Σήμερα μου δόθηκε η δυνατότητα να εξηγήσω στον κ. Lammert ότι για τους 10 μήνες που πέρασαν, υπάρχουν αποτελέσματα, χειροπιαστά αποτελέσματα εκείνων των αποφάσεων. Η Ελλάδα μείωσε στο διάστημα αυτό το ετήσιο έλλειμμα του Προϋπολογισμού της κατά 6 μονάδες του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Αυτό, σε απόλυτους αριθμούς, σημαίνει κάτι πάνω από 14 δισ. ευρώ μείωση, μέσα σε ένα περίπου χρόνο, του ελλείμματος. Και για να αντιληφθούμε το μέγεθος των θυσιών του ελληνικού λαού αρκεί να σκεφθούμε ότι, αν για παράδειγμα, η Γερμανία ήταν αναγκασμένη να κάνει αντίστοιχη μείωση κατά 6 μονάδες του ΑΕΠ, οι οικονομίες που θα έπρεπε να γίνουν θα ανέρχοντο στο ποσό των 150 δισ. ευρώ. Αντιλαμβάνεται κανείς αναλογικά το πόσο μεγάλη σημασία έχει και πόσο μεγάλο είναι το βάρος των θυσιών του ελληνικού λαού, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να μειώνουμε το έλλειμμά μας, που τώρα κινείται περίπου στο 10%. Για την τρέχουσα χρονιά ο στόχος είναι να υπάρξει περαιτέρω μείωση, όπως γνωρίζετε, και θα επιτευχθεί αυτή η περαιτέρω μείωση με όλες τις περικοπές, στις οποίες έχουμε προβεί και θα συνεχίσουμε, προκειμένου να επιτύχουμε τη ραγδαία και γενναία μείωση των ετήσιων ελλειμμάτων.

Παράλληλα, ενημέρωσα τον κ. Lammert και για τις άλλες αποφάσεις που έχουν ληφθεί, για τους νόμους πλέον που έχει ψηφίσει στο διάστημα αυτό το ελληνικό Κοινοβούλιο και που αφορούν, πέρα από τη μείωση των ελλειμμάτων, και τις αναγκαίες αλλαγές, διαρθρωτικές αλλαγές, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, όπως ο νόμος που ψηφίστηκε για το fast trαck, για τις μεγάλες επενδύσεις, για τον παραμερισμό της γραφειοκρατίας που δημιουργούσε προβλήματα στο παρελθόν σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις στην Ελλάδα, για το νέο αναπτυξιακό νόμο που επίσης, ψηφίστηκε τους προηγούμενους μήνες. Επίσης, ενημέρωσα  για την πρόθεση της Κυβέρνησης σύντομα να φέρει και ένα νέο νομοσχέδιο που θα αφορά την επιτάχυνση και των μικρομεσαίων επενδύσεων, καθώς επίσης και για νόμους που ψηφίστηκαν, όπως αυτός που αφορά το άνοιγμα των επαγγελμάτων και μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές, για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Τέλος, εξήγησα στον κ. Lammert, με λεπτομέρειες, ότι η Ελλάδα έχει αποφασίσει να αξιοποιήσει τη δημόσια περιουσία, να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις, προκειμένου να εξασφαλίσει τα επόμενα πέντε χρόνια το ποσό των 50 δισ. ευρώ, που δεν θα οφείλεται σε περικοπές, αλλά σε αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με αποκλειστικό στόχο το ποσό αυτό να διατεθεί για την περαιτέρω μείωση του χρέους της χώρας».

  
ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ  ΠΑΠΠΑ (ΝΕΤ-ΑΠΕ):

Η ερώτησή μου απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Βουλής. Βρισκόμαστε ενώπιον της επικύρωσης των αποφάσεων της τελευταίας συνόδου κορυφής της ΕΕ. Ορισμένες από τις αποφάσεις αυτές δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς μεταξύ ορισμένων βουλευτών στη Γερμανία. Πόσο μεγάλη είναι, κατά την εκτίμησή σας, η προθυμία επίδειξης αλληλεγγύης προς την Ελλάδα στο θέμα αυτό;

 

Φοβούμαι ότι όλες οι αποφάσεις δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς. Έχει ακολουθηθεί βέβαια μια πολυεπίπεδη πολιτική διαδικασία με την οποία εκφράστηκαν κατ’ αρχάς οι προσδοκίες της Βουλής έναντι των διαβουλεύσεων και των αναμενόμενων αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Τώρα θα επακολουθήσει επί τη βάσει των ληφθεισών αποφάσεων μια νομοθετική διαδικασία, στο πλαίσιο της οποίας θα ληφθούν και οι τελικές αποφάσεις. Η προσωπική μου εντύπωση είναι, χωρίς να θέλω να προκαταλάβω τις σχετικές διαβουλεύσεις, ότι στη Γερμανική Βουλή επικρατεί ευρεία προθυμία να ακολουθηθεί η λογική αυτού του εγχειρήματος. Αυτό βέβαια, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη συγκεκριμένη εξέταση καθεμιάς από τις προβλεπόμενες στο αντίστοιχο νομοσχέδιο ρυθμίσεις και ιδιαίτερα όσον αφορά τη συμμετοχή της Ομοσπονδιακής Βουλής στην πραγματική χορήγηση μέτρων βοήθειας, στο πλαίσιο αυτού του μόνιμου μηχανισμού σταθερότητας.

 

Μια ερώτηση προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής. Οι χρηματαγορές εξακολουθούν να αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα των μέτρων στα οποία αναφερθήκατε προηγουμένως. Ποιο κλίμα επικρατεί μεταξύ των Ελλήνων βουλευτών; Είναι οι βουλευτές πρόθυμοι να ψηφίσουν περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, ή θα προτιμήσουν να ακολουθήσουν το δρόμο της αναδιάρθρωσης του χρέους;