ΠΡΑΚΤΙΚΑ

Περίδος: ΙΓ΄ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ), Σύνοδος: Α΄ , Συνεδρίαση: ϞΖ' 14/04/2010

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το παρακάτω Πρακτικό δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές, συντακτικές και νομοτεχνικές διορθώσεις.


ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ A΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ?Ζ΄
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

Αθήνα, σήμερα στις 14 Απριλίου 2010, ημέρα Τετάρτη και ώρα 18.10΄ συνήλθε στην Αίθουσα συνεδριάσεων του Βουλευτηρίου η Βουλή σε ολομέλεια για να συνεδριάσει υπό την προεδρία του Προέδρου αυτής κ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΠΕΤΣΑΛΝΙΚΟΥ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση.
Εισερχόμαστε στην
ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ
Συζήτηση και ψήφιση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Συντάγματος και του άρθρου 118 του Κανονισμού της Βουλής, των προτάσεων του Προέδρου της Βουλής, πρώτον, για την τροποποίηση των διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (μέρος Κοινοβουλευτικό) και δεύτερον, για τη μερική τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β΄, ΦΕΚ 51Α 10/4/1997) όπως ισχύει.
Πριν μπω, όμως, στα θέματα αυτά έχω να ανακοινώσω στο Σώμα ότι κατά τη συζήτηση και ψήφιση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Συντάγματος και του άρθρου 118 του Κανονισμού της Βουλής των προτάσεων του Προέδρου, στις οποίες αναφέρθηκα, ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας μας γνωστοποιεί ότι ορίζει Ειδικό Αγορητή τον Βουλευτή κ. Θεόδωρο Δρίτσα.
Με την πρότασή μου για την τροποποίηση του Κοινοβουλευτικού μέρους του Κανονισμού της Βουλής, ενεργοποιούνται οι νομοθετικές προβλέψεις των ν. 3832/2010 και ν. 3841/2010 για τη συμμετοχή της Βουλής. Είναι οι νόμοι που ήδη έχουν ψηφιστεί ως γνωστόν για τη συμμετοχή της Βουλής πρώτον, στην συγκρότηση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και την άσκηση ελέγχου επί της λειτουργίας της εν λόγω αρχής, καθώς και του Συμβουλίου του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος από τα αρμόδια όργανα της Βουλής. Η Βουλή έχει πλέον πολύ ενεργότερο ρόλο στα θέματα αυτά για να διασφαλίζεται και η διαφάνεια και σε ό,τι αφορά τη διαδικασία των επιλογών στη συγκρότηση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, αλλά και της λειτουργίας της.
Και δεύτερον, με το δεύτερο νόμο, στον οποίο αναφέρθηκα, ως γνωστόν η Βουλή πλέον έχει, επίσης, αναβαθμισμένο ρόλο σε ό,τι αφορά στην ανάδειξη της ηγεσίας των Ανώτατων Δικαστηρίων της χώρας. Και εδώ ενισχύεται σημαντικά η διαφάνεια και για τις διαδικασίες επιλογής των ηγεσιών των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας με τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου.
Υπενθυμίζω ότι κατά τους ανωτέρω νόμους, πιο συγκεκριμένα, προβλέπεται η επιλογή τεσσάρων μελών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής από τη Διάσκεψη των Προέδρων και αντίστοιχα, η έκφραση γνώμης από τη Διάσκεψη των Προέδρων για την επιλογή στις κορυφαίες θέσεις της Δικαιοσύνης. Και στις δύο περιπτώσεις η Διάσκεψη ενεργεί με ομοφωνία ή τουλάχιστον με πλειοψηφία των 4/5 των μελών της. Δηλαδή, εναρμονίζουμε τον Κανονισμό σε σχέση με τις νομοθετικές ρυθμίσεις, στις οποίες αναφέρθηκα νωρίτερα και οι οποίες ψηφίστηκαν πριν από μερικές εβδομάδες.
Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ’ εφαρμογή των επιταγών της φορολογικής δικαιοσύνης και ιδίως της αρχής της φορολογικής ισότητας, προτείνεται η τροποποίηση της σχετικής διάταξης του Κανονισμού της Βουλής, μέρος Β΄, για την φορολόγηση της αποζημίωσης που καταβάλλεται στους εργαζομένους στη Βουλή. Τα θέματα αυτά δεν μπορούν να ρυθμιστούν με το υπό συζήτηση φορολογικό νομοσχέδιο, λόγω των ειδικών προβλέψεων του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής και γι’ αυτό θα πρέπει να προχωρήσουμε εδώ στην απόφαση για τη φορολόγηση και αυτού του ειδικού επιδόματος.
Όπως γνωρίζετε πρόκειται για ένα ειδικό επίδομα -ο επίσημος τίτλος του, επαναλαμβάνω, είναι έκτακτη αποζημίωση- που καταβάλλεται εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες στους εργαζόμενους στη Βουλή, λόγω των ειδικών συνθηκών, κυρίως του ωραρίου εργασίας της Βουλής. Αυτό το επίδομα -το τονίζω, το επαναλαμβάνω για μια ακόμα φορά και το υπογραμμίζω- δεν αποτελεί επιπλέον μισθό, γιατί πολλές φορές γράφονται ανακρίβειες. Δεν αποτελεί μισθό, δε συνυπολογίζεται στη σύνταξη, δεν επηρεάζει, όπως ο μισθός, άλλα επιδόματα κ.λπ.. Είναι ένα έκτακτο, ειδικό επίδομα, που καταβάλλεται ήδη από τον προηγούμενο αιώνα.
Υπενθυμίζω ότι το εν λόγω ειδικό επίδομα που κατανεμόμενο στους δώδεκα μήνες αντιστοιχεί από 580 ευρώ για τους υπαλλήλους ΥΕ του 18ου -δηλαδή, του χαμηλότερου- μισθολογικού εισαγωγικού κλιμακίου, και φτάνει το πολύ μέχρι στα 1320 ευρώ μηνιαίως για το πρώτο μισθολογικό κλιμάκιο, δηλαδή για τους διευθυντές, στις λίγες αυτές περιπτώσεις της εξάντλησης, θα έλεγα, της πυραμίδας στην ιεραρχία της Βουλής. Αυτό το επίδομα με απόφαση μας, με απόφασή του Προέδρου της Βουλής, που ελήφθη ως γνωστόν στις 11 Μαρτίου, μειώθηκε κατά 12% όταν σε μηνιαία αναλογία ανέρχεται έως 1.000 ευρώ, και κατά 17% όταν τυχόν υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ, στα πλαίσια μιας γενικότερης πολιτικής περί μειώσεως εισοδημάτων.
Τα λέω αυτά για μια ακόμα φορά γιατί θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι εδώ η Βουλή έχει προχωρήσει ένα βήμα περισσότερο στην προσπάθεια περιστολής των δαπανών με την κατανόηση και των εργαζομένων της Βουλής. Δηλαδή, οι μειώσεις του επιδόματος αυτού για τους υπαλλήλους της Βουλής είναι ποσοστιαία σημαντικά μεγαλύτερες από τις μειώσεις που απεφασίσθησαν για ολόκληρο τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα. Γι’ αυτό φτάνουν οι μειώσεις και το 17% όταν, όπως είπα, υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ μηνιαίως.
Σήμερα προτείνεται η υπαγωγή του στις γενικές διατάξεις του κώδικα φορολογίας εισοδήματος, γιατί, όπως είπα, η ρύθμιση αυτή είναι αναγκαία και δεν μπορεί να γίνει με το φορολογικό νομοσχέδιο, αλλά μόνο με τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής. Ήταν αφορολόγητο μέχρι τώρα. Για την ισότητα της αντιμετώπισης σε ό,τι αφορά τους φορολογουμένους προτείνουμε να υπαχθεί και αυτό στις γενικές διατάξεις του κώδικα φορολογίας εισοδήματος.
Οι διατάξεις αυτές, στις οποίες αναφέρθηκα, αποτέλεσαν αντικείμενο συζήτησης και απόφασης βέβαια στην Επιτροπή Κανονισμού, που είχε λειτουργήσει, όπως γνωρίζουν οι συνάδελφοι που συμμετέχουν στην Επιτροπή Κανονισμού της Βουλής από όλα τα κόμματα, πριν από το Πάσχα.
Προτείνω η συζήτηση να γίνει με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, όπως προβλέπεται σε ανάλογες περιπτώσεις αλλαγών του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή, να λάβουν το λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί των προτάσεων του Προέδρου της Βουλής για πέντε λεπτά της ώρας ο καθένας. Εάν υπάρχει κάποιος ο οποίος έχει αντιρρήσεις παρακαλώ να λάβει τώρα το λόγο για πέντε λεπτά το πολύ.
Το λόγο έχουν ζητήσει οι κ.κ. Σκυλλάκος, Δρίτσας και Ροντούλης.
Το λόγο έχει ο κ. Σκυλλάκος.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Εμείς δεν θα συμφωνήσουμε με τα δύο από τα τρία άρθρα και με την λογική των προτάσεων. Γίνεται επιλογή προσώπων και κινούμαστε στη λογική των ανεξάρτητων αρχών, όσον αφορά τη Στατιστική Υπηρεσία ή της επιλογής προσώπων δικαστικών, μέσα από τη Διάσκεψη των Προέδρων. Το ίδιο και στη Στατιστική Υπηρεσία το ίδιο και στο συμβούλιο του στατιστικού συστήματος.
Εμείς γιατί είμαστε αντίθετοι; Πρώτον, διότι όχι μόνο εμείς αλλά γενικότερα η συνταγματική θεωρία είναι αντίθετη στις ανεξάρτητες αρχές.
(ΜΤ)
(1EP)
Αυτή είναι η βασική άποψη που υπήρχε μέχρι πρόσφατα και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Ξεκινήσαμε τη μια μετά την άλλη τις Ανεξάρτητες Αρχές, πέρα από αυτές που καθορίζονται από το Σύνταγμα…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Δεν θέλω να σας παίρνω χρόνο, κύριε Σκυλλάκο, αλλά φαντάζομαι ότι αυτά θα είχαν ειπωθεί κατά τη διάρκεια της συζήτησης των σχετικών νομοσχεδίων. Φαντάζομαι θα κάνετε επανάληψη αυτών των θέσεων.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Απλώς εξηγώ…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Γιατί η θέση των κομμάτων σε ό,τι αφορά τους νόμους που ψηφίστηκαν και αυτόν στον οποίο αναφέρεστε και τον άλλον για την ηγεσία, συζητήθηκαν εκτενώς εδώ πριν από εβδομάδες. Εδώ σήμερα εμείς ερχόμαστε να προσαρμόσουμε τον Κανονισμό μετά από την ψήφιση αυτών των νόμων.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Συμφωνώ, αλλά δικαιούμαι…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Βεβαίως, δικαιούστε να πάρετε το λόγο και να πείτε ότι ακριβώς θέλετε…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Να εξηγήσω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): …αλλά θυμίζω ότι αυτά είχαν αναπτυχθεί τότε.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Έχει παρατραβήξει η υπόθεση με τις Ανεξάρτητες Αρχές, οι οποίες στην πραγματικότητα δεν είναι ανεξάρτητες. Μπορούν κάποια στελέχη που ορίζονται να μην ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο κόμμα, αλλά υπηρετούν την κυρίαρχη άποψη -πολλά παραδείγματα μπορώ να πω- δηλαδή την άποψη που υποστηρίζουν συγκεκριμένα κόμματα. Ο πρώτος λόγος λοιπόν είναι αυτός.
Δεύτερον, έρχονται νομοσχέδια –ερήμην μάλιστα του Προεδρείου της Βουλής- και επεκτείνουν αυτό το καθεστώς και αναγκαζόμαστε μετά να κάνουμε τροποποιήσεις του Κανονισμού. Αυτό είναι κατάχρηση από την πλευρά…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Με συγχωρείτε, δεν έγινε εν αγνοία του Προεδρείου της Βουλής. Εδώ αναγκάζομαι να σας διακόψω.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Ερήμην λέω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Σας λέω ότι δεν έγινε ερήμην του Προεδρείου της Βουλής. Αναγκάζομαι να σας διακόψω, διότι πρώτα απ’ όλα γνώση των νομοσχεδίων που κατατίθενται λαμβάνει το Προεδρείο, ο Πρόεδρος της Βουλής. Ο Πρόεδρος της Βουλής ήταν σύμφωνος…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Είχατε τη σύμφωνη γνώμη;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): …γιατί, όπως είπα νωρίτερα, οδηγούν στην αναβάθμιση του ρόλου του Κοινοβουλίου κατά την άποψή μου, και όχι μόνο τη δική μου άποψη και σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της Στατιστικής Υπηρεσίας που μέχρι τώρα επελέγετο από την εκάστοτε ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Μα, το να ορίζονται από τη Βουλή είναι το πρόβλημα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): …και σε ό,τι αφορά την έκφραση γνώμης της Βουλής στη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων. Και εν γνώσει του Προεδρείου ήταν και έχουν και τη σύμφωνη γνώμη μου, γιατί οδηγούν στην αναβάθμιση του Προεδρείου και στην ενίσχυση κατά την άποψή μου της διαφάνειας της διαδικασίας αυτής, του ελέγχου δηλαδή -για να το πω διαφορετικά- στην ουσία της εκτελεστικής εξουσίας από το Κοινοβούλιο.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, επειδή ανοίξατε το ζήτημα και είπατε ότι έχετε σύμφωνη γνώμη και τα γνωρίζατε, θέλω να πω ότι στη συζήτηση που κάναμε στη Διαρκή Επιτροπή εκφράσατε και εσείς και άλλοι ότι πρέπει να σταματήσει αυτή η υπόθεση να ορίζονται Ανεξάρτητες Αρχές με νομοσχέδια και να φέρνουμε πότε τον έναν και πότε τον άλλον...
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Εξέφρασα εγώ τέτοια άποψη;
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Έγινε ολόκληρη συζήτηση, κύριε Πρόεδρε…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Στη συζήτηση στην Επιτροπή;
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Βεβαίως, στην Επιτροπή.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Με συγχωρείτε, σε ποια Επιτροπή;
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Στην Επιτροπή για τον Κανονισμό της Βουλής που κουβεντιάσαμε προ ημερών.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Πού ακούσατε εσείς τέτοιο πράγμα, να έχω πει ότι…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Ακούστηκε στην Επιτροπή. Αυτό λέω. Ακούστηκε από πολλούς. Δεν συμμετέχω πρώτη φορά στην Επιτροπή του Κανονισμού.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Δεν έχει ακουστεί από πολλούς καταρχήν και θα σας παρακαλέσω, όταν αναφέρεστε σε διαδικασίες επιτροπών και μάλιστα στις οποίες…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Και εγώ θα σας παρακαλέσω να μη με διακόπτετε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): …στις οποίες συμμετέχει ο Πρόεδρος της Βουλής…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, να μη με διακόπτετε…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Σας παρακαλώ, κύριε Σκυλλάκο. Πρώτον, για την ακρίβεια των λεγομένων, γιατί εδώ είναι μια πολύ σοβαρή διαδικασία…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Εσείς αφήσατε να εννοηθεί ότι ήταν ερήμην σας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Θα σας παρακαλέσω λοιπόν, κύριε Σκυλλάκο, όταν αναφέρεστε σε τέτοια θέματα, πρώτον, να κάνετε τον κόπο να αναγιγνώσκετε και τα Πρακτικά των Επιτροπών. Λέτε ότι εξέφρασα και εγώ στη διαδικασία της Επιτροπής αντιρρήσεις;
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Δηλαδή, συμφωνείτε, κύριε Πρόεδρε…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κύριε Σκυλλάκο, σας παρακαλώ, όταν αναφέρεστε σε τέτοια θέματα πρώτα να διαβάζετε τα Πρακτικά των συζητήσεων των σχετικών Επιτροπών και της Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Τα σχόλια σας ήταν προς την αντίθετη κατεύθυνση.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Είμαι πολύ σαφής.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Και εγώ είμαι σαφής.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Είμαι σαφής, διαφορετικά λέτε ανακρίβειες, για να μη χρησιμοποιήσω ακόμα βαρύτερη έκφραση.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Εσείς λέτε ανακρίβειες.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Λέτε ανακρίβειες που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Εν πάση περιπτώσει…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Σοβαρευτείτε!
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Αυτό τι είναι τώρα, κύριε Πρόεδρε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Αυτό ακριβώς που σας λέω.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Να σοβαρευτείτε εσείς που μας κάνετε και τον Πρόεδρο!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Να σοβαρευτείτε γιατί, πριν έρθετε εδώ, θα πρέπει να διαβάζετε τα Πρακτικά.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Μα, δεν μας επιτρέπετε να πούμε τη γνώμη μας;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Και συμμετέχετε σε ορισμένες διαδικασίες εσείς ο ίδιος και διαστρεβλώνετε ότι έχει ειπωθεί. Επιτέλους! Άλλο το δικαίωμα να διαφωνείτε και άλλο να διαστρεβλώνετε.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Τι διαστρεβλώσαμε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Δεν έχετε δικαίωμα να διαστρεβλώνετε.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Ότι έγινε τέτοια συζήτηση;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ότι ειπώθηκαν αυτά και μάλιστα από τη δική μου πλευρά.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Ότι έγινε τέτοια συζήτηση στην Επιτροπή, ότι υπάρχει μόνιμο πρόβλημα να μας φέρνετε νομοσχέδια…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Από εσάς ειπώθηκαν και από κανένα άλλο.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Από κανέναν άλλον;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ξαναδείτε τα Πρακτικά.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Εν πάση περιπτώσει, εγώ επανέρχομαι. Επιτρέψτε μου να το κάνω γιατί δεν θα προλάβω να τοποθετηθώ.
Το πρώτο θέμα, όχι παραπέρα ανεξάρτητες αρχές είτε εν γνώσει είτε ερήμην του οποιουδήποτε Προέδρου.
Δεύτερο θέμα, αυτές οι Ανεξάρτητες Αρχές, είτε αφορούν την ηγεσία της δικαιοσύνης είτε αφορούν τη Στατιστική Υπηρεσία, δεν θα είναι ανεξάρτητες όπως δεν ήταν και οι προηγούμενες ανεξάρτητες. Μην κοροϊδευόμαστε. Πάει με βάση την κυρίαρχη άποψη, αν όχι με το κόμμα που είναι πλειοψηφία κάθε φορά. Αυτή είναι η πρακτική που εφαρμόζεται, γι’ αυτό είμαστε αντίθετοι.
Το τρίτο θέμα είναι ότι είμαστε αντίθετοι με τα συγκεκριμένα νομοσχέδια και γι’ αυτό το λόγο. Έρχεται το νομοσχέδιο για τη δικαιοσύνη. Τα δύο μεγάλα κόμματα δεν αλλάζουν με το Σύνταγμα τα της ηγεσίας της δικαιοσύνης; Και έρχονται τώρα να μας πουν, επειδή θα οριστούν από τη Διάσκεψη των Προέδρων κάποια πρόσωπα, θα είναι ανεξάρτητα και οι επιλογές τους θα είναι ανεξάρτητες; Έτσι έχουμε ανεξαρτησία της δικαιοσύνης; Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους εμείς δεν ψηφίζουμε τη συγκεκριμένη διάταξη.
Με τη διάταξη που αναφέρει το άρθρο 2, το οποίο μιλάει για έλεγχο από τη Βουλή της λειτουργίας της Στατιστικής Υπηρεσίας, συμφωνούμε.
Έρχομαι στην τρίτη παράγραφο. Είμαστε αντίθετοι με την επιδοματική πολιτική. Επιδόματα και αποζημιώσεις δεν τα καθιερώσαμε εμείς. Δεν ήμασταν εμείς ποτέ Κυβέρνηση για να τα καθιερώσουμε. Θα έπρεπε να είναι μέσα στο μισθό. Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση.
Δεύτερο θέμα. Δεν συμφωνούμε -και είναι κεντρική μας πολιτική- τα βάρη της κρίσης να τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Πρέπει να τα πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες και μιλάμε για τις μεγάλες επιχειρήσεις, μιλάμε για τα πολύ μεγάλα εισοδήματα. Και γίνεται ακριβώς το αντίθετο.
Και εγώ ρωτώ: Οι υπάλληλοι της Βουλής είναι η πλουτοκρατία και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα; Είναι μήπως golden boys, για τους οποίους έκανε η Κυβέρνηση εκπτώσεις και στο τελευταίο νομοσχέδιο, για να είναι πιο χαλαρή η φορολόγησή τους;
Τρίτο θέμα. Για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους υπάρχει πάγωμα μισθών, μείωση επιδομάτων 12%, για να μην πάω στη μείωση του εισοδήματος με την έμμεση φορολογία κ.λπ.. Γι’ αυτούς τους λόγους, ανεξάρτητα αν ένα κομμάτι των εργαζομένων έχει μεγαλύτερο εισόδημα από πολλούς άλλους εργαζόμενους δημοσίους υπαλλήλους, δεν συμφωνούμε να μειωθούν τα εισοδήματά τους.
Σε τι συμφωνούμε και είναι πρόταση του κόμματός μας; Θέλουμε να μπουν στην κλίμακα και να φορολογούνται όλα; Βεβαίως, συμφωνούμε να φορολογούνται όλα, να μην υπάρχει κανένα επίδομα, να είναι όλα στο βασικό μισθό και να φορολογούνται όλα, αλλά να αυξήσουμε το αφορολόγητο. Να πάμε σε αφορολόγητο 20.000 για τον κάθε γονιό, δηλαδή 40.000 για το ζευγάρι και 5.000 για το κάθε παιδί. Μ’ αυτή τη λογική να μπουν όλα και να φορολογούνται με βάση τις κλίμακες. Αυτή είναι η δική μας άποψη γι’ αυτό και δεν συμφωνούμε με το άρθρο 3 του συγκεκριμένου νομοσχεδίου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κατανοητή η άποψή σας και πολύ συγκεκριμένη.
Συνήθως δεν σχολιάζω και δεν πρέπει να σχολιάζω τοποθετήσεις συναδέλφων Βουλευτών. Αναγκάζομαι όμως να το ξανακάνω, γιατί αναφερθήκατε στη σύσταση Ανεξάρτητων Αρχών.
Κύριε Σκυλλάκο, αν συμμετείχατε στην Επιτροπή του Κανονισμού -και αν δεν κάνω λάθος συμμετείχατε εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος- θα είχατε διαπιστώσει και εκεί αυτό που ειπώθηκε, που επανέλαβα σήμερα ότι δεν συνιστώνται Ανεξάρτητες Αρχές. Οι νόμοι που πέρασαν, που ψηφίστηκαν για τα δύο θέματα, δεν συνιστούν καινούριες Ανεξάρτητες Αρχές, γιατί εδώ πρέπει να ακριβολογούμε. Σ’ αυτή την Αίθουσα τουλάχιστον πρέπει να ακριβολογούμε όλοι μας.
Είναι σημαντικά αυτά τα θέματα. Και ο ένας νόμος, σε ό,τι αφορά τη Στατιστική Αρχή και ο άλλος νόμος σε ό,τι αφορά την εμπλοκή, θα έλεγα, της Βουλής στη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων λέει ότι στη Διάσκεψη των Προέδρων χρειάζεται ομοφωνία ή κατ’ ελάχιστο τα τέσσερα πέμπτα, δηλαδή σχεδόν ομοφωνία. Χρειάζεται να συμφωνήσουν περισσότεροι των δύο κομμάτων. Η Βουλή εμπλέκεται στην επιλογή τεσσάρων μελών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής που προτείνονται από περισσοτέρους.
Στη δεύτερη περίπτωση, για την ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων, εκφράζει γνώμη πάλι η Βουλή, με την ίδια πλειοψηφία ή ομοφωνία της Διάσκεψης των Προέδρων. Ποιες Ανεξάρτητες Αρχές; Καινούριες Ανεξάρτητες Αρχές δημιουργούνται;
Το λόγο έχει ο κ. Δρίτσας εκ μέρους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α..
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Σας παρακαλώ, κύριε Σκυλλάκο.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Αξιοποιείτε το δικαίωμά σας…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Δεν θα δευτερολογήσετε τώρα.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Γιατί δεν μου δίνετε το λόγο;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Το λόγο έχει ο κ. Δρίτσας.
Θα σας δώσω το λόγο μετά, αν θέλετε, για να δευτερολογήσετε, παρότι δεν προβλέπεται από τον Κανονισμό.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Όχι να δευτερολογήσω, να διευκρινίσω για να κλείσει η υπόθεση.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Αν θέλετε να δευτερολογήσετε, παρότι δεν προβλέπεται από τον Κανονισμό, θα σας δώσω μετά το λόγο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Μα, ανεξάρτητη υπηρεσία είναι η Στατιστική, κύριε Πρόεδρε. Αυτό ψηφίσαμε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Και εσείς δεν έχετε το λόγο από τον Κανονισμό, γιατί ο κ. Δρίτσας από το Κόμμα σας δικαιούται να μιλήσει τώρα.
Κύριε Δρίτσα, έχετε το λόγο.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Στην πρώτη σας μεν πρόταση, που αφορά την προσθήκη στο άρθρο 14, που αναφέρεται ακριβώς στη νεοσύστατη Ανεξάρτητη Αρχή, την Ελληνική Στατιστική Αρχή, πρέπει να επισημάνουμε ότι όντως λειτουργεί από εδώ και πέρα με βάση την ψηφισθείσα νομοθεσία ως Ανεξάρτητη Αρχή. Απλώς δεν αναφέρεται στις συνταγματικώς κατοχυρωμένες, αλλά μ’ αυτόν τον τρόπο προορίζεται να λειτουργήσει.
(MB)
(1MT)
Σε σχέση με την πρότασή σας αυτή έχουμε ταχθεί υπέρ και στην Επιτροπή του Κανονισμού της Βουλής, θα μου επιτρέψετε όμως να κάνω δύο επισημάνσεις, γιατί έχουν ειδική σημασία.
Κύριε Πρόεδρε, ορθώς προσδιορίζεται η ομοφωνία για τη Διάσκεψη των Προέδρων, για να οριστούν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και μέλη των Αρχών αυτών και επί του προκειμένου και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και κατ’ εξαίρεση ή, εν πάση περιπτώσει κατά παραχώρηση, τα 4/5. Φαντάζει αυξημένη πλειοψηφία. Δεν είναι πάντοτε όμως. Η σημερινή Βουλή μπορεί να απαιτήσει 4/5 με τρία κόμματα. Για το ρόλο των ανεξαρτήτων Αρχών, που πρέπει να λειτουργούν σύμφωνα με τους όρους που έχουν θεσμοθετηθεί, πέρα από κάθε κομματική επιρροή, στη σημερινή σύνθεση της Βουλής, δηλαδή τρία κόμματα, δεν εξυπηρετείται αυτή η στόχευση και η νομοθετημένη και κατοχυρωμένη διαδικασία της ομοφωνίας. Επομένως, θα πρέπει στο μέλλον να το δούμε, κύριε Πρόεδρε, και να διευρυνθεί αυτή η προσέγγιση των 4/5, που όταν νομοθετήθηκε, όταν εν πάση περιπτώσει συμπεριελήφθη στον Κανονισμό όντως είχε σχεδόν παμψηφία, γιατί ήταν τρικομματική ή τετρακομματική η Βουλή τότε. Τώρα όμως δεν είναι το ίδιο. Αυτό το επισημαίνουμε.
Το δεύτερο που πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι επειδή, σύμφωνα με την ίδια πρότασή σας, επέρχεται και μία τροποποίηση στο άρθρο 31 και προστίθεται η παράγραφος 2, ώστε η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία να ελέγχεται και από την Επιτροπή Παρακολούθησης της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, θέλουμε επίσης να επισημάνουμε ότι αυτή η Επιτροπή μέχρι στιγμής κατ’ ουσίαν δεν έχει συσταθεί και λειτουργήσει και ότι δεν έχει από τη γέννησή της τις προϋποθέσεις για να λειτουργήσει, όπως έχει θεσμοθετηθεί. Διότι απαιτείται να έχει υποδομές, στελέχωση, επάρκεια τεχνοκρατικής παρακολούθησης, ώστε οι Βουλευτές που θα συμμετέχουν σ’ αυτή την Επιτροπή Παρακολούθησης της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού πράγματι να μπορούν να πάνε σε βάθος ελέγχου της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού και όχι σε μια επιδερμική και επιφανειακή εξέταση. Δεν θα μπορέσει δηλαδή η Βουλή σ’ αυτή την περίπτωση να εκτελέσει τον έλεγχο που όλοι συνομολογήσαμε ότι θέλουμε να αναβαθμιστεί και να τον επιτελέσει.
Με αυτές τις δύο επισημάνσεις κλείνω ως προς την πρώτη πρότασή σας που, όπως είπα και στην αρχή, έχουμε –και ψηφίζουμε και τώρα- ταχθεί υπέρ αυτής, παρά τις επισημάνσεις αυτές που ήδη έκανα.
Για τη δεύτερη πρότασή σας, με βάση την οποία προτείνεται για την εξοικονόμηση πόρων, αλλά και για την εφαρμογή της αρχής της φορολογικής ισότητας κατ’ ουσίαν να λογίζεται η καταβαλλόμενη έκτακτη αποζημίωση στους υπαλλήλους της Βουλής πλέον ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και να φορολογείται, έχουμε να επισημάνουμε το εξής, ότι ναι μεν με αυτή την τροπολογία λογίζεται ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, αλλά όχι ως μισθός. Όλοι καταλαβαίνουμε την τεράστια διαφορά που έχει το ένα από το άλλο. Στην πραγματικότητα δηλαδή μία αποζημίωση ή κάποια επιδόματα, τα οποία έχουν θεσμοθετηθεί για να διορθώσουν αδικίες, για να απονείμουν εν πάση περιπτώσει, αποδοχές, με βάση αξιολογήσεις που έγιναν κάποτε ότι έτσι πρέπει, ή θα πρέπει να ανακληθούν, εάν δεν είναι δίκαιες, -κάτι που νομίζω ότι κανείς δεν το υπερασπίζεται- ή δεν μπορούν να μειωθούν. Με αυτόν τον τρόπο μειώνονται.
Εμείς λέμε «ναι» στην ενιαία φορολόγηση όλων των εισοδημάτων, «ναι» στη φορολογική δικαιοσύνη, «όχι» στις εξαιρέσεις, «όχι» σε εύνοιες οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας. Γι’ αυτό λοιπόν και ειδικά όταν πρόκειται για εργαζομένους, για μισθωτούς του Δημοσίου -καλά, του ιδιωτικού τομέα ανάγονται σε άλλου είδους διαδικασίες- υπερασπιζόμαστε πάντα και τώρα, επί του προκειμένου, από θέση αρχής την ενσωμάτωση όλων αυτών των εκτάκτων επιδομάτων ή αποζημιώσεων ή κάθε είδους πρόσθετων παροχών στο βασικό μισθό. Και τότε πράγματι νοείται η ενιαία φορολόγηση, τότε πράγματι είναι πράξη φορολογικής δικαιοσύνης, πράξη ισονομίας και, εν πάση περιπτώσει, κατοχυρώνει τους εργαζομένους όχι μόνο της Βουλής, αλλά όλους τους μισθωτούς και κανείς δεν θα μπορούσε σ’ αυτή την περίπτωση να πει τίποτα αντίθετο.
Με αυτές τις σκέψεις, αυτή τη δεύτερη πρότασή σας δεν μπορούμε να την αποδεχθούμε και την καταψηφίζουμε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Το λόγο έχει ο κ. Ροντούλης. Έχετε κι εσείς αντίρρηση, κύριε Ροντούλη;
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Όχι, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω όμως ότι…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Διότι αν δεν έχετε αντιρρήσεις, κατά τον Κανονισμό, δεν χρειαζόταν να πάρετε το λόγο, αλλά εν πάση περιπτώσει.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Με την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, γιατί ήδη επιδείξατε μια ευγενική ανοχή έναντι των άλλων συναδέλφων, οι οποίοι θα μου επιτρέψουν, με όλη την εκτίμηση που τρέφω στο πρόσωπό τους, να τους πω ότι διέπραξαν ένα λάθος. Η σημερινή συζήτηση εδώ δεν είναι ούτε για την Ελληνική Στατιστική Αρχή, ούτε για την περικοπή του επιδόματος, ούτε για τον τρόπο επιλογής των ανωτάτων δικαστικών λειτουργών. Αυτά συζητήθηκαν στο παρελθόν, όταν συζητήσαμε το ν. 3832 ή τον ν. 3841/2010. Εδώ είναι μια άλλη διαδικασία.
Εγώ πήρα το λόγο μόνο και μόνο, κύριε Πρόεδρε, για να κάνω μία διευκρίνιση από την πλευρά του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού, η οποία είναι η εξής. Εμείς σαν Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός καταψηφίσαμε και το ν. 3832 και το ν. 3841. Κατανοούμε όμως την αναγκαιότητα, ότι αφ’ ης στιγμής υπάρχει ένα νομοθετικό δεδομένο, υπάρχει ένα συγκροτημένο νομοθέτημα που αναφέρεται είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση, η Βουλή θα πρέπει κατ’ ανάγκην να προσαρμόσει τον Κανονισμό της. Άρα λοιπόν στο πνεύμα της κατανόησης που δείχνουμε για τέτοιου είδους διαδικασίες, οι οποίες επιτυγχάνουν ακριβώς αυτή την ταύτιση, την ενσωμάτωση των νομοθετικών προβλέψεων στον Κανονισμό της Βουλής, ο κ. Βαϊτσης Αποστολάτος, ο εκπρόσωπός μας στην Επιτροπή Κανονισμού της Βουλής, υπερψήφισε. Απλώς να καταγραφεί η διαφωνία μας επί των νόμων που προανέφερα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Η οποία είχε καταγραφεί τότε, στη διαδικασία της συζήτησης και της ψήφισης εκείνων των νόμων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν δώσω το λόγο στον κ. Σκυλλάκο, να σας ανακοινώσω –γιατί μου ήρθε μετά από το κόμμα σας, κύριε Σκυλλάκο, αφού είχατε πάρει το λόγο- τη γνωστοποίηση από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος κ. Σπυρίδωνα Χαλβατζή ότι για τη συζήτηση αυτού του θέματος, δηλαδή των τροποποιήσεων του Κανονισμού της Βουλής, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας ορίζει ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον Βουλευτή κ. Αντώνη Σκυλλάκο.
Κύριε Σκυλλάκο, θέλετε να δευτερολογήσετε;
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ένα δίλεπτο αρκεί;
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Ναι.
Επί της διαδικασίας έχω να πω το εξής. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο δημιουργήθηκε αυτή η οξύτητα, όχι από δική μου ευθύνη. Προσπαθώ να είμαι νηφάλιος, όπως είμαι σε όλες τις Επιτροπές. Ίσως ακούσια καμιά φορά, αλλά συνειδητά να διαστρεβλώσω απόψεις δεν το κάνω, και το κόμμα μου, αλλά και προσωπικά εγώ. Δεν καταλαβαίνω γιατί οξύνθηκε τόσο πολύ η συζήτηση.
Δεύτερον, επί της ουσίας: Είναι ή δεν είναι ανεξάρτητη Αρχή η Ελληνική Στατιστική Αρχή; Το άρθρο 14 στην παράγραφο δ΄ λέει πώς η Διάσκεψη των Προέδρων με πλειοψηφία των 4/5 ορίζει τα μέλη των ανεξάρτητων Αρχών που προβλέπει το Σύνταγμα.
Μετά είναι η παράγραφος 5. Μιλάει για τα μέλη της Στατιστικής Αρχής, χωρίς να την ονομάζει «ανεξάρτητη», αν και δημοσιογραφικά έγινε συζήτηση και εδώ μέσα στην Αίθουσα όταν συζητιόταν το νομοσχέδιο για ανεξάρτητη Αρχή μιλούσαμε. Και παρακάτω, στην έκτη παράγραφο, που τροποποιείται για την ανάγκη να περάσει στον Κανονισμό της Βουλής η νέα ρύθμιση, λέει: «Η Διάσκεψη των Προέδρων καλεί, όταν το κρίνει αναγκαίο, οποιαδήποτε ανεξάρτητη Αρχή για θέματα σχετικά με την κατά το Σύνταγμα εκπλήρωση της αποστολής της και σχετικά με την Ελληνική Στατιστική Αρχή».
(SS)




(MB)
Την εξομοιώνει με τις Ανεξάρτητες Αρχές. Άρα, βεβαίως, οι δικαστές που επιλέγονται από την Διάσκεψη των Προέδρων δεν αποτελούν σαν σύνολο ή σαν ομάδα Ανεξάρτητη Αρχή. Αλλά, για να συντομεύσω το σκεπτικό μου είναι δύο τα προβλήματα. Το ένα είναι οι Ανεξάρτητες Αρχές και το άλλο ότι εγκρίνουμε πρόσωπα για το αν είναι ικανά, για το αν είναι έντιμα, για το αν είναι και παρέχουν εγγυήσεις αμεροληψίας. Γι’ αυτά ζητείται να πει γνώμη η Βουλή. Και η γνώμη μας είναι ότι έχει παρατραβήξει αυτή η υπόθεση. Είναι φύλλο συκής. Αυτό είναι η άποψή μας, να επιβεβαιώνονται αυτά από τη Βουλή, να εγκρίνονται αυτά από τη Βουλή και μετά αρχίζουν οι καταγγελίες, ενώ τους έχει εγκρίνει η Βουλή, και έχουμε και παραιτήσεις κ.λπ. κ.λπ. Γι’ αυτό χρειάζονται προσοχή αυτά τα πράγματα. Και η δική μας η άποψη ότι πρέπει να σταματήσει αυτή η υπόθεση των δήθεν Ανεξάρτητων ή αμερόληπτων προσώπων ή Αρχών.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κύριε Σκυλλάκο, επί της ουσίας έχει ο καθένας, πραγματικά, αναφαίρετο δικαίωμα και δεν μου πέφτει εμένα λόγος να ασκήσω κριτική ή να τοποθετηθώ επί της ουσίας έκφρασης της απόψεώς σας. Σεβαστή η άποψη. Εκείνο που προκάλεσε την προς στιγμή ένταση είναι το ακούσιο λάθος σας. Το ακούσιο λάθος ήταν η αναφορά στη Συνεδρίαση της Επιτροπής του Κανονισμού και είπατε ότι ειπώθηκαν και από εμένα διάφορα πράγματα. Εγώ δέχομαι το ακούσιο λάθος. Ήταν λάθος, δέχομαι το ακούσιο και τελειώνει εδώ αυτό το θέμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση των προτάσεων του Προέδρου της Βουλής...
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, να βάζουμε μαγνητόφωνα σ’ αυτές τις επιτροπές για να γνωρίζουμε τι λέγεραι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Τώρα μη με προκαλείτε πάλι. Θα σας πω. Θα αναγκαστώ να διαβάζω τα Πρακτικά της Επιτροπής εδώ.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Να διαβάσουμε τα Πρακτικά να δούμε τι λένε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Για πάρετε ξανά τα Πρακτικά.
Κύριε Σκυλλάκο, το κόμμα σας είναι πάρα πολύ σοβαρό κόμμα. Είναι πάρα πολύ σοβαρό κόμμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και η παρουσία του εδώ. Μη μειώνετε αυτή τη σοβαρότητα τώρα με τις επιμονές σας. Είπατε ακούσιο λάθος. Πράγματι. Δέχομαι το ακούσιο, αλλά ήταν λάθος σας.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των προτάσεων του Προέδρου της Βουλής για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Κοινοβουλευτικό) και για την μερική τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β΄-ΦΕΚ 51Α΄/10-4-1997), όπως ισχύει.
Ερωτάται το Σώμα: Γίνονται δεκτές οι ανωτέρω προτάσεις κατ’ αρχήν, κατ’ άρθρο και στο σύνολο;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτές, δεκτές.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Συνεπώς, οι προτάσεις για την τροποποίηση των διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Κοινοβουλευτικό) και για την μερική τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β΄-ΦΕΚ 51Α΄/10-4-1997) όπως ισχύει, έγιναν δεκτές κατ’ αρχήν, κατ’ άρθρο και στο σύνολο, κατά πλειοψηφία και έχουν ως εξής:
(Να καταχωριστεί το κείμενο των προτάσεων)











ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ’ ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς το την ψήφιση στο σύνολο των παραπάνω προτάσεων.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος):Το Σώμα παρέσχε την ζητηθείσα εξουσιοδότηση.
Και τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας ενημερώσω ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προτείνει σύμφωνα με το άρθρο 44, παρ. 1 του Κανονισμού της Βουλής την επανασύσταση της Διακομματικής Επιτροπής για την εξέταση του Σωφρονιστικού Συστήματος της χώρας και των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων, η οποία είχε λειτουργήσει κατά τη διάρκεια της ΙΒ΄ περιόδου, αλλά διελύθη αυτοδικαίως πριν καταλήξει στη σύνταξη εκθέσεως λόγω της λήξεως της βουλευτικής περιόδου.
Επίσης, ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κ. Γιώργος Καρατζαφέρης προτείνει τη σύσταση Διακομματικής Επιτροπής για τη μελέτη του μεταναστευτικού προβλήματα σύμφωνα με το άρθρο 44, παρ. 1 του Κανονισμού της Βουλής.
Η Διάσκεψη των Προέδρων στη συνεδρίαση της 19ης Μαρτίου του 2010 ομόφωνα αποδέχτηκε τις προτάσεις αυτές, τις οποίες εισήγαγα εγώ στη Διάσκεψη και για λόγους αποτελεσματικής λειτουργίας των Επιτροπών προτείνει η Διάσκεψη 15μελή σύνθεση κατ’ αναλογία της δύναμης των κομμάτων.
Προτείνω επίσης προθεσμία υποβολής των εκθέσεων των ως άνω Επιτροπών μέχρι το τέλος της Β΄ Συνόδου της παρούσης περιόδου. Να υπάρξει η δυνατότητα δηλαδή μέχρι το τέλος της Β΄ Συνόδου, που σημαίνει μέχρι του χρόνου τον Ιούνιο, περίπου, σε ένα έτος και κάτι, να μπορέσουν να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους και να υποβάλουν τις εκθέσεις γι’ αυτά τα τόσο σημαντικά θέματα.
Ερωτάται το Σώμα: Γίνονται δεκτές οι ανωτέρω προτάσεις;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτές, δεκτές.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Συνεπώς, το Σώμα απεδέχθη ομοφώνως τις προτάσεις και αποφασίζει τη σύσταση Διακομματικών Επιτροπών σύμφωνα με το άρθρο 44, παρ. 1 του Κανονισμού της Βουλής και με προθεσμία υποβολής των εκθέσεων μέχρι το τέλος της Β΄ Συνόδου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα εισερχόμεθα στην ημερήσια διάταξη της
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Συνέχιση της συζήτησης επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Αποκατάσταση φορολογικής δικαιοσύνης, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και άλλες διατάξεις».
Θα συνεχίσουμε από τον κατάλογο των συναδέλφων που δεν είχαν προλάβει να πάρουν το λόγο επί της αρχής πριν την ονομαστική ψηφοφορία. Αρχίζουμε τη διαδικασία αυτή με τον κ. Μουσουρούλη, το συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας.
Υπενθυμίζω ότι ο συνολικός αριθμός των συναδέλφων που είναι από τον προηγούμενο κατάλογο μαζί με τους συναδέλφους που ενεγράφησαν για τη συζήτηση επί των άρθρων, ανέρχεται σε εβδομήντα. Άρα, σημαίνει ότι και σήμερα είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να συνεχίσουμε μετά τα μεσάνυχτα, δηλαδή να μην τελειώσουμε πριν τις 12.00΄, εκτός εάν αποδεχθείτε να υπάρξει μία μείωση του χρόνου των ομιλητών. Αλλά και χθές όταν το προτείναμε δεν έγινε αποδεκτό.
Ας αρχίσουμε τη συζήτηση και βλέπουμε με την εξέλιξη. Βέβαια έχουμε και την αυριανή διαδικασία για την ολοκλήρωση της συζήτησης επί των άρθρων, αλλά είναι μεγάλος ο αριθμός των ομιλητών. Κατανοητό λόγω του ενδιαφέροντος και της σημασίας του νομοσχεδίου.
Τέλος, υπενθυμίζω για μία ακόμη φορά, ο κ. Λεβέντης είναι εδώ, μου το υπενθυμίζει και αυτός, άρα θα το τηρήσει μόλις αναλάβει να διευθύνει τη συζήτηση σε λίγο, την αναγκαιότητα αυστηρής τήρησης του διατιθεμένου χρόνου.
Ο κ. Μουσουρούλης, λοιπόν, έχει το λόγο.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Για όλους, όμως, κύριε Πρόεδρε!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Για όλους, κύριε Ροντούλη.
Ορίστε, κύριε Μουσουρούλη έχετε το λόγο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Αν δεν ήμουν λίγος άτυχος το πρωί πριν τις ομιλίες των Αρχηγών και την ονομαστική ψηφοφορία, θα είχα διαδεχθεί στο Βήμα τον εξαιρετικό συνάδελφο, τον κ. Μίμη Ανδρουλάκη. Και λέω συνάδελφο με κάποια συστολή, διότι πρόκειται για έναν πολιτικό ο οποίος παράγει ποιότητα στον πολιτικό του λόγο.
Σήμερα βαθμολόγησε την κυβέρνηση σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο. Δεν μας είπε όμως αν τη βαθμολόγησε με άριστα το 10 ή το 20. Η βαθμολογία ήταν κοντά στο 10. Αυτό σημαίνει ότι είτε επιεικής ήταν είτε αυστηρός, σίγουρα θα έβαζε πολύ κακό βαθμό στην Κυβέρνηση σε ό,τι αφορά τον πανηγυρικό χαρακτήρα που έδωσε σ' αυτό το νομοσχέδιο κατά τη σημερινή συζήτηση αλλά και τις προηγούμενες ημέρες. Ακούσαμε, κύριε Υπουργέ, για τομή, για μία τεράστια μεταρρύθμιση, για μία επαναστατική αλλαγή, για μία τυπική περίπτωση της Κυβέρνησης ότι δεν κάνει μερεμέτια και βέβαια για μία ξεκάθαρη σφραγίδα προοδευτικής αντίληψης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτά περίπου είχε πει και ο Πρωθυπουργός όταν συζητήθηκε το νομοσχέδιο αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ)
Εγώ δικαιολογώ τους συναδέλφους του ΠΑ.ΣΟ.Κ. διότι δεν είχαν άλλο τρόπο για να αποδώσει η επικοινωνιακή επένδυση που έχει γίνει στη λογική του παραλάβαμε κατεστραμμένο κράτος, πήραμε δύσκολα μέτρα που το αλλάζουν και η ανάπτυξη έρχεται. Αυτά, όμως, δεν αρκούν για να κάνουν ενδιαφέρουσα τη συζήτηση για ένα σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο της οικονομίας, όπως είναι το φορολογικό. Η ουσία, λοιπόν, είναι να γνωρίζεις ποιο εργαλείο χρειάζεσαι, πότε πρέπει να το εφαρμόσεις και βέβαια να το έχεις σχεδιάσει κατάλληλα. Νομίζω ότι αυτά τα τρία πράγματα δεν συμβαίνουν.
Η Κυβέρνηση θυμίζει λίγο την αμερικάνικη παροιμία για κάποιον λέει που κρατάει σφυρί, όλα μοιάζουν με καρφιά, όπως και οι λέξεις ανάπτυξη, σταθερότητα, απασχόληση, αλλά και δικαιοσύνη, ρεαλισμός, ανταποδοτικότητα. Λέξεις, καρφιά δηλαδή, που χρησιμοποιήθηκαν αφειδώς από συναδέλφους μέσα και έξω από την Αίθουσα. Το αποτέλεσμα όμως δεν θα είναι η τομή που φιλοδοξείτε να κάνετε μ' αυτό το νομοσχέδιο, αλλά μερικά σπασμένα δάχτυλα και μάλιστα χωρίς λόγο.
Και θέλω να το εξηγήσω αυτό. Βρισκόμαστε σε μία περίοδο ύφεσης. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δύο και μοναδικές πραγματικές αξίες που υπάρχουν στην οικονομία, δηλαδή η απασχόληση και το ρευστό μειώνονται. Όταν όμως δεν κάνεις κάτι ουσιαστικό για να αυξηθούν αυτές οι οικονομικές αξίες, τότε το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα θα μετεξελιχθεί σε ένα τεράστιο, σε ένα μεγάλο κοινωνικό θέμα. Τότε, όμως, θα είναι αργά.

(GK)











(1SS)
Ο χρόνος και ο τρόπος χρήσης του εργαλείου δεν θα είναι οι ίδιοι και τότε δυστυχώς δεν θα έχει καμία σημασία το πόσο είναι κατάλληλο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση κατά τη γνώμη μου κάνει τα δύσκολα δυσκολότερα. Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω μερικά πράγματα. Ως Αντιπολίτευση στηρίζατε, κύριοι συνάδελφοι, ανεδαφικά προνόμια και απαιτήσεις. Σήμερα που είστε αντιμέτωποι με τη σχέση που έχουν όλα αυτά με το πρόβλημα, τι ακριβώς κάνετε;
Θέλω να ρωτήσω πώς είναι δυνατόν επί έξι μήνες να μην έχετε ασχοληθεί καθόλου με τη βελτίωση της παραγωγικότητας, το μοναδικό δηλαδή κριτήριο που καθορίζει μισθούς και απόδοση κεφαλαίων, που είναι και οι δυο βασικές πηγές εισοδήματος.
Πιστεύετε δηλαδή, κύριε Υπουργέ, ότι μόνο με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη των επιχειρήσεων που επενδύονται, θα λυθεί το πρόβλημα; Πείτε μας ποια εργαλεία έχετε δημιουργήσει, για να ενδυναμωθεί το επενδυτικό περιβάλλον της χώρας. Αντίθετα, παγώσατε τον αναπτυξιακό, ακινητοποιήσατε το Ε.Σ.Π.Α. και ασχοληθήκατε με το πιο ανταγωνιστικό κομμάτι που είναι η ναυτιλία.
Αμέσως μετά τη διάλυση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας συνεχίζετε με τις αλλαγές στους συντελεστές φορολόγησης για τους ναυτικούς που θα απομακρύνουν –και αυτό το σημειώνω και το τονίζω- ακόμα περισσότερο τους νέους από το ναυτικό επάγγελμα, αλλά βέβαια και με το νομοσχέδιο συνεχίζετε, με τις ρυθμίσεις που έχετε κάνει για τις ναυτιλιακές εταιρείες στα κίνητρα επαναπατρισμού κεφαλαίων.
Πώς είναι δυνατόν –ρωτώ και πάλι- με τόσο χαμηλή ανταγωνιστικότητα να αυξάνετε τόσο πολύ τους άμεσους φόρους και με τέτοια πτώση της κατανάλωσης να αυξάνετε τόσο πολύ τους έμμεσους φόρους; Αυτά τα δυο πράγματα είναι ασυμβίβαστα και θα κάνουν το δανεισμό ακόμα πιο ακριβό. Σίγουρα πάντως θα εξανεμίσουν την οποιαδήποτε ελάφρυνση υπάρχει στα χαμηλά εισοδήματα.
Τέλος, πώς είναι δυνατόν να χρειάζεται περισσότερη τόνωση του ανταγωνισμού και εσείς να κάθεστε και να κοιτάτε τις αγορές, χωρίς να μας λέτε τι ακριβώς θα κάνετε;
Μέχρι τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η Κυβέρνηση δεν ήταν έτοιμη. Και όντως δεν ήταν. Γι’ αυτό ασχολείται με το χθες και το προχθές. Τώρα που αποδεικνύεται ότι δεν είναι σε θέση να ασχοληθεί, να προγραμματίσει το αύριο, δηλαδή να το ξελασπώσει –όπως είπε το πρωί και ο κ. Τσίπρας- τα πράγματα είναι διαφορετικά και καταλήγει σε μια εισπρακτική λογική.
Θα θυμίσω εδώ τι είχε πει ο Υπουργός κ. Παπακωνσταντίνου στις 10 Σεπτεμβρίου 2008. Είχε πει: «Σε μια στιγμή που η οικονομία βρίσκεται σε κρίση πρέπει να προσθέτεις στην οικονομία και όχι να αφαιρείς. Πρέπει να στηρίζεις το εισόδημα και την οικονομική δραστηριότητα και όχι να τη στραγγαλίζεις, να στραγγαλίζεις την κατανάλωση με φορολογικά μέσα.»
Αλήθεια, με τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τα μεσαία νοικοκυριά, την κτηματαγορά, τις επιχειρήσεις, προσθέτουμε ή αφαιρούμε στην οικονομία; Και είναι αυτό προοδευτική αντίληψη, που είχε πει και ο Πρωθυπουργός, όταν συζητούσαν το νομοσχέδιο αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο;
Ας μην αναφερθώ εδώ στην περιφερειακή ανάπτυξη ή στη νησιωτική πολιτική που είχατε εξαγγείλει και ακούμε και ξανακούμε για το μεταφορικό ισοδύναμο και όλα αυτά που θα κάνετε για την περιφερειακή ανάπτυξη ή ακόμη και για την πράσινη ανάπτυξη που μέσα στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου έχει παραπεμφθεί και αυτή στις καλένδες.
Όλα αυτά μου δίνουν την εντύπωση ότι λιώνουν όπως το χιόνι στον πάγο. Και επειδή αναφέρθηκα στον πάγο, θα σταθώ λίγο σε μια πολύ ωραία αποστροφή του δημοσιογράφου κ. Παπαχελά, ο οποίος έγραψε ότι η Κυβέρνηση μοιάζει με τον καπετάνιο του Τιτανικού που αντί να πει στον ύπαρχο να στρίψει πριν είναι πολύ αργά, παρακολουθεί μια διάλεξη για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας ή την τέχνη της ηγεσίας. Κάτι για την Αριστερά. Τώρα πρέπει πρωτίστως να μας ενδιαφέρει η σωτηρία του Τιτανικού και όχι οι ανέσεις που προσφέρει η πρώτη θέση ή ο τρόπος που αποκτήθηκε το εισιτήριο για την πρώτη θέση.
Πάντως, η κατάσταση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα ήταν έτσι αν δεν την είχατε δραματοποιήσει τόσο επιπόλαια. Δεν θα ξαναπώ –τα έχουμε πει πάρα πολλές φορές- για τον τρόπο που αυξήθηκε το έλλειμμα και για όλα αυτά που έχουν γίνει μέχρι τώρα.
Όμως, αφού έθιξα το θέμα –και θα παρακαλούσα να με ακούσει ο Υπουργός- θα ήθελα να μου πείτε γιατί δεν εξαντλήσατε τις πιθανότητες αξιοποίησης, τις συνθήκες για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη γνωστή Συνθήκη της Λισσαβώνας και συγκεκριμένα το άρθρο 122.
Το λέω αυτό για τους κυρίους συναδέλφους που δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτά. Δεν έχει ενεργοποιηθεί αυτό για καμία άλλη χώρα. Ωστόσο, τι λέει αυτό το άρθρο; Λέει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θεσπίζει κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης ενός κράτους-μέλους, ιδίως για την ανεργία. Βάζει ένα κόμμα, όμως όλα τα υπόλοιπα ισχύουν.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, λοιπόν, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, θα μπορούσε να καλέσει την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να θεσπίσουν έναν κανονισμό που να επέτρεπε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να δώσουν εγγυήσεις προς εκείνες τις τράπεζες που θα δάνειζαν την Ελλάδα με καλύτερους όρους.
Οι εγγυήσεις αυτές, αν είχαμε πετύχει να βγάλουμε έναν τέτοιο κανονισμό, θα εκταμιεύονταν μόνο στην περίπτωση χρεοκοπίας του δανειζόμενου, κάτι το οποίο προφανώς δεν ισχύει.
(Στο σημείο αυτό χτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Τελείωσε ο χρόνος σας, κύριε συνάδελφε.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Εσείς αγνοήσατε το θεσμό και καταφύγατε στην επινόηση και αντί να το δείτε αυτό, επιλέξατε δυστυχώς τις αγριάδες με τα πιστόλια πάνω στο τραπέζι.
Μια κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κρίνεται από την αντιστοιχία του προγραμματικού της λόγου με την κυβερνητική εφαρμογή του και από την ικανότητά της να διαχειριστεί μια κρίση.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Λήξη του χρόνου σας. Κύριε Μουσουρούλη, σας παρακαλώ. Ακούσατε τις κατηγορίες από συναδέλφους προηγουμένως ότι δίνεται σε κάποιους ανοχή χρόνου. Σας παρακαλώ να μην έχουμε αυτή την αντιδικία.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Το λόγο έχει ο Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο Νομό Βοιωτίας κ. Βασίλειος Τόγιας για οκτώ λεπτά.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΟΓΙΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι συζητάμε ένα εξαιρετικά κρίσιμο, σημαντικό και σοβαρό νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο το οποίο αποκρυσταλλώνει και εκφράζει βουλήσεις, καταγράφει πολιτικές επιλογές και εν τέλει εκφράζει τι θέλει να κάνει η κάθε κυβέρνηση, όταν αναλαμβάνει την τύχη αυτού του τόπου.
Χωρίς αμφιβολία, δεν υφίσταται κοινωνική δικαιοσύνη δίχως φορολογική δικαιοσύνη. Και το ζητούμενο είναι η σκοπιμότητα της κάθε φορά φορολογικής επέμβασης που αυτή η εκτελεστική εξουσία σκοπεύοντας στη δίκαιη κατανομή των βαρών, σκοπεύοντας να συλλάβει εκείνους που δεν πληρώνουν και ζουν σε βάρος των πολλών και σε βάρος του κοινωνικού κράτους, σε βάρος γενικώς του συνόλου.
Το ότι οι στόχοι όλων των κυβερνήσεων ήταν να έχουμε ένα φορολογικό νομοσχέδιο δίκαιο και αποτελεσματικό, αυτό είναι κοινός τόπος όλων. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι το εξής: Έχουμε μπροστά μας ένα δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό νομοσχέδιο; Θα έχει η χώρα, μετά την ψήφιση, αποτελεσματική και δίκαιη φορολογική νομοθεσία;
Παρακολουθώ τις εναγώνιες ομιλίες και τις τοποθετήσεις των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας και του ίδιου του Προέδρου της. Αδυνατούν να κρύψουν την αυτονόητη πραγματικότητα, η οποία άλλωστε αυτονόητη πραγματικότητα δεν μπόρεσε να τύχει υπεράσπισης ή να υπηρετηθεί από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας με αλλεπάλληλα φορολογικά νομοσχέδια σε μια ολόκληρη πενταετία και έτσι η χώρα έμεινε από έσοδα και η χώρα δεν έχει φορολογική νομοθεσία που να υπηρετεί και την πολιτεία και το κοινωνικό κράτος και τους πολίτες.
Αυτονόητες πραγματικότητες φέρνει αυτό το νομοσχέδιο, προεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Είναι αυτονόητη πραγματικότητα, αλλά τι να κάνουμε; Ήταν αυτονόητο κεκτημένο, αλλά το ζητούσαμε πολύ καιρό. Μα, ήταν πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί επιτέλους μια ενιαία τιμαριθμοποιημένη φορολογική κλίμακα; Αυτή είναι η ουσία του νομοσχεδίου.
Μιλάτε για ποιότητα. Το πιο απλό πράγμα που ήταν να γίνει, έγινε. Όλοι πλέον φορολογούνται με τον ίδιο τρόπο και το κράτος μεταχειρίζεται όλους τους πολίτες δίκαια και ισότιμα. Αυτό, παρόλο που είναι αυτονόητο, αποτελεί μεγάλο κεκτημένο και μεγάλη κατάκτηση μιας πολιτικής εξουσίας που έχει τη βούληση να το κάνει. Γιατί εσείς δεν είχατε τη βούληση να το κάνετε.
Όπως επίσης είναι αυτονόητο, αλλά πρέπει να γίνει, το εξής: Τη δικαιοσύνη στα φορολογικά βάρη πρέπει κάπως να την εκφράσεις. Τώρα στο νομοσχέδιο προβλέπεται ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Μπροστά στο ισοπεδωτικό φόρο που είχατε επί των κυβερνήσεών σας, αυτό είναι απόδειξη φορολογικής δικαιοσύνης.
Πολύς λόγος έγινε για τα κέρδη, τα αδιανέμητα και τα διανεμόμενα. Δεν είναι φορολογική δικαιοσύνη, δεν είναι αναπτυξιακή πρόκληση, δεν είναι μέτρο που βοηθά την ανάπτυξη τα κέρδη που δεν επενδύονται να φορολογούνται όπως όλα τα άλλα, να μπαίνουν σε μια ενιαία κλίμακα και μάλιστα να υπεισέρχονται και τα φυσικά πρόσωπα; Γιατί γινόντουσαν φορολογικές λαθροχειρίες όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα.

(SM)
(GK)
Ή μήπως δεν είναι αναπτυξιακό μέτρο τα κέρδη που δεν διανέμονται, να επανεπενδύονται; Και εδώ θα έλεγα ότι το νομοσχέδιο θα μπορούσε να είναι πιο τολμηρό, να έχει ακόμα μικρότερο φορολογικό συντελεστή, αλλά αυτός ο φορολογικός συντελεστής να συνοδεύεται από όρους και προϋποθέσεις επένδυσης και διατήρησης θέσεων εργασίας. Αυτά είναι αναμφισβήτητα. Και αυτή είναι η βασική φιλοσοφία του φορολογικού νομοσχεδίου.
Η φοροδιαφυγή, όμως, που γίνεται προσπάθεια να συλληφθεί και να αντιμετωπιστεί με αυτό το φορολογικό νομοσχέδιο, θέλει κατά τη γνώμη μου να συνοδευτεί και από άλλα μέτρα πολιτικής, γιατί ο κόσμος, η κοινωνία όλη δεν αγωνιά μόνο για τη φοροδιαφυγή και τους φοροδιαφεύγοντες. Αγωνιά και ζητά από την πολιτική εξουσία να αντιμετωπίσει τον κλεμμένο πλούτο. Ο λόγος «που πήγαν τα κλεμμένα» ζητάει απάντηση. Και αυτό δεν γίνεται μόνο με φορολογικές παρεμβάσεις.
Το «που πήγαν τα κλεμμένα», πρέπει να αντιμετωπιστεί με ένα δραστικό «πόθεν έσχες». Ένα «πόθεν έσχες» το οποίο και να κάνει χρήση αναδρομική και για όλους τους φορολογούμενους από εδώ και πέρα, να καθορίζονται τα περιουσιακά στοιχεία που πρέπει να απογράφουν στην αρχή και στο τέλος της χρονιάς οι φορολογούμενοι και να τα δηλώνουν στην εφορία με την αρχική δήλωση φορολογίας εισοδήματος.
Η μεταβολή των περιουσιακών στοιχείων πρέπει να δικαιολογείται από το δηλωθέν εισόδημα χρήσης και αν όχι, να αναζητείται ο δρόμος του χρήματος. Έτσι θα βρεθούν τα κλεμμένα. Τι έγιναν; Περιουσιακά στοιχεία; Καταθέσεις; Τίτλοι; Ομόλογα; Μετοχές; Πίνακες; Χρυσός; Οτιδήποτε. Και έτσι θα δώσουμε απάντηση ουσιαστική, όσα δεν δικαιολογούνται, δεσμεύονται αμέσως.
Και πρέπει να αποφασίσουμε και στην δέσμευση, αλλά και στη δήμευση ή στην κατάσχεση εις χείρας τρίτων. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που φοροδιέφυγαν, δεν είναι μόνο ο πλούτος που δεν καταγράφεται και δεν συλλαμβάνεται φορολογικά, είναι ο άδηλος πλούτος που έγινε πλούτος κλοπιμαίος. Για εκείνους που δεν μπορούμε να πούμε για μια ακόμα φορά «ότι έγινε, έγινε και το ξεχνάμε».
Κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνησή μας και ο Πρωθυπουργός είμαστε ικανοί να εφαρμόσουμε ένα τέτοιο δραστικό σύστημα. Και τη φοροδιαφυγή να αντιμετωπίσουμε, αλλά και να δώσουμε στο εναγώνιο ερώτημα όλου του κόσμου την απάντηση όχι πια στην ατιμωρησία και όχι στην χειρότερη μορφή της που είναι η οικονομική εγκληματικότητα, γιατί το κλέψιμο του δημόσιου πλούτου και η φοροδιαφυγή ταυτίζονται, είναι στοιχεία εγκληματικότητας.
Αυτό το σύστημα και αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί τομή συνοδευόμενο από ένα δραστικό πόθεν έσχες, θα δώσει απάντηση σε αυτό που όλοι περιμένουμε. Θα δώσει ανάταξη πρώτα από όλα και στα δημόσια έσοδα, θα δώσει αίσθημα δικαιοσύνης σε όλους του πολίτες, θα τονώσει το κοινωνικό κράτος και θα αποκαταστήσει την αξιοπιστία της πολιτικής εξουσίας.
Κανένας δεν θέλει να κοροϊδεύεται πλέον και κανένας δεν εμπαίζεται.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Έληξε ο χρόνος, παρακαλώ ολοκληρώστε.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΟΓΙΑΣ: Τελειώνω κύριε Πρόεδρε.
Εν τέλει το νομοσχέδιο θα κριθεί στην πράξη. Δεν είναι μόνο ένας νόμος που ψηφίζεται. Χρειάζονται ελεγκτικοί μηχανισμοί να παρακολουθούν και να ελέγχουν την εφαρμογή όλων αυτών των διατάξεων. Είναι από τις τελευταίες ευκαιρίες, η ευκαιρία που μας δίνεται αυτή τη στιγμή. Το νομοσχέδιο είναι τομή και η υλοποίησή του θα πάει μπροστά και την οικονομία και τη χώρα αλλά και την ίδια την πολιτική.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Σας ευχαριστούμε και εμείς.
Το λόγο έχει, ο κ. Κωνσταντίνος Τζαβάρας.
Ορίστε, κύριε Τζαβάρα έχετε, το λόγο αυστηρώς για οκτώ λεπτά.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Είναι όντως ιστορική η σημερινή ημέρα, γιατί συζητείται ενώπιον της εθνικής αντιπροσωπείας ένα νομοσχέδιο του οποίου οι σαρωτικές συνέπειες στην οικονομική ζωή είναι δεδομένες, αλλά φοβούμαι ότι μαζί με αυτές ιδρύει και πολύ μεγάλου βεληνεκούς κακά. Κακά που αφορούν πρώτα απ’ όλα έναν πολιτισμό δυόμισι χιλιάδων ετών.
Αυτόν τον πολιτισμό που τον επινόησε η ελληνική πρωτοτυπία στην οποία ανήκει και το ιστορικό προνόμιο να επινοήσει το θεσμό του συνηγόρου, ο οποίος από τότε που ενεπλάκη στην υπόθεση της δίκης έδωσε αγωνιστικό περιεχόμενο. Έκανε τη διαδικασία -που μέχρι τότε είχε ο ηγεμόνας- απόδοσης δικαίου, μία υπόθεση αγώνα για τη δικαιοσύνη.
Και είναι πλέον γνωστό -και δεν χρειάζεται να το υπομνήσω- ότι εκεί γύρω στα μέσα του 5ου π.χ. αιώνα όταν τα τυραννικά καθεστώτα άφηναν τη θέση τους στη μεγάλη Ελλάδα στις δημοκρατίες, αυτοί που ανέλαβαν να αγωνιστούν για την ανάκτηση των περιουσιών που είχαν οι τύραννοι οικειοποιηθεί από τους πολίτες, ήταν οι δικηγόροι.
Αυτούς τους δικηγόρους, αυτό το λειτούργημα που το σεβάστηκαν όλες οι γενιές και όλοι οι πολιτισμοί, έρχεται σήμερα η Κυβέρνηση με το νομοσχέδιο, να το οδηγήσει στην περιωπή ενός εμπορικού διαδικαστικού ζητήματος για το οποίο βεβαίως, επιβάλλει το ΦΠΑ κατά τρόπο που -για μένα και για δεκάδες χιλιάδες λειτουργούς της δικαιοσύνης με την αγωνιστική έννοια που προείπα- δημιουργεί ζόφου ψυχής. Γιατί εν τοις πράγμασι πλέον με το άρθρο 62 του συζητούμενου νομοσχεδίου καταργείται ο δημόσιος χαρακτήρας του δικηγορικού λειτουργήματος.
Απορώ, γιατί το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής δεν αφιέρωσε έστω μια σκέψη για το ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση αναγνωρίζεται κατά τρόπο που αντιφάσκει με την ισχύουσα νομοθεσία της ελληνικής πολιτείας, ότι οι διαδικασίες που έχουν σχέση με την παροχή δικηγορικών υπηρεσιών, είναι διαδικασίες εμπορικού ιδιωτικού χαρακτήρα.
Και όμως, από το 1954 ήδη, τότε που ο Έλληνας νομοθέτης ίδρυε με τον Κώδικα Περί Δικηγόρων, το λειτούργημα του δικηγόρου στο άρθρο 63, προέβλεψε ότι ο δικηγόρος είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός. Και στη συνέχεια στη διάταξη του άρθρου 68 του νομοθετικού διατάγματος 3026/1954, δηλαδή, του Κώδικα Περί Δικηγόρων προβλέπει ακόμα και σήμερα, ότι το λειτούργημα του δικηγόρου είναι ασυμβίβαστο με οποιαδήποτε υπηρεσία και οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα έχει σχέση με το εμπόριο ή τουλάχιστον προσβάλλει την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία του λειτουργού της Θέμιδας, που λέγεται δικηγόρος.
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, όντας δεδομένη η πολύ μεγάλης σημασίας αυτή ανατροπή, πόσοι εξ υμών που γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει δημοσίου χαρακτήρα παροχή δικηγορικών υπηρεσιών, επαναλαμβάνω, πόσοι εξ υμών αντιλαμβάνονται αυτό το μεγάλο θεσμικό σεισμό που προκαλεί στη νομοθεσία και κυρίως στο θεσμικό πεδίο της απονομής της δικαιοσύνης, η διάταξη του άρθρου 62.
(DE)

(1SM)
Είναι δεδομένο ότι δεν μπορούν να υπαχθούν στο Φόρο της Προστιθέμενης Αξίας που επιβάλλεται σε εμπόρους και αφορά εμπορικές δραστηριότητες, υπηρεσίες δημοσίου χαρακτήρα. Τέτοιες υπηρεσίες είναι οι δικηγορικές υπηρεσίες. Και απορώ, επαναλαμβάνω, γιατί ο Υπουργός επιμένει με αυτό τον τρόπο να καταργεί την ουσία του δικηγορικού λειτουργήματος. Και παράλληλα, αυτό που απαξιώνει αυτό το δημόσιο λειτούργημα είναι ότι επιλέγει το ιατρικό επάγγελμα για να κάνει μια εξαίρεση, επειδή δήθεν υπάρχει μια ευρωπαϊκή Οδηγία η οποία εντέλλεται τα ανάλογα.
Όμως, αυτό για το οποίο κανένας δεν εφρόντισε να ενημερωθεί, είναι ότι και από τον ιατρικό κώδικα δεν προβλέπεται παρόμοια διάταξη σαν του άρθρου 63 του Κώδικα περί Δικηγόρων, δηλαδή, το ιατρικό επάγγελμα και ως λειτούργημα ακόμα εάν εννοηθεί, δεν είναι δημοσίου χαρακτήρα υπηρεσία. Είναι υπηρεσία που αποτελεί επαγγελματική δραστηριότητα επιστημονικού χαρακτήρα, αλλά κατά πάσα περίπτωση δεν έχει το χαρακτήρα της δημόσιας υπηρεσίας.
Αξίζει, λοιπόν -με θλίψη μου το λέω- να ασχοληθεί κάποιος σοβαρά με αυτό το ζήτημα και τουλάχιστον να κρατήσει το δικαστικό πεδίο και ειδικά το πεδίο που έχει σχέση με την απονομή της δικαιοσύνης και την πρόβλεψη που υπάρχει στον Κώδικα περί Δικηγόρων για το δημόσιο χαρακτήρα του δικηγορικού λειτουργήματος στην περιωπή που του επιφύλαξε όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός σε μια συνέχεια δυόμισι χιλιάδων ετών.
Κύριοι, οφείλετε να απολογηθείτε, γιατί, πράγματι, στην πρεμούρα την οποία έχετε για να οδηγήσετε τον ελληνικό λαό σε μια αφαίμαξη οικονομική, αφήσατε μαζί με τα απόνερα να σας φύγει και το μωρό. Και σε αυτή την περίπτωση αυτό που πραγματικά θεωρώ ότι είναι αδιανόητο, είναι να νομοθετεί η ελληνική Βουλή κατά τρόπο που δεν αντιφάσκει απλώς με την ισχύουσα νομοθεσία, αλλά παραβιάζει στοιχειώδεις αρχές και αξίες του πολιτισμού αυτού που έχει σχέση με το λειτούργημα του συνηγόρου, ο οποίος πολιτισμός την ιστορική του κοιτίδα την επέλεξε να είναι η ελληνική ψυχή και η ελληνική σκέψη.
Θα πρέπει, λοιπόν, να αποσυρθεί η συγκεκριμένη διάταξη και επιτέλους θα πρέπει να αντιληφθείτε ότι δεν φορολογείτε τους δικηγόρους με αυτό τον επιρριπτόμενο στην κατανάλωση φόρο. Αυτό που κάνετε είναι να αυξάνετε το κόστος των παρεχομένων δικηγορικών υπηρεσιών, αλλά και των υπηρεσιών των άλλων νομικών επαγγελμάτων σε ποσοστό 21%. Δεν πρέπει να είστε υπερήφανοι για αυτού του είδους τις πρωτοβουλίες και παρακαλώ να αποσύρετε τη συγκεκριμένη διάταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Εμείς ευχαριστούμε, κύριε Τζαβάρα.
Το λόγο έχει ο κ. Καλαφάτης για οχτώ λεπτά.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία την οποία βιώνουμε ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες αυτό που απαιτείται από την πολιτική ηγεσία είναι σταθερή τροχιά, σταθερό χέρι του τιμονιέρη, αποφασιστικότητα, λήψη αποφάσεων άμεσα, εφαρμογή πολιτικών που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινή οικονομία, στην καθημερινή διαβίωση των συμπολιτών μας.
Αντί αυτού, τους τελευταίους μήνες, όσον αφορά τα οικονομικά ζητήματα της χώρας μας, βλέπουμε μια σειρά παλινωδιών, δηλώσεων, αντιφατικών μηνυμάτων που εκπέμπονται από την Κυβέρνηση, πράγμα το οποίο, βεβαίως, δυσχέρανε την όλη οικονομική κατάσταση και δυσχέρανε, βεβαίως και σε μέγιστο βαθμό και τους χειρισμούς της ίδιας της Κυβέρνησης, όπου, είτε με τη διγλωσσία, είτε με το μπρος-πίσω, είτε με την αναβλητικότητα, είτε με την παύση συγκεκριμένων πολιτικών οι οποίοι προσέβλεπαν κυρίως στην επίτευξη αναπτυξιακών στόχων, αυτό που κατάφεραν είναι να επιδεινώσουν το οικονομικό κύρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παγκοσμίως, να επιδεινώσουν τη θέση μας και την αντιμετώπιση που έχουν οι αγορές απέναντι στη χώρα μας. Και βεβαίως, δηλώσεις, όπως είναι αυτές που αφορούσαν πιστόλια, που αφορούσαν, αν θέλετε, ζητήματα που είχαν να κάνουν με τη διόγκωση των προβλημάτων που αντιμετώπιζε η χώρα μας, με σκοπό να εξυπηρετηθούν εσωκομματικές σκοπιμότητες, τελικά επέφεραν μεγάλο πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας.
Και έρχεται αυτό το νομοθέτημα, το οποίο θα έπρεπε να είναι μέρος μια γενικότερης προσπάθειας ανάκαμψης της εθνικής οικονομίας, θα έπρεπε να είναι ένα συμπληρωματικό εργαλείο ανάμεσα στα άλλα εργαλεία τα οποία διαθέτει η Κυβέρνηση. Όμως, πολλά απ’ αυτά τα έχει θέσει σε αχρησία και πολλών αυτών τη χρήση έχει σταματήσει, γιατί προφανώς δεν ενέπνεε, αν θέλετε, την Κυβέρνηση να συνεχίσει πολιτικές τις οποίες είχε ξεκινήσει η προηγούμενη κυβέρνηση.
Αναφέρομαι, φυσικά, σε μια σειρά μέτρων αναπτυξιακής στόχευσης, όπως είναι οι συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, όπως είναι ο Αναπτυξιακός Νόμος ο οποίος διεκόπη, σταμάτησε, ακυρώθηκε για να επανέλθει -σε πόσους μήνες δεν γνωρίζει κανείς- όπως είναι το Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων, που, βεβαίως, ενεργοποιήθηκε για να καταδειχθεί η αξία αυτού του εργαλείου που είχε ενεργοποιηθεί πριν από δεκαοχτώ-είκοσι μέρες από την προηγούμενη κυβέρνηση και το οποίο είχε λοιδορηθεί από κυβερνητικούς αξιωματούχους, Υπουργούς αυτής της Κυβέρνησης σχετικά με την αποδοτικότητά του. Και χαιρόμαστε που ουσιαστικά αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση τη σημασία και αυτού του αναπτυξιακού εργαλείου.
Παράλληλα, λοιπόν, με όλα αυτά τα εργαλεία τα οποία έχουν ακριβώς την αναπτυξιακή στόχευση θα έπρεπε να έρθει και το φορολογικό νομοσχέδιο και να συμπληρώσει ένα πάζλ λειτουργίας αναπτυξιακών εργαλείων στην πιο κρίσιμη καμπή για την εθνική οικονομία. Όμως, αυτό το φορολογικό νομοσχέδιο έχει τα εξής αρνητικά χαρακτηριστικά. Είναι και αντιαναπτυξιακό και γραφειοκρατικό, αλλά και κοινωνικά άδικο.
Αντιαναπτυξιακό: Δεν προβλέπεται κανένα σοβαρό αναπτυξιακό μέτρο ή κίνητρο που να τονώνει τη ρευστότητα και την επενδυτική πρωτοβουλία, επιτείνοντας, αντίθετα, την ύφεση. Δικαίως χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «φορομπηχτικό». Η Νέα Δημοκρατία έχει επανειλημμένως προτείνει σειρά μέτρων τα οποία θα τονώσουν την αγορά, θα ενισχύσουν τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους, προκειμένου ο καθαρά φοροεισπρακτικός χαρακτήρας, σε συνδυασμό με την ύφεση να μη δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα στην ελληνική οικονομία.
Είναι γραφειοκρατικό: Η συγκέντρωση και η καταγραφή των αποδείξεων από τους πολίτες, τους μετατρέπει αυτόματα σε λογιστές που οφείλουν να υπηρετούν το σύστημα, αντί να γίνεται το αντίθετο. Το άνοιγμα και η παρακολούθηση επαγγελματικών λογαριασμών, η μη κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, όπως στις 9-2-2010 ο αρμόδιος Υπουργός είχε ανακοινώσει, αντ’ αυτού δε έχουμε αύξηση των προστίμων για παραβάσεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων και υποχρεωτικά στις τραπεζικές συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων για ποσά μεγαλύτερα των 1.500 ευρώ σίγουρα διογκώνουν ακόμη περισσότερο τη γραφειοκρατία, αυξάνουν το κόστος λειτουργίας των μικρομεσαίων και κάνουν το φορολογικό σύστημα δυσνόητο, δυσκίνητο, πολύπλοκο, προβληματικό.
Όμως, είναι και κοινωνικά άδικο, ιδιαίτερα γιατί στρέφεται σε συγκεκριμένες κατηγορίες συμπολιτών μας που θα ήθελαν τη μεγαλύτερη στήριξη. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν παραδοσιακά τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας της χώρας τα τελευταία πολλά χρόνια. Πλήττεται ο αναπτυξιακός πνεύμονας της οικονομίας και της επιχειρηματικότητας που λέγεται μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Υιοθετούνται μέτρα, όπως το αυστηρό σύστημα αυτοπεραίωσης και η υποχρεωτική έκδοση φορολογικών στοιχείων από επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών ελεύθερων επαγγελματιών, όχι με την είσπραξη, αλλά με την ολοκλήρωση της παρεχόμενης υπηρεσίας. Οι φορολογικοί συντελεστές, επίσης, αποτελούν τροχοπέδη στην επιχειρηματική δράση, αλλά και στην προσέλκυση επενδύσεων που έχει μεγάλη ανάγκη αυτή η χώρα.
Σε αυτά, εάν προσθέσουμε την καθυστέρηση στην προκήρυξη προγραμμάτων του ΕΣΠΑ για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την αύξηση του Φ.Π.Α. και των καυσίμων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, δυστυχώς, ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για το υγιές επιχειρείν ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, οι επιδοτήσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσω του ΕΣΠΑ θα φορολογούνται στο σύνολό τους ή θα υπάρχει δυνατότητα αφορολόγητου αποθεματικού, όπως ίσχυε στον Αναπτυξιακό Νόμο που καταργήθηκε; Επιπρόσθετα, η επανεπένδυση κερδών θα πρέπει να συνδέεται με κίνητρα χρηματοδότησης επενδύσεων που δεν βλέπουμε μέχρι τώρα, καθώς και με κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο. Θα πρέπει η Κυβέρνηση να εξετάσει σοβαρά την κατάργηση της φορολογίας για τις μεταβιβάσεις ατομικών επιχειρήσεων σε συγγενείς πρώτου βαθμού οι οποίες αποτελούν και την πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Και βεβαίως, πλήττεται και η μεσαία οικογένεια με μέτρα, όπως η επιβολή φόρου ιδιοκατοίκησης, η κατάργηση του αφορολόγητου της πρώτης κατοικίας ιδιαίτερα για τα νέα ζευγάρια, το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων και η επιβολή τεκμηρίων για συνταξιούχους. Επίσης, οι φορολογικές ρυθμίσεις για τα ΑΜΕΑ είναι κοινωνικά άδικες ιδιαίτερα σε κατηγορίες κοινωνικά ευαίσθητες, όπως είναι αυτές των συμπολιτών μας των ΑΜΕΑ σε μία τέτοια περίοδο και θα πρέπει να αποσυρθούν και να υιοθετηθούν προτάσεις από εμάς.
(AM)
(DE)
Τέτοιες είναι η εξαίρεση του φόρου πολυτελείας για όλα τα αυτοκίνητα που παραλαμβάνουν οι κινητικά ανάπηροι που κρίνονται δικαιούχοι, καθώς το αυτοκίνητο είναι το μοναδικό μέσο κινητοποίησης και ανεξαρτητοποίησης του, ανεξάρτητα του ποσοστού αναπηρίας, η κατάργηση του πόθεν έσχες για την απόκτηση πρώτης κατοικίας των ατόμων με βαριά κινητική αναπηρία, καθώς η κατοικία συνιστά ουσιαστικό παράγοντα αποϊδρυματοποίησης και ασφάλειας για τη ζωή τους, η εξαίρεση κάθε φορολογίας σημείωσης των επιδομάτων αναπηρίας, καθώς αυτά καλύπτουν ανάγκες αποκλειστικά αναφερόμενες στην αναπηρία των Α.Μ.Ε.Α.
Όμως, υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα που δείχνουν την κοινωνική –αν θέλετε- ανισότητα και αδικία των φορολογικών μέτρων.
Αναφέρω ενδεικτικά ότι οι ξένες αρχαιολογικές σχολές συνεχίζουν να έχουν μία ειδική φορολογική αντιμετώπιση. Παράλληλα, την ίδια είχαν και οι ξένες γεωργικές σχολές, ακριβώς γιατί ο ρόλος τους είναι εκπαιδευτικός και υπήρχε η θετική και ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση, όσον αφορά την ιδιοκτησία τους.
Το κρατάτε για τις ξένες αρχαιολογικές σχολές, δεν το κρατάτε για τις ξένες γεωργικές σχολές και θα θέλαμε να το δείτε αυτό, κύριε Υπουργέ, θετικά.
Όσον αφορά, το ζήτημα της θέσπισης τεκμηρίων σε δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων. Εκεί πέρα δεν λαμβάνετε υπόψη την προσπάθεια κάποιου, ο οποίος είναι φτωχός, δεν έχει υψηλά εισοδήματα, όμως καταβάλλει ανάγκες για να μπορέσει να εξασφαλίσει την καλύτερη παιδεία για το παιδί του.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Λυπούμαι, το ρολόι είναι ανελέητο, κύριε Καλαφάτη. Κλείστε εδώ, έληξε ο χρόνος.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ: Καθώς βεβαίως και το δικηγορικό λειτούργημα, όπου ενδελεχώς και με κάθε λεπτομέρεια σας ανέλυσε ο κ. Τζαβάρας προηγουμένως, σχετικά με την αντιμετώπιση απέναντι στους δικηγόρους, είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να σκεφθείτε.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, για τους λόγους που ενδεικτικά σας ανέφερα αυτό το φορολογικό νομοσχέδιο δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε και το καταψηφίζουμε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Ευχαριστούμε, κύριε Καλαφάτη.
Ακολουθεί τώρα ο κ. Παντούλας.
Έχετε το λόγο για οκτώ λεπτά, κύριε συνάδελφε.
ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ: Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οφείλω να ομολογήσω ότι μου πήρε χρόνο να καταλήξω στο περιεχόμενο της σημερινής μου ομιλίας. Δεν ευθύνονται, βέβαια, γ’ αυτό ούτε οι δεκάδες σελίδες του νομοσχεδίου, ούτε το εύρος και το μέγεθος των ρυθμίσεών του.
Αντιθέτως, όλα αυτά λειτούργησαν μέσα μου ως πρόκληση να καταθέσω μερικές σκέψεις για τις αγκυλώσεις και τις στρεβλώσεις στην κοινωνία, στους θεσμούς, στο πολιτικό σύστημα και προφανώς στην οικονομία. Με παρότρυναν προς τούτο λέξεις-κλειδιά του κειμένου της αιτιολογικής έκθεσης, όπως ανισότητα, διαφθορά, φοροκλοπή, ειλικρίνεια, ανάπτυξη, διαφάνεια, ισότιμη μεταχείριση, κοινωνική και οικονομική δικαιοσύνη.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι η πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση που στην ελληνική κοινωνία έχει διαμορφωθεί συνείδηση αποδοχής της πραγματικότητας, αλλά και των μέτρων που επιβάλλεται να ληφθούν. Οι πολίτες αυτής της χώρας, χωρίς να ξεχνούν τη δύσκολη θέση τους και παρά τις ανεύθυνες εκκλήσεις των κάθε λογής αγωνιώντων, απορρίπτουν μέτρα εντυπωσιασμού, αλλά βραχυπρόθεσμης απόδοσης και επιζητούν λύσεις μακροπρόθεσμης προοπτικής, συνδυασμένες με τομές, ρήξεις και ανατροπές.
Η αποδοχή που απολαμβάνει ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. φανερώνει, πέρα από οτιδήποτε άλλο, την ευρύτατη συναίνεση για την υπέρβαση των ποικιλώνυμων αδιεξόδων. Οι προειδοποιήσεις γι’ αυτά τα αδιέξοδα, καιρό ώρα, ήταν πολλές και από πολλές κατευθύνσεις, αλλά τα αυτιά ήταν κλεισμένα.
Μιλούσαν για το μοντέλο, πρώτα-πρώτα, οικονομικής μεγέθυνσης με δανεικά που είχε εξαντλήσει τα όριά του, για την τραγική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ύστερα που αφόπλισε την Ελλάδα μπροστά στην κρίση -της φόρτωσε για το 2009 έλλειμμα 30 δισεκατομμύρια ευρώ και εκτίναξε το χρέος στα 300 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ αποδιοργάνωσε τους μηχανισμούς του κράτους και αποχαλίνωσε τη διαπλοκή- και τέλος, για τα κερδοσκοπικά συμφέροντα που θέλουν να πτωχεύσουμε, προσδοκώντας να αγοράσουν την Ελλάδα για ένα κομμάτι ψωμί.
Το κομματικό και συντεχνιακό κομμάτι υπερίσχυσε του συμφέροντος της πατρίδας. Η πελατειακή αντίληψη εξέτρεψε συμπεριφορές, ώστε η διαφάνεια να αξιολογείται ως πολυτέλεια και η εφαρμογή των νόμων να θεωρείται υποχρέωση μόνο των αφελών. Η επιφανειακή ισοπολιτεία συναντήθηκε πολύ γρήγορα με την ουσιαστική ανομία. Διπλό πρόσωπο παντού! Προσπαθούσαν, χρησιμοποιώντας μύριους τρόπους, να το αποκρύψουν κι είναι αυτό που οδήγησε στη σημερινή παρακμιακή κατάσταση.
Σον πολιτικό διάλογο, η συζήτηση για το χάσμα ανάμεσα στην επιφάνεια και στην ουσία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, αλλά και για τους κανόνες που θεσπίζονται και τις πρακτικές που τις υπονομεύουν, έρχονται πλέον δυναμικά.
Η οικονομική κρίση φαίνεται να οδηγεί σε αυτογνωσία και σε κοινωνική και οικονομική ωριμότητα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμη και ως βίαιη συνειδητοποίηση της αμείλικτης λογικής των αριθμών. Η εικονική ευημερία, τα δανεικά που τα θεωρούσαμε μέρος τους εισοδήματός μας, και το μοναδικό όνειρο των νέων ανθρώπων πώς να κοιμηθούν φτωχοί και να ξυπνήσουν πλούσιοι την άλλη μέρα, είναι παρενέργειες μιας βαθιάς κρίσης αξιών στην ελληνική κοινωνία που διαμόρφωσε και τις αντίστοιχες νοοτροπίες.
Σε μια κοινωνία συνενοχής, οι πραγματικοί ένοχοι γίνονται εξαιρετικά δυσδιάκριτοι. Εάν δεν αντιδράσουμε αποφασιστικά, οι μεγαλοσχήμονες φοροκλέφτες θα εξακολουθούν να μεταμφιέζονται σε αξιολύπητους πένητες, οι έχοντες απίστευτη περιουσία θα τολμούν να δηλώνουν ετησίως φορολογητέα εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο όριο, χωρίς καμία επίπτωση. Και ενώ τα δανεικά θα τριπλασιάζονται, η παραγωγή πρωτογενούς εθνικού πλούτου θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Μέχρι τώρα, το πολιτικό κόστος θεωρούνταν κατά κανόνα ισχυρότερο από το κόστος ευκαιρίας, δηλαδή από το κέρδος που χάνει η χώρα αν αφήσει να πάει χαμένη μια ευκαιρία. Σήμερα, η οικονομική κρίση στενεύει αυτά τα περιθώρια και το κόστος ευκαιρίας μοιάζει να είναι πολύ μεγαλύτερο από το πολιτικό κόστος των αλλαγών.
Την αδράνεια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την πληρώνουν ακριβότερα τα πιο αδύνατα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα. Το κλεμμένο ευρώ του φοροφυγά σημαίνει μεγαλύτερο δάνειο για την Ελλάδα, μεγαλύτερο δάνειο για όλους μας. Η αισχροκέρδεια των καρτέλ είναι καθημερινή κλοπή του εισοδήματος εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών. Το «λάδωμα» του προμηθευτή για μια δουλειά στο δημόσιο μετατρέπεται σε υφαρπαγή σημαντικού τζίρου υγιών επιχειρήσεων που πιθανώς θα απολύσουν εργαζόμενους.
Οι αλλαγές, όπως οι προβλεπόμενες στο φορολογικό νομοσχέδιο, δεν έχουν ως αποτέλεσμα μόνο την αύξηση της κοινωνικής και οικονομικής αποτελεσματικότητας. Κάθε βήμα προόδου που επιχειρεί η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ένα σήμα προς το υγιές κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και των δυνάμεων της παραγωγής, σημαντικά αποθέματα των οποίων πρέπει επιτέλους να απελευθερωθούν.
Ακούστε τι έγραφε προχθές ένας νέος άνθρωπος, όπως δημοσιεύθηκε σε αθηναϊκή εφημερίδα: «Στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου. Είχαν ορμή, δύναμη, φιλοδοξίες. Δέκα χρόνια αργότερα τους βλέπω σκυμμένους, κρυμμένους από τη ζωή. Δεν ερωτοτροπούν, δεν φλερτάρουν, δεν επιτίθενται, δεν διεκδικούν. Γκρινιάζουν για το μισθό των 1.200 €. Όλο γκρινιάζουν. Η κουβέντα τους περιστρέφεται γύρω από το ματς του Champions League και κανένα καφεδάκι. Μετά τα είκοσι, κοιτάνε πώς να κρυφτούν μέσω Α.Σ.Ε.Π., κρυμμένοι από τη ζωή.»
Κύριες και κύριοι Βουλευτές, από την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, της οποίας ο νέος αρχηγός μόλις προχθές κατήγγειλε την εξάμηνη «λαίλαπα» της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., δεν μπορεί να περιμένει κανείς σχεδόν τίποτε. Έφυγαν από την Κυβέρνηση, αφήνοντας το «σπίτι γκρεμισμένο και λεηλατημένο» και δεν αισθάνθηκαν ακόμη την ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Γι’ αυτό και τον πείσμωσαν τόσο πολύ. Η έλλειψη αυτογνωσίας είναι είδος εν ανεπαρκεία στη Νέα Δημοκρατία. Το αποδεικνύει, δυστυχώς, ο πολιτικός αυτισμός που επέδειξε αυτή η παράταξη, ακόμη και στην προκλητική δήλωση του κυρίου Αλογοσκούφη τον Ιούλιο του 2008 ότι «πιάσαμε πάτο στα έσοδα της χώρας».
Από το χώρο της Αριστεράς, παραδοσιακής και ανανεωτικής, θα περίμενα να αντιληφθεί έναν παράγοντα που αρνείται αδικαιολόγητα να μελετήσει -και κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος- τη συνεχή, δηλαδή, αύξηση του λεγόμενου συνειδητοποιημένου χώρου που δείχνει διατεθειμένος να κάνει θυσίες για να περισώσει αυτά που θεωρεί μείζονες κατακτήσεις. Είναι όλος αυτός ο κόσμος που με τη δύναμη της σιωπής έχει απαξιώσει τις προσκλήσεις των αυτόκλητων σωτήρων του για κοινωνικούς πολέμους, γιατί γνωρίζει ότι η προτεραιότητα της χώρας δεν είναι να μετρήσει αυτή τη στιγμή νικητές και ηττημένους. Σήμερα, το μείζον διακύβευμα είναι η συνένωση των δυνάμεων όλων μας στην ενίσχυση του αισθήματος του συνανήκειν στην Ελλάδα.
Η Κυβέρνηση και πρωτίστως ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου υπηρετούν αυτό το στόχο με θαυμαστή συνέπεια και αυτό το αξιολογεί θετικά ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ξέρει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των πολιτών και την αξιοπρέπεια της πατρίδας. Το έπραξε με επιτυχία στο παρελθόν, θα το πράξει το ίδιο και τώρα. (AD)
(1AM)
Οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν πρόκειται να πάνε χαμένες. Το υπό ψήφιση φορολογικό νομοσχέδιο είναι μια άσκηση κοινωνικής και πολιτικής ευθύνης του συνόλου των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Υπερψηφίζω το νομοσχέδιο και καλώ τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας να πράξουν το ίδιο.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Και εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Παντούλα. Ήσασταν και ακριβής στο χρόνο σας.
Το λόγο έχει ο κ. Βαγιωνάς για οκτώ λεπτά επίσης.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΓΙΩΝΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας φέρνω περίπου επτά μήνες πίσω, όταν στις 2 του μηνός Σεπτεμβρίου ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κάλεσε το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας να μάθει πού βρίσκεται η κατάσταση της οικονομίας. Επτά μέρες αργότερα, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο σημερινός Πρωθυπουργός, έμαθε όλη την οικονομική κατάσταση. Προκηρύχθηκαν εκλογές.
Το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας ήταν σαφέστατο: Υπήρξαν τρεις πυλώνες. Ο ένας πυλώνας ήταν η μείωση δραστικώς των κρατικών δαπανών, ο δεύτερος πυλώνας ήταν η πάταξη της φοροδιαφυγής και ο τρίτος πυλώνας ήταν το «πάγωμα» των μισθών.
Αυτοί οι τρεις πυλώνες σήμερα, μετά τα μέτρα τα οποία πήρε η σημερινή Κυβέρνηση, φαντάζουν ως οι καλύτερες ευχές που θα μπορούσε να δώσει κάποιος στο συντοπίτη του. Και εκείνο το οποίο είναι απορίας άξιον είναι που λέγατε ότι θα οδηγήσετε τη χώρα –κάτι που δεν ζήτησε ποτέ- στη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Βγείτε και κάντε δημοψήφισμα στον ελληνικό λαό, για να μάθετε την αλήθεια. Ποια είναι η αλήθεια; Η αλήθεια είναι αυτό που ακούτε από το στόμα του Πρωθυπουργού, ότι δηλαδή δεν ταιριάζει με την ιδεολογία μας. Και σήμερα επανάλαβε ότι είναι «Θατσερική» η πολιτική, δηλαδή είναι κάπως παραπάνω από νεοφιλελεύθερη.
Εύχομαι, κύριε Υπουργέ, να πετύχετε! Δυστυχώς, δεν το πιστεύω ούτε στο ελάχιστο. Και δεν το πιστεύω, γιατί δεν είμαι από τους ανθρώπους που πολεμούν το επιχειρείν, αλλά σέβονται απόλυτα τον ιδιώτη. Πολύ φοβάμαι ότι με τον τρόπο που βαδίζετε, η ύφεση που υπάρχει σήμερα, θα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Και θα σας εξηγήσω γιατί.
Άρα, λοιπόν, πώς να ψηφίσω ένα φορολογικό νομοσχέδιο, αφού με όσα είδα ίσαμε σήμερα, αν δεν έχουν αναπτυξιακό χαρακτήρα, δηλαδή δεν φέρνουν λεφτά στον τόπο, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ανάπτυξη;
Λέτε ότι θα είναι ένα σταθερό φορολογικό νομοσχέδιο. Την τελευταία δεκαετία περάσαμε και εσείς και εμείς περίπου πενήντα και πλέον νομοσχέδια μόνο για τις ανώνυμες εταιρείες, εκ των οποίων τα πέντε ήταν δικά σας, κύριε Υφυπουργέ. Εκτός αν θέλετε να τα πάρουμε ένα-ένα, δεν έχω καμία αντίρρηση. Τα πέρασαν και οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και η Κυβέρνηση του κ. Κώστα Σημίτη. Και σήμερα έρχεστε και λέτε για όσους έχουν περιουσία πάνω από 400.000 ευρώ. Χτυπάτε τα μεγάλα εισοδήματα; Τους μικρούς και τους μεσαίους χτυπάτε.
Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό. Τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, τον ηλεκτρολόγο, το μαραγκό ή τον υδραυλικό του Μεταγγιτσίου ή του Ταξιάρχη Χαλκιδικής που είναι στον ΟΓΑ, τους εντάσσετε μέσα στον ΟΑΕΕ για να πληρώσουν τόσα όσα δεν βγάζουν το μήνα. Και έτσι θα απογυμνώσετε την επαρχία, όπως θα απογυμνώσατε και τα νησιά με το ναυτιλιακό σας πρόγραμμα.
Άρα, λοιπόν, φτάσαμε στην 25η Μαρτίου που την περιμέναμε σαν λύτρωση –μάλλον, την περιμένατε σαν λύτρωση- και λίγο έλειψε να χτυπήσετε καμπάνες γιατί καταφέρατε να δανειστείτε. Η Ελλάδα ουδέποτε είχε πρόβλημα δανεισμού. Και σας παραδώσαμε τα spreads στις εκατόν τριάντα πέντε (135) μονάδες.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κα ΒΕΡΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ)
Και σας είπαμε την προηγούμενη φορά συζητώντας τον Απολογισμό, το Δεκέμβριο του 2009, να βγάλετε έντοκα γραμμάτια δημοσίου. Ακούσατε και τα βγάλατε με 2%. Ποιος ο λόγος που διπλασιάσατε και τριπλασιάσατε το επιτόκιο από τα χθεσινά ομόλογα; Γιατί 485; Τι δίνουν σήμερα οι τράπεζες στους καταθέτες; Όχι παραπάνω από 2%, 2,5%, 3% στην καλύτερη περίπτωση.
Αυτά τα έντοκα, τα πήραν οι τράπεζες. Μήπως βοηθάτε υπέρ το δέον το τραπεζικό σύστημα;
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ (Υφυπουργός Οικονομικών): Το ίδιο μπορείτε να αγοράσετε και εσείς, κύριε συνάδελφε και οποιοσδήποτε πολίτης.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): Κύριε Υπουργέ, μην απαντάτε, σας παρακαλώ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΓΙΩΝΑΣ: Αυτό να το πούμε και θα φθάσω και εκεί. Ας μην επαναλάβετε τα λάθη της Νέας Δημοκρατίας. Τα επαναλαμβάνετε στον επαναπατρισμό κεφαλαίων. Μη βάλετε το 5%! Το έβαλε και ο κ. Αλογοσκούφης στο 3% και δεν πήρε ούτε ένα ευρώ! Μάθετε από τα λάθη του παρελθόντος!
Άρα, λοιπόν, την 25η Μαρτίου που ήταν ημέρα εθνικής εορτής, κοντά στον Πρωθυπουργό αλλά με άλλο αεροπλάνο, πήγε και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο Αντώνης Σαμαράς, για να στηρίξει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα όχι το ΠΑ.ΣΟ.Κ, αλλά την Ελλάδα. Δεν το κατάφερε να αποτρέψει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Και ξέρετε πολύ καλά, κύριε Υπουργέ, ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι κατά 75% Αμερική. Μήπως υπάρχει κάτι άλλο; Μήπως αυτό που είπε αυτή τη στιγμή ο κ. Κώστας Μουσουρούνης, ο συνάδελφος εκ Χίου, δεν το ακούσατε επαρκώς, ότι δηλαδή υπήρχε άλλος τρόπος να αποφευχθεί από την Ευρώπη το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Δεν πηγαίνει ο Καλιφορνέζος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πηγαίνει στην Ουάσιγκτον. Η Ευρωζών