς ἀντιλήψεως περί τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ εἰκών, τήν ὁποίαν ἔχομεν διά τόν ἄνθρωπον, διά τήν προέλευσιν καί τόν προορισμόν του, διά τήν θέσιν του εἰς τόν κόσμον, διά τό νόημα τῆς ζωῆς του, διά τήν ἐλευθερίαν καί τήν εὐδαιμονίαν του, καθορίζει τήν στάσιν μας ἀπέναντί του. Ἐάν βλέπωμεν τόν ἄνθρωπον ὡς «μηχανήν», ὡς homme machine ἤ ὡς ἁπλῆν βιολογικήν ὀντότητα, τότε λίαν εὐχερῶς τόν μετατρέπομεν εἰς ἀντικείμενον ἤ τόν ὑποτιμῶμεν. Ἐάν τόν προσεγγίζωμεν ὡς «πρόσωπον» μέ ἀπόλυτον καί ἀναφαίρετον ἀξιοπρέπειαν, τότε ἡ συμπεριφορά μας καθίσταται ὅλως διαφορετική. Ἡ ἀνθρωπίνη ἀξία καί ὁ ἀπόλυτος σεβασμός της δέν εἶναι δυνατόν νά θεμελιωθοῦν ἐπί μιᾶς νατουραλιστικῆς θεωρήσεως τοῦ ἀνθρώπου. Ἔχομεν ἀνάγκην πνευματικοῦ προσανατολισμοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐμπλουτίζει ὑπαρξιακῶς καί τρέφει τό ἠθικόν Το πλήρες κείμενο της ομιλίας στη Βουλή του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Ἡ ἀνθρωπότης ἔχει ἀνάγκην μιᾶς σταθερᾶς συναινέσεως ἐπί ἑνός κορμοῦ κοινῶν θεμελιωδῶν ἀξιῶν Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, Ἐξοχώτατοι κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καί μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, Ιερότατε κ. Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομε, εκπρόσωπε του Αρχιεπισκόπου Αθηνών καί πάσης Ἑλλάδος, Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι, Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι, Ἐκλεκτή ὁμήγυρις, Χριστός Ἀνέστη!
9 ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 μας αἰσθητήριον. Ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι ὁ λεγόμενος «ἠθικός ἀνθρωπισμός» τοποθετεῖ τόν ἄνθρωπον εἰς τήν κορυφήν τῆς ἱεραρχίας τῶν ἀξιῶν. Ὅμως, ἡ πεῖρα τῶν αἰώνων δεικνύει ὅτι καί τά ἀνθρωπιστικά ἰδεώδη ἀπαιτοῦν πνευματικόν θεμέλιον καί στήριγμα, πέραν τοῦ «ἁπλῶς ἀνθρωπίνου». Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, πιστεύομεν, ὅτι διά τήν προστασίαν τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας, δέν εἶναι ἀρκετός ὁ προσανατολισμός «γενικῶς» εἰς τόν «ἄνθρωπον». Τό Προοίμιον τοῦ Συντάγματος τῆς Ἐλλάδος «Εἰς τό ὄνομα τῆς ἁγίας καί ὁμοουσίου καί ἀδιαιρέτου Τριάδος» εἰς αὐτήν τήν ἀλήθειαν παραπέμπει. Ἡ ὑποτίμησις τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν δέν προωθεῖ οὔτε τόν σεβασμόν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῶν θεμελιωδῶν δικαιωμάτων του, οὔτε τήν προστασίαν τῆς φύσεως, οὔτε τόν ἀγῶνα διά τήν ἐλευθερίαν καί τήν κοινωνικήν δικαιοσύνην. Ἀντιθέτως, ἡ πίστις εἰς τόν Θεόν τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰρήνης ἀποτελεῖ πηγήν ἐμπνεύσεως, ὀξύνει τό αἰσθητήριόν μας διά τό δέον καί τό πρακτέον καί ἐνισχύει τήν ἀνθρωπίνην προσπάθειαν, ἀκόμη καί ὅταν αὐτή εὑρίσκεται ἐνώπιον δυσεπιλύτων προβλημάτων καί ἀνυπερ-βλήτων ἐμποδίων. Αὐτή ὑπῆρξε καί παραμένει ἡ πηγή μαρτυρίας καί ἡ ταυτότης τῆς ἀποστολῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ὡς πνευματικοῦ θεσμοῦ, συμφώνως καί πρός τό σοφῶς λεχθέν: «Τό γεγονός ὅτι ῾τό πολίτευμα ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει᾽ (Φιλιπ. γ’, 20), δέν ἀναιρεῖ, ἀλλά ἐνδυναμώνει τήν μαρτυρίαν ἡμῶν ἐν τῷ κόσμῳ». Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἠγωνίσθη καί ἀγωνίζεται κατά τῆς φαλκιδεύσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου εἰς τάς ποικίλας ὄψεις της, στιγματίζει τόν ρατσισμόν, τάς διακρίσεις καί τάς συγχρόνους μορφάς δουλείας, ἀνθίσταται εἰς τάς δυνάμεις καί τάς τάσεις, αἱ ὁποῖαι ὑποσκάπτουν τήν κοινωνικήν συνοχήν καί τήν εἰρήνην καί καταστρέφουν τήν δημιουργίαν τοῦ Θεοῦ, προάγει τόν διάλογον μέ τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον, μέ τάς ἄλλας θρησκείας καί μέ τόν σύγχρονον πολιτισμόν. Ἡ ἔνστασις ὅτι αὐτή ἡ παρέμβασις ἐμπλέκει τήν Ἐκκλησίαν εἰς τήν ἀμφισημίαν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμά-των, ὅτι ἡ χριστιανική μαρτυρία μετατρέπεται εἰς πολιτικήν πρᾶξιν, στερεῖται θεολογικῆς βάσεως καί εἶναι ἔνδειξις ἐξασθενήσεως τοῦ αἰσθητηρίου διά τήν σημασίαν τῶν ἱστορικῶν ἐξελίξεων, αἱ ὁποῖαι ἐγγίζουν τόν ἄνθρωπον εἰς τό βάθος τῆς ὑπάρξεώς του. Δέν ὑπάρχει «τέλος τῆς ἱστορίας», τέλος τῆς ἀνάγκης καί τῆς εὐθύνης διαχειρίσεως τῶν ἀπροβλέπτων κατά τήν ἔκτασίν των, ἀλλά βεβαίων ἐξελίξεων, πολώσεων καί ἀνακατατάξεων. Σαφεστάτη εἶναι ἐπ᾿ αὐτοῦ ἡ διακήρυξις τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη, 2016). «Ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας ὑπῆρξε πάντοτε διακριτός καί θά παραμείνῃ εἰς τό διηνεκές μία ὀφειλετική παρέμβασις ὑπέρ τοῦ ἀνθρώπου». Η ορθόδοξη Εκκλησία η πρώτη που προέβαλε τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν ὡς «ἐφηρμοσμένην οἰκολογίαν» Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον εἶναι ἡ πρώτη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἀνέδειξεν, ἀκριβῶς ὡς ἔκφρασιν τῆς πνευματικῆς ταυτότητος καί μαρτυρίας της, τό οἰκοφιλικόν μήνυμα τοῦ Χριστιανισμοῦ, κατενόησε καί προέβαλε τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν ὡς «ἐφηρμοσμένην οἰκολογίαν». Τό ἐνδιαφέρον τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας διά τό φυσικόν περιβάλλον δέν ὑπῆρξεν ἁπλῶς μία περιστασιακή ἀντίδρασις εἰς τήν σοβοῦσαν οἰκολογικήν κρίσιν. Αὐτή ἦτο μόνον ἡ ἀφορμή, ὄχι ἡ αἰτία, διά νά ἀναπτύξῃ ἐπικαίρως τάς οἰκοφιλικάς της παραδόσεις. Αἱ προσπάθειαι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου συνέβαλον εἰς τήν ἔνταξιν τῆς οἰκολογικῆς θεματικῆς εἰς τούς διαχριστιανικούς καί διαθρησκειακούς διαλόγους καί ἀπετέλεσαν ἔναυσμα διά τήν Θεολογίαν νά μελετήσῃ τάς πνευματικάς, θρησκευτικάς καί ἠθικάς ρίζας καί διαστάσεις τοῦ περιβαλλοντικοῦ ζητήματος. Ἐξ ἀρχῆς, προσηγγίσαμεν τήν οἰκολογικήν κρίσιν ὡς κοινωνικόν πρόβλημα καί ἀνεδείξαμεν τήν ἀλληλουχίαν περιβαλλοντικῶν, κοινωνικῶν καί οἰκονομικῶν θεμάτων. Ἐτονίσαμεν ὅτι τό κυρίαρχον πρότυπον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἀνήκει εἰς τά κύρια αἴτια τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως. Ἐπαναλαμβάνομεν καί ἐνώπιόν σας, Ἐξοχώτατοι καί ἀγαπητοί, αὐτό τό ὁποῖον λέγομεν συχνάκις: Ἡ οἰκονομική δραστηριότης, ἡ ὁποία δέν σέβεται τόν οἶκον τῆς ζωῆς, τό φυσικόν περιβάλλον, δέν εἶναι «οἰκονομία», ἀλλά «οἰκο-ἀνομία». Δἐν ἔχομεν μέλλον χωρίς τήν ὁλικήν στροφήν πρός μίαν «οἰκολογικήν οἰκονομίαν». Ἡ οἰκονομική ζωή καί οἱ κοινωνικοί ἀγῶνες ὀφείλουν νά ὑπηρετοῦν τόν ἄνθρωπον καί τά ζωτικάς ἀνάγκας του καί τήν ἀκεραιότητα τῆς δημιουργίας, στόχους, οἱ ὁποῖοι δύνανται νά ἐπιτευχθοῦν μόνον εἰς περιβάλλον εἰρήνης καί σεβασμοῦ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου. Ποτέ εἰς τήν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος ἡ εἰρήνη δέν ὑπῆρξεν αὐτονόητος κατάστασις, ἀλλά ἦτο πάντοτε κατάκτησις, ἀποτέλεσμα ἐμπνευσμένων πρωτοβουλιῶν, γενναιότητος καί αὐτοθυσίας,
RkJQdWJsaXNoZXIy MjYz